مسئولان فدراسیون مویتای افغانستان میگویند که قهرمانان این رشته در سختترین شرایط نهتنها دست از تلاش نکشیدند، بلکه با ارادهای استوار پرچم افغانستان را در معتبرترین رقابتهای جهانی و آسیایی به اهتزاز درآوردند. آنان پیام امید و پایداری مردم افغانستان را به گوش جهانیان رساندند.
علیظفر عاطفی، مدیر تیم ملی مویتای و داور بینالمللی، گزارش جامع چهار سال اخیر فدراسیون و حضور ورزشکاران کشور در میدانهای جهانی را به افغانستان اینترنشنال فرستاده است.
ایستادن پس از فروپاشی
پس از تحولات سیاسی ۱۵ آگست ۲۰۲۱ که روزگار دشواری را برای مردم افغانستان رقم زد، مبارزان هدفمند مویتای کشور به جای پرداختن به دغدغههای شخصی، راه هدفهای بزرگتر را در پیش گرفتند.
در دسامبر ۲۰۲۱ با وجود همه چالشها، تیمی متشکل از محمدیوسف جهانگیر و جعفر عاطفی به همراه علیظفر عاطفی (داور بینالمللی و مدیر تیم)، در مسابقات جهانی مویتای در بانکوک تایلند با حضور ۸۷ کشور شرکت کرد؛ حضوری که پیامی روشن از ایستادگی ملت افغانستان بود.
در ماه می ۲۰۲۲ فدراسیون ملی مویتای افغانستان با اعزام روحالله موسوی، علیظفر عاطفی و مهدی رضایی (داوران بینالمللی)، در رقابتهای جهانی ابوظبی یک لحظه تاریخی را رقم زد.
روحالله موسوی با نمایش پُرتأثیر، نظر مدیران ارشد سازمان جهانی را جلب کرد و مدال برنز جهان را به ارمغان آورد.
در همین سال، فدراسیون ملی مویتای افغانستان به رهبری امیرحسین حسینی، برای نخستینبار «تیم مویتای پناهندگان» را ایجاد کرد؛ تیمی چهار نفره شامل کوثر شهرزاد، فرشته شهرزاد، علیسینا سخیزاده و سمیه حیدری (داور جهانی) که در بازیهای جهانی ۲۰۲۲امریکا حضور یافت.
تداوم درخشش در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴
در ماه می ۲۰۲۳ تیمی شامل روحالله موسوی، احمدشجاع جمال، همایون رضایی و علیظفر عاطفی (داور بینالمللی) در مسابقات جهانی تایلند شرکت کرد.
روحالله موسوی با پیروزی بر نمایندگان قزاقستان، روسیه و سویدن و توقف در برابر اسراییل، مدال نقره جهان را برای افغانستان ثبت کرد.
در سال ۲۰۲۴، روحالله موسوی و روحالله عشرت (داور جهانی)، در رقابتهای جهانی یونان شرکت کردند و موسوی در جایگاه پنجم جهان ایستاد.
طلاییترین سال؛ افتخارات ۲۰۲۵
سال ۲۰۲۵ نقطه اوج تاریخسازی مویتای افغانستان بود.
در آغاز سال، غلامنبی محمدی و محمد صالح همراه با استاد عیسی احمدی (داور جهانی) در مسابقات جهانی ترکیه شرکت کردند. هرچند مدالی بهدست نیامد؛ اما ورزشکاران افغانستان در چندین سیمنار آموزشی شرکت کرده و مدارک رسمی دریافت کردند.
طلای تاریخی آسیا:
در همین سال، روحالله موسوی در رقابتهای آسیایی ویتنام با پیروزی در برابر فلیپین، ویتنام و تایلند برای نخستینبار مدال طلای تاریخ مویتای افغانستان را کسب کرد.
طلای بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی:
در ماه نوامبر ۲۰۲۵ نیز تیمی شامل محمدیوسف جهانگیر، سیدحمید سادات، خلیل رسولی (مربی) و علیظفر عاطفی (داور بینالمللی) در این بازیها شرکت کرد.
محمدیوسف جهانگیر با عملکرد درخشان خود مدال طلای این رقابتها را برای افغانستان به ثبت رساند.
درخشش پناهندگان در کنار تیم ملی
فدراسیون مویتای افغانستان میگوید که شمار دیگری از جوانان این سرزمین در قالب «تیم پناهندگان» و تحت مدیریت شایسته مهدی رضایی در بیشتر رقابتهای آسیایی و بینالمللی شرکت کرده و مدالهای ارزشمندی کسب نمودهاند.
پایان سخن: تعهد به آینده روشن
تمام این دستاوردها در چهار سال اخیر، نتیجه تلاش ستارههای مویتای افغانستان و مدیریت هدفمند فدراسیون ملی مویتای کشور است.
این فدراسیون به رهبری امیرحسین حسینی، مصمم است زمینه رشد و افتخارآفرینی را برای تمامی دختران و پسران افغانستان در هر گوشه دنیا فراهم سازد.
پیام فدراسیون خطاب به مردم این است:
ما فرزندان این سرزمین با همت و بلندپروازی، برای فتح قلههای جهان مبارزه میکنیم و به شعار «خودآگاهی، پویایی و افتخار» متعهد هستیم.
قرار است دو ورزشکار پنج روز دیگر وارد قفس مبارزه شوند. قنبری که در هشتم قوس سال روان توانست «ماریو آرائوخو» برازیلی را در راوند نخست مسابقات «سوپریر چلنج» با سبمیشن شکست دهد، اکنون بار دیگر روبهروی یکی از مبارزان همین کشور قرار میگیرد.
«ازیودو زیونا» در کارنامه پنج مبارزه حرفهایاش هرگز شکست نخورده و در تمام دیدارهایش پیروز بوده است؛ اما سخی قنبری از مجموع ۹ مبارزه، هفت پیروزی و دو باخت در کارنامه دارد.
این رقابتها با حضور شانزده تیم از سراسر جهان، از ۳۰ عقرب تا ۱۶ قوس ۱۴۰۴، در کشور فلیپین برگزار شد. تیمها در مرحله گروهی در چهار گروه چهار تیمی با یکدیگر رقابت کردند و از هر گروه، دو تیم راهی مرحله یکچهارم نهایی شدند. در نهایت تیمهای برازیل، پرتگال، اسپانیا و ارجنتاین به مرحله نیمهنهایی صعود کردند، برازیل و پرتگال نیز برگزارکننده دیدار نهایی بودند.
جوایز انفرادی مسابقات:
این ستاره ۳۳ ساله مصری پس از بازی در گفتوگو با خبرنگاران اظهار داشت که باشگاه و سرمربی ارنه سلوت به وعدههایی که در تابستان داده بودند عمل نکردهاند و بههمین دلیل، ممکن است دوران او در آنفیلد به پایان نزدیک شده باشد.
صلاح گفت: «بسیار ناامید هستم. من در این سالها، بهویژه فصل گذشته، خیلی کارها برای این باشگاه انجام دادم؛ اما حالا احساس میکنم مرا زیر بس انداختهاند. کاملاً واضح است که کسی میخواهد همه تقصیرها را به من ربط بدهد. در تابستان وعدههای زیادی دادند؛ اما تا حالا هیچچیز عملی نشده است.»
صلاح که در ماه اپریل قراردادش را دو سال دیگر تمدید کرده بود، در هشت سال حضورش در لیورپول به یک چهره نمادین تبدیل شد و با دو قهرمانی لیگ برتر و ۲۵۰ گل، در رده سوم بهترین گلزنان تاریخ باشگاه ایستاده است. با این حال، او در سه بازی اخیر از ابتدا در ترکیب نبود و مجموعاً تنها ۴۵ دقیقه فرصت بازی پیدا کرده است.
لیورپول سهشنبه در لیگ قهرمانان میهمان اینتر میلان است و سپس شنبه میزبان برایتون خواهد بود؛ دو بازیای که بهگفته رسانهها شاید آخرین حضور صلاح در جمع سرخپوشان باشد. او حتی گفته است برای بازی برابر برایتون از والدینش خواسته به آنفیلد بیایند تا شاید با هواداران وداع کند، زیرا پس از سفر به جام ملتهای آفریقا مشخص نیست آیندهاش چگونه رقم بخورد.
سلوت پس از بازی در پاسخ به انتقادها گفت که تصمیمش برای نیمکتنشینی صلاح کاملاً فنی بوده است: «در زمانهایی که پیش بودیم، نیاز داشتیم بازی را کنترل کنیم و به گل بیشتر احتیاج نداشتیم. وقتی نیاز به گل باشد، مثل بازی مقابل ساندرلند، او را وارد میدان میکنم. امروز به بازیکنان متفاوتی مثل واتارو اندو نیاز داشتیم تا پیروزی را حفظ کنیم.»
رویترز مینویسد، با وجود فصل درخشانی که صلاح سال گذشته با ۳۴ گل و ۱۸ پاس گل داشت، او در فصل جاری در میان افت کلی تیم فقط پنج گل و سه پاس گل در ۱۹ بازی ثبت کرده است. این مهاجم مصری همچنین تأیید کرد که رابطهاش با سرمربی بهطور کامل از هم پاشیده است: «رابطه خوبی با مربی داشتم؛ اما ناگهان همهچیز تغییر کرد. بهنظر میرسد کسی نمیخواهد من در باشگاه بمانم.»
صلاح تأکید کرد که مشکلات اخیر تقصیر او نیست: «من برای این باشگاه خیلی کار کردم و احترامی که استحقاق آن را دارم میخواهم. نمیخواهم هر روز برای پستم بجنگم، چون آن را بهسختی بهدست آوردهام.»
