حماس خواستار اعمال فشار جهانی بر اسرائیل برای ادامه آتش‌بس شد

دونالد ترامپ، سه‌شنبه ۱۸ قوس در مصاحبه با نشریه پولیتیکو با تاکید بر این که درباره «استراتژی نظامی» با رسانه‌ها صحبت نخواهد کرد، گفت: «نمی‌خواهد چیزی را تایید یا رد کند.»

او در ماه‌های اخیر، هم‌زمان با استقرار هزاران نیروی امریکایی، یک گروه ضربت ناو هواپیمابر در کارائیب، و حملات دریایی امریکا علیه قایق‌های مظنون به حمل مواد مخدر، بارها گفته بود که «اقدامات بزرگ» علیه مادورو در راه است.

رئیس‌جمهور امریکا بار دیگر مادورو را متهم کرد که «میلیون‌ها نفر از زندانیان، قاچاقچیان مواد مخدر و افراد بستری در مراکز روان‌پزشکی» را به امریکا فرستاده است.

دونالد ترامپ تاکید کرد که «مادورو به مردم ونزوئلا ظلم کرده» و واشنگتن به دنبال «رفتاری انسانی‌تر با مردم این کشور» است.

شبکه سی‌ان‌ان، ۱۸ قوس به نقل از دو مقام ارشد دولت امریکا و یک منبع آگاه دیگر نوشت هم‌زمان با افزایش فشارهای نظامی و تهدیدهای مستقیم علیه مادورو، دولت امریکا در حال تدوین برنامه‌های محرمانه برای سناریوهای مختلفِ کنار رفتن رهبر ونزوئلا از قدرت است.

بر اساس این گزارش، این طرح‌ها که در شورای امنیت و تحت نظارت استیفن میلر تدوین می‌شود، شامل گزینه‌های مختلف برای پر کردن خلأ قدرت و تثبیت کشور در صورت پایان حکومت مادورو است.

دونالد ترامپ، همچنین گفت امریکا «به‌زودی حملات زمینی به شبکه‌های مواد مخدر» را آغاز خواهد کرد و ایران، کوبا، روسیه و چین را از «بازیگران بد» در نیم‌کره غربی توصیف کرد.

وقتی از ترامپ پرسیده شد که چرا دولت امریکا فشار مشابهی بر مکسیکو یا کلمبیا، دو مسیر اصلی ورود فنتانیل، وارد نمی‌کند، گفت: «اگر لازم باشد، این کار را می‌کنم. حتما.»

ارتش امریکا از ماه سپتامبر دست‌کم ۱۹ حمله علیه قایق‌های مظنون به حمل مواد مخدر در کارائیب و سواحل اقیانوس آرام امریکای لاتین انجام داده است.
این حملات به کشته‌شدن دست‌کم ۷۶ نفر منجر شده است.

منتقدان درباره قانونی‌بودن این حملات پرسش‌هایی مطرح کرده‌اند و قانون‌گذاران جمهوری‌خواه و دموکرات وعده داده‌اند که ابعاد آن را بررسی خواهند کرد.

رئیس‌جمهور امریکا همچنین از عفو «خوان اورلاندو هرناندز»، رئیس‌جمهور پیشین هندوراس که به اتهام قاچاق مواد مخدر در امریکا محکوم شده بود، دفاع کرد و گفت که او «احتمالا قربانی یک پرونده‌سازی سیاسی» بوده است.

بنابر گزارش آیدا نجف‌لو، لیدا آلکسانی، ژوزِف شهبازیان، ناصر نورد و یک نوکیش مسیحی دیگر با هویت نامشخص مجموعاً به ۵۵ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند.

سازمان «آرتیکل ۱۸» که به مستندسازی و گزارش‌دهی در مورد موضوعات مرتبط با آزادی «عقیده، مذهب و باور» می‌پردازد، گزارش داد که ناصر نورد گل‌تپه و ژوزف شهبازیان هر کدام به ۱۰ سال حبس، لیدا آلکسانی به هشت سال زندان و آیدا نجف‌لو به ۱۷ سال حبس (۱۰ سال زندان قابل اجرا) محکوم شده‌اند.

این سازمان حقوق بشری به هویت پنجمین نوکیش مسیحی اشاره‌ای نکرد اما اعلام کرده که او نیز در این پرونده به ۱۰ سال حبس محکوم شده است.

در این گزارش آمده است این احکام در حالی صادر شده که فعالیت‌های مورد استناد دادستان، از جمله «تشکیل کلیسای خانگی، برگزاری جلسات دعا، غسل تعمید، مشارکت در عشای ربانی و حتی جشن کریسمس»، همگی اعمالی «کاملا دینی و مسالمت‌آمیز» هستند.

این پنج شهروند مسیحی به دلیل فعالیت‌های مذهبی خود از جمله برگزاری کلیسای خانگی تحت تعقیب قرار گرفته‌اند.
سه نفر از آنان، در حوت ۱۴۰۳ توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند. به گفته منابع حقوق بشری، این افراد پیش‌تر نیز به‌دلیل باورها و فعالیت‌های مذهبی خود مورد احضار و محاکمه قرار گرفته بودند.

جمهوری اسلامی طی سال‌های اخیر با افزایش فشار بر جامعه نوکیشان مسیحی، شمار زیادی از آنان را صرفا به دلیل تغییر دین یا مشارکت در مراسم مذهبی به احکام سنگین زندان، تبعید و محرومیت‌های اجتماعی محکوم کرده است.

با وجود به رسمیت شناخته شدن مسیحیت در قانون اساسی جمهوری اسلامی، حکومت ایران با گرویدن مسلمانان به مسیحیت برخورد امنیتی می‌کند و در دهه‌های گذشته، صدها نفر از نوکیشان مسیحی را بازداشت و تعدادی از آنان را به زندان محکوم کرده است.

در سند امنیت ملی امریکا روی تهدید روسیه برای کشورهای اروپایی تمرکز نشده است، تهدیدی که باعث شده کشورهای اروپایی حمایت از اوکراین را افزایش داده و بودجه نظامی خود را ازدیاد بخشند. در عوض، حکومت امریکا از محدودیت‌های قانونی و سیاسی برای احزاب و گروه‌های راست‌گرا که منتقدان آنان را نژادپرست و ضدمهاجران توصیف می‌کنند، انتقاد کرده است.

در سند امنیت ملی حکومت ترامپ، دولت‌های اروپایی به «تضعیف فرایندهای دموکراتیک» متهم شده و تاکید شده که سیاست امریکا باید شامل «پرورش مقاومت» در داخل اتحادیه اروپا باشد.

رویترز نوشت که زبان تند این متن یادآور انتقادهای پیشین چهره‌های ارشد دولت ترامپ، از جمله جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور است و شکاف روزافزون میان پایتخت‌های اروپایی و واشنگتن را برجسته کرده است.

مرتس که سه‌شنبه در سفر به غرب آلمان با خبرنگاران گفت‌وگو می‌کرد، اظهار داشت: «بخشی از این انتقادها قابل درک است، بخشی هم قابل فهم، اما بخشی از آن‌ها از نظر ما اروپایی‌ها کاملاً غیرقابل قبول است.»

او با تاکید افزود: «من هیچ نیازی نمی‌بینم که امریکایی‌ها حالا بخواهند دموکراسی را در اروپا نجات دهند. اگر روزی لازم باشد دموکراسی‌ خود را نجات دهیم، این کار را انجام داده می‌توانیم.»

رهبران اروپایی از جمله مرتس بارها اذعان کرده‌اند که ارتش‌های اروپایی پس از دهه‌ها بی‌توجهی و کاهش بودجه تضعیف شده‌اند و در نتیجه دفاع اروپا بیش از اندازه به توان نظامی امریکا وابسته است.

با این حال، کشورهای اروپایی ناچارند با احتیاط میان پاسخ‌دادن به انتقادهای بی‌سابقه و تند حکومت امریکا و پرهیز از به‌خطر انداختن رابطه با مهم‌ترین متحد شان تعادلی برقرار کنند.

مرتس تاکید کرد: «مهم‌ترین پرسش این است که این موضع‌گیری چه تاثیری بر همکاری‌های امنیتی ما خواهد داشت. این وضعیت دقیقاً همان چیزی را تایید می‌کند که من مدت‌هاست می‌گویم: ما در اروپا، به‌ویژه در آلمان، از نظر امنیتی میزان وابستگی خود به امریکا را کاهش دهیم.»

صدراعظم آلمان در پایان گفت که دونالد ترامپ، که پدرکلانش آلمانی‌تبار بوده، سال آینده به آلمان دعوت شده است.

او افزود: «دعوت‌نامه البته روی میز است.»

اسلام‌آباد افزایش خشونت در پاکستان را به جنگجویان تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) نسبت می‌دهد و می‌گوید که این گروه از خاک افغانستان برای طرح‌ریزی حملات‌ بر نیروهای امنیتی استفاده می‌کنند.

کابل این اتهامات را رد کرده و می‌گوید امنیت پاکستان یک مشکل داخلی این کشور است.

طالبان و اسلام‌آباد که زمانی متحدان دیرینه بودند، از ماه اکتبر تاکنون درگیر چندین درگیری پراکنده مرزی بوده‌اند؛ از جمله درگیری شدید روز جمعه که دست‌کم پنج نفر از هر دو طرف کشته شدند.

سه دور گفت‌وگوی صلح که از سوی قطر، ترکیه و عربستان سعودی میزبانی شد، نتوانسته است به یک توافق دوام‌دار منجر شود.

مناطق کوهستانی مرزی میان دو کشور، محل فعالیت جنگجویان تحریک طالبان پاکستان است؛ گروهی که به نام «طالبان پاکستانی» نیز شناخته می‌شود و نزدیک به ۲۰ سال است که علیه دولت این کشور می‌جنگد.

تحریک طالبان پاکستان به یک تفسیر سخت‌گیرانه از شریعت اسلامی پایبند است که مشابه دیدگاه همتایان‌شان در کابل است، هرچند طالبان افغانستان می‌گوید با این گروه رابطه عملیاتی ندارد، اما گزارش‌های بین‌المللی حاکی از حمایت طالبان از تحریک طالبان پاکستانی است.

دست‌کم ۳۷ روزنامه‌نگار قربانی نیروهای مسلح یا گروه‌های شبه‌نظامی و ۱۶ روزنامه‌نگار قربانی شبکه‌های جنایی بوده‌اند.

بیش از ۴۰ درصد از روزنامه‌نگارانی که در ۱۲ ماه گذشته کشته شده‌اند، در غزه و به دست ارتش اسرائیل جان باخته‌اند.

سازمان گزارشگران بدون مرز روز سه‌شنبه، ۱۸ قوس گفت که ارتش اسرائیل مسئول بیش از ۴۳ درصد — یعنی تقریباً نیمی — از جنایات ارتکاب‌شده علیه روزنامه‌نگاران در دوازده ماه گذشته است. در مجموع، از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، ارتش اسرائیل نزدیک به ۲۲۰ روزنامه‌نگار را کشته است که دست‌کم ۶۵ نفر از آنان به دلیل کار خود یا در حین انجام وظیفه جان باخته‌اند.

سال ۲۰۲۵ مرگبارترین سال برای فعالان رسانه‌ای در مکسیکو بوده است و این کشور با ۹ روزنامه‌نگار کشته‌شده، دومین کشور خطرناک جهان برای خبرنگاران به شمار می‌رود.

در سودان، هم‌زمان با تداوم جنگ، روزنامه‌نگاران با سوءاستفاده‌ها و خشونت‌های شدید مواجه‌اند. امسال چهار خبرنگار هنگام انجام کار در این کشور کشته شدند که دست‌کم دو نفر از آن‌ها پس از ربوده‌شدن به دست نیروهای «حمایت سریع» جان خود را از دست دادند.

تیبو بروتن، مدیرکل گزارشگران بدون مرز، همزمان با انتشار گزارش سالانه این نهاد «جنایات علیه روزنامه‌نگاران» را ناشی از «مصونیت حکومت‌ها از مجازات» خوانده است.

او افزود: «ناکامی سازمان‌های بین‌المللی در تضمین حق حفاظت از روزنامه‌نگاران در درگیری‌های مسلحانه، پیامد کاهش جهانی شجاعت دولت‌هاست که باید سیاست‌های عمومی حمایتی را اجرا کنند.»

خبرنگاران زندانی در جهان

سازمان گزارشگران بدون مرز می‌گوید ۵۰۳ روزنامه‌نگار در سراسر جهان زندانی هستند. تا اول دسامبر ۲۰۲۵، در مجموع ۵۰۳ روزنامه‌نگار در ۴۷ کشور جهان زندانی بوده‌اند. بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران در جهان همچنان چین با ۱۲۱ خبرنگار زندانی است. پس از آن روسیه با ۴۸ نفر و سپس میانمار با ۴۷ نفر قرار دارند.

گزارشگران بدون مرز تاکید کرد که روسیه تحت رهبری ولادیمیر پوتین بیش از هر کشور دیگری روزنامه‌نگاران خارجی را زندانی کرده است (۲۶ نفر)، و پس از آن اسرائیل با ۲۰ خبرنگار زندانی در رتبهٔ دوم قرار دارد.

در کشورهایی مانند روسیه، گرجستان، جمهوری آذربایجان و بلاروس تهدیدهای جدی علیه آزادی مطبوعات وجود دارد.

در این گزارش آمده است که پس از روسیه، اسرائیل دومین کشوری است که بیشترین تعداد روزنامه‌نگاران خارجی را زندانی کرده است. تا اول دسامبر ۲۰۲۵، ۲۰ روزنامه‌نگار فلسطینی در زندان‌های اسرائیل به‌سر می‌برند که ۱۶ نفر از آن‌ها در دو سال گذشته در غزه و کرانهٔ باختری بازداشت شده‌اند.

چین، روسیه، میانمار، بلاروس، ویتنام، آذربایجان، ایران، اسرائیل، مصر و عربستان سعودی به ترتیب ده کشوری هستند که بیشترین خبرنگاران زندانی را دارند.

علاوه بر این،‌ خاورمیانه و امریکای لاتین دو منطقه‌ای که ۷۲ درصد از روزنامه‌نگاران در آن ناپدید شده‌اند. در حال حاضر ۱۳۵ روزنامه‌نگار در ۳۷ کشور ناپدید هستند. برخی از آن‌ها بیش از ۳۰ سال است که مفقودند. گرچه فعالان خبری در سراسر جهان ناپدید می‌شوند، اما این روند در مکسیکو (۲۸ نفر) و سوریه (۳۷ نفر) به‌طور چشمگیری بالاتر است.

در حال حاضر ۳۷ روزنامه‌نگار در سوریه ناپدید هستند. بسیاری از آنان توسط داعش گروگان گرفته شده یا توسط بشار اسد زندانی شده بودند، اما سقوط این دو رژیم هنوز منجر به یافتن این روزنامه‌نگاران نشده است.

روزنامه‌نگاران گروگان در جهان

سازمان گزارشگران بدون مرز می‌گوید که در حال حاضر بیست روزنامه‌نگار در سراسر جهان به گروگان گرفته شده‌اند. شورشیان حوثی در سال ۲۰۲۵ هفت روزنامه‌نگار را به گروگان گرفتند و این امر یمن را به کشوری تبدیل کرد که بیشترین تعداد روزنامه‌نگار قربانی این نوع آدم‌ربایی در دوازده ماه گذشته را دارد. در سوریه نیز بسیاری از روزنامه‌نگارانی که پیش از سقوط بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴ دستگیر شده بودند، همچنان مفقود هستند.