هنگامی که یکشنبه این هفته مرگبارترین تیراندازی سه دهه گذشته در استرالیا رخ داد، ویدیویی در شبکههای اجتماعی منتشر شد که مردی را نشان میداد که با شجاعت تمام به یکی از مهاجمان حمله و او را خلع سلاح کرد.
در سوریه، گروهی از مردان که تصاویر این لحظه شجاعانه را مشاهده میکردند با چهره آشنای این مرد برخوردند.
محمد احمد، از همین ویدیوها که در اینترنت دست به دست میشد، احمد احمد، برادرزاده خود را شناخت. کاکای این مهاجر مسلمان گفت بردارزادهاش «از کودکی شجاع و قهرمان بود» و احمد را فردی شاد و پرشور توصیف کرد.
در تیراندازی مرگبار روز یکشنبه در جشن یهودیان در ساحل بوندای در سیدنی که دستکم ۱۵ کشته بر جا گذاشت، احمد احمد، ۴۳ ساله با خلع سلاح یکی از مهاجمان، جان بسیاری را نجات داد. این لحظه توسط دوربینها ثبت شد و انعکاس جهانی یافت.
احمد اصالتاً اهل شهر نایرب در استان ادلب، شمالغرب سوریه است و حدود ۱۹ سال پیش برای کار و زندگی بهتر به استرالیا مهاجرت کرد. او پس از اخذ مدرک از دانشگاه حلب در سال ۲۰۰۶ کشور را ترک کرد و از آن زمان تاکنون دیگر به سوریه بازنگشته است.
سوریه به او «افتخار میکند»
محمد احمد، کاکای احمد، به خبرگزاری رویترز گفت که پس از دیدن تصاویر به پدر احمد تماس گرفت و او تایید کرد که این مرد پسرش است: «احمد یک قهرمان است و ما به او افتخار میکنیم. سوریه در مجموع به او افتخار میکند.»
او افزود: «بدون اینکه فکر کند چه کسانی کشته میشوند. بدون اینکه بداند دینشان چیست، مسلماناند یا مسیحی یا یهودی، عمل کرد. این چیزی بود که باعث شد برخیزد و این اقدام قهرمانانه را انجام دهد.»
پسرکاکای احمد نیز اقدام او را شجاعانه توصیف کرد و گفت: «احمد باعث شد بسیاری از افراد بیگناه نجات پیدا کنند.» او افزود که احمد به جهان ثابت خواهد کرد که مسلمانان جنگطلب نیستند، بلکه مردمانی صلحجو اند.
احمد تابعیت استرالیا را دارد و صاحب دو دختر است. او اکنون در شفاخانهای در سیدنی با جراحات ناشی از گلوله بستری است و تحت درمان قرار دارد. اقدام شجاعانهاش در سراسر جهان مورد ستایش قرار گرفته است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، احمد را «فردی بسیار، بسیار شجاع» توصیف کرد که جان بسیاری را نجات داده است.
همزمان با این رویداد، یک کارزار آنلاین برای حمایت مالی از احمد در وبسایت «گوفندمی» راهاندازی شده است که تاکنون حدود یکونیم میلیون دالر کمک مردمی برای او جمعآوری کرده است.
