• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

جاپان نزدیک به ۲۰ میلیون دالر به افغانستان اختصاص داد

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۱۱:۳۴ (‎+۰ گرینویچ)

سفارت جاپان در افغانستان اعلام کرد که این کشور ۱۹.۵ میلیون دالر کمک بشردوستانه به نیازمندان در فغانستان اختصاص داده است. این سفارت گفت که امیدوار است این کمک بتواند تغییری در زندگی افغان‌های آسیب‌پذیر ایجاد کند.

سفارت جاپان در افغانستان جمعه، ۲۸ قوس در خبرنامه‌ای در حساب کاربری اکس خود نوشت که این کمک‌های از طریق برنامه‌های سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای غیردولتی جاپان در افغانستان مصرف خواهد شد.

در خبرنامه سفارت جاپان آمده است که این کمک‌ها نیازهای اولیه بشری جوامع آسیب‌پذیر در افغانستان را پوشش می‌دهد.

جاپان از زمان سلطه طالبان بر افغانستان، در چهار سال گذشته مجموعاً ۵۴۹ میلیون دالر به افغانستان کمک کرده است.

پیش از این، دولت جاپان در ۲۸ عقرب برای بهبود معیشت زنان در مناطق مرزی افغانستان، ۵.۶ میلیون دالر اختصاص داد. این بودجه که قرار است با همکاری برنامه توسعه سازمان ملل در چارچوب یک پروژه دو ساله اجرا شود، از کسب‌وکارهای زنان و ایجاد فرصت‌های بیشتر برای کار و درآمد حمایت می‌کند.

پربازدیدترین‌ها

رئیس انستیتوت ثبات راهبردی جنوب آسیا: افغانستان جغرافیای خود را از دست می‌دهد
۱

رئیس انستیتوت ثبات راهبردی جنوب آسیا: افغانستان جغرافیای خود را از دست می‌دهد

۲

از رخشانه تا فرزانه؛ روایت قتل هولناک زنی جوان در غور

۳

ریچارد بنت: افغان‌های مقیم خارج باید امید را زنده نگه دارند

۴

روسیه از کشورها خواست فورا دیپلمات‌های خود را از کی‌یف خارج کنند

۵

رهبر یهودی که برای مسلمانان بریتانیا می‌رزمد کیست؟

•
•
•

مطالب بیشتر

حقانی در سفری غیرمنتظره به قندهار رفت

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۱۱:۲۷ (‎+۰ گرینویچ)

در پی تشدید اختلافات داخلی، سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان روز جمعه به قندهار رفت. حقانی اخیراً با لحنی تند از برخورد طالبان با مردم انتقاد کرده بود. شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز در تازه‌ترین گزارش خود، وجود اختلافات داخلی در میان طالبان را تأیید کرده است.

منابع در ولایت قندهار به افغانستان اینترنشنال گفتند که حقانی به گونه غیرمنتظره به این ولایت سفر کرده است.

یک منبع گفت که حقانی برای فاتحه مادر بزرگ ملا یعقوب، وزیر دفاع طالبان و فرزنده ملا عمر به قندهار رفته است.

سخنگوی طالبان روز شنبه اعلام کرد که مادر ملا عمر مجاهد، بنیانگذار و رهبر سابق طالبان درگذشته است. مراسم تشییع جنازه و فاتحه مادر ملا عمر روز‌ یکشنبه و مراسم فاتحه او دوشنبه هفته جاری در قندهار برگزار شد.

منابع محلی، ویدیوهای حقانی در مسجد عینومینه را با افغانستان اینترنشنال شریک کرده‌اند.

سراج‌الدین حقانی در نماز جمعه این مسجد شرکت کرده و با شماری از مردم دیدار داشته است. در این ویدیوها دیده می‌شود که نمازگزاران از او استقبال و اطرافش را حلقه زدند.

سفر حقانی به قندهار در حالی انجام شده که اخیراً اختلافات داخلی میان رهبران طالبان افزایش یافته است. این اختلافات پس از اظهارات کم‌پیشینه حقانی در ولایت خوست برجسته‌تر شد.

وزیر داخله طالبان در سخنرانی خود در خوست، از شیوه برخورد طالبان با مردم به شدت انتقاد کرد. او از آنچه «حکومت ترس و ارعاب» خواند، انتقاد کرد و گفت: «ما که خود در گذشته از سوی امپراتوران دنیا محکوم شده بودیم، اکنون تحمل و برداشت نداریم و مردم را محکوم و ذلیل می‌گردانیم.»

پس از سخنان تند سراج‌الدین حقانی، اعضای جناح قندهار و چهره‌های نزدیک به هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، واکنش‌ نشان دادند.

ندا محمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان و از چهره‌های نزدیک به هبت‌الله آخندزاده، در سخنرانی‌ای در یک مدرسه جهادی در کابل نسبت به «بی‌اعتمادی» و «اختلاف» در میان طالبان هشدار داد و تأکید کرد که بقای اداره طالبان تنها با حفظ «وحدت» امکان‌پذیر است.

همچنین ملا برادر، معاون اقتصادی طالبان، و ملا یعقوب، وزیر دفاع این گروه، بر تداوم و بقای اداره طالبان تأکید کردند.

  • رهبران طالبان برخی فرما‌ن‌های هبت‌الله را نادیده می‌گیرند

    رهبران طالبان برخی فرما‌ن‌های هبت‌الله را نادیده می‌گیرند

شورای امنیت سازمان ملل متحد در گزارش تازه خود اعلام کرده است که فرمان‌های هبت‌الله آخندزاده در سراسر افغانستان به‌گونه یکسان تطبیق نمی‌شود. بر اساس این گزارش، رهبران قدرتمند طالبان، از جمله اعضای شبکه حقانی، در عمل آزادی گسترده‌ای دارند و می‌توانند برخلاف دستورهای رهبر عمل کنند.

این نخستین‌بار نیست که حقانی پس از انتقاد از هبت‌الله به قندهار می‌رود. او چندی پیش نیز پس از حملات رسانه‌ای به رهبر طالبان، سرزده به قندهار رفته بود.

مقام پیشین پاکستان: ملا هبت‌الله باید بداند که افغان‌ها از فقر مطلق رنج می‌برند

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۰۹:۴۶ (‎+۰ گرینویچ)

آصف درانی، نماینده پیشین پاکستان در امور افغانستان می‌گوید که هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان باید بداند که هموطنانش از فقر مطلق رنج می‌برند. آقای درانی گفت که در حال حاضر «۹۷ درصد» جمعیت افغانستان گرسنه‌اند و ۵۰ درصد از شهروندان این کشور به کمک‌های بین‌المللی وابسته‌اند.

آصف درانی روز جمعه، ۲۸ قوس در یادداشتی نوشت که رهبر و مقامات طالبان مسئول «رنج چهار دهه مرگ و ویرانی» هستند.

براساس گزارش تازه سازمان ملل، نرخ بیکاری در افغانستان به ۷۵ درصد رسیده و بیش از ۹۰ درصد جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

بر اساس این گزارش، بیش از ۷۰ درصد مردم افغانستان به کمک‌های بشردوستانه وابسته‌اند، اما این کمک‌ها نیز به گونه چشمگیری کاهش یافته‌اند.

  • نرخ بیکاری در افغانستان ۷۵ درصد است

    نرخ بیکاری در افغانستان ۷۵ درصد است

آصف درانی در واکنش به این گزارش نوشت که افغانستان به پناهگاهی برای گروه‌های ترورستی تبدیل شده که برای همسایگانش تهدید فوری به شمار می‌رود.

این مقام پیشین دولت پاکستان نوشت: «متاسفانه، مقامات طالبان و مدافعان آنها یا واقعیت‌های موجود را نمی‌دانند یا با این گروه‌ها [تروریستان] همدست هستند.» او اضافه کرد که مشخص نیست رهبر طالبان از واقعیت موجود آگاهی ندارد یا «آنچه در صحنه تروریسم اتفاق می‌افتد، از حمایت او برخوردار است.»

شورای امنیت سازمان ملل در گزارشی نوشت که در حال حاضر بیش از ۲۰ سازمان تروریستی بین‌المللی و منطقه‌ای در این کشور از جمله القاعده، تی‌تی‌پی، حرکت اسلامی ترکستان، جنبش اسلامی اوزبیکستان و جماعت انصارالله در این کشور حضور دارند.

بر بنیاد این گزارش، داعش خراسان با استفاده از ابزارهای نوین، از جمله هوش مصنوعی، فعالیت‌های آموزشی و تبلیغاتی خود در افغانستان را گسترش داده و از این فناوری برای تولید دستورالعمل‌های آموزشی، از جمله آموزش ساخت بمب‌های دست‌ساز، استفاده می‌کند.

طالبان اما، حضور نیروهای خارجی و فعالیت‌ گروه‌های تروریستی در افغانستان را رد کرده است.

چرا پاکستان از افغانستان دست نمی‌کشد؟

۲۸ قوس ۱۴۰۴، ۰۷:۱۷ (‎+۰ گرینویچ)
•
جان اچکزی

مقاله‌هایی که در صفحه زاویه منتشر می‌شوند، بیانگر دیدگاه نویسندگان است و لزوما نظر تحریریه افغانستان اینترنشنال را بازتاب نمی‌دهند. صفحه زاویه با انتشار دیدگاه‌های گوناگون، می‌کوشد فضای گفت‌وگوی باز بین دیدگاه‌های متفاوت را فراهم کند.

پاکستان اغلب به‌خاطر تعاملش با طالبان سرزنش می‌شود. اما بیایید صادقانه بحث کنیم و ریشه اصلی مسئله را آشکار سازیم. این ریشه، پروژه قوم‌گرایانه و توسعه‌طلبانه‌ای است که از سال ۱۹۴۷ تاکنون سیاست افغانستان را هدایت کرده است.

باید از سرزنش‌های سطحی فراتر برویم و با حقیقت عمیق‌تر و ناخوشایند روبه‌رو شویم: طالبان یک پدیده استثنایی نیستند؛ بلکه محصول یک پروژه دیرینه قوم‌گرایانه پشتونی هستند که ریشه در افسانه «لوی افغانستان» دارد.

این پروژه در طول تاریخ، مرز رسمی بین دو کشور را غیرقابل قبول خوانده و مدعی ۳۲ درصد از خاک پاکستان بوده است. این روند با نپذیرفتن به‌رسمیت‌شناسی پاکستان از سوی افغانستان در سال ۱۹۴۷ آغاز شد. سپس با نفوذهای مرزی به باجور، حمایت از شورش‌های قبیله‌ای مانند قیام میرزا خان، و بعدتر تبلیغات جنبش «ویش زلمیان» ادامه یافت. این سیاست در دوران داوود خان تداوم پیدا کرد و امروز نیز از طریق نیروهای نیابتی مانند تحریک طالبان پاکستانی، ارتش آزادی‌بخش بلوچستان، جنبش تحفظ پشتون‌ها و گروه‌های دیگر ادامه دارد.

این ذهنیت تجزیه‌طلبانه، ترس وجودی در پاکستان ایجاد کرد. در واکنش، پاکستان سیاست‌های مهار را در پیش گرفت—بله، از جمله تعامل با نیروهای متقابل مانند طالبان. این همسویی ایدئولوژیک نبود؛ بلکه بقای راهبردی بود.

نباید فراموش کنیم که جمهوری‌های افغانستان—که اغلب به‌عنوان بدیلی لیبرال رمانتیک طالبان دیده می‌شوند— بازیگران بی‌گناهی نبودند. همان‌گونه که در کتاب «دشمنِ دشمن من» نوشته آویناش پالیوال (نویسنده هندی) آمده است:

در دوران ریاست‌جمهوری حامد کرزی، برهمداغ بگتی، رهبر جدایی‌طلب بلوچ، آزادانه در کابل و قندهار فعالیت می‌کرد. کرزی این موضوع را به مقامات امریکایی اذعان کرد، اما اقدامی انجام نداد.

ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان تحت رهبری امرالله صالح، روابط نزدیکی با استخبارات هند داشت و در جریان شورش ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ در پاکستان با شورشیان بلوچ همکاری می‌کرد. حتی برخی افسران ریاست امنیت ملی افغانستان با تأیید کرزی، تعدادی از پشتون‌های پاکستانی را در هند آموزش دادند. در دوران جمهوریت، اردوگاه‌های تحریک طالبان پاکستانی در نورستان و کنر میزبانی می‌شدند و نیروهای جدایی‌طالب بلوچ پناهگاه و حمایت لجستیکی دریافت می‌کردند.

در دوران حکومت داکتر نجیب‌الله، عصمت مسلم در قندهار در کنار رویدادهای دیگر، برای پیشبرد جنگ‌های نیابتی علیه پاکستان به‌کار گرفته شد. عبدالرازق در قندهار نیز همین نقش را داشت. حتی بخش‌هایی از جامعه هزاره در کویته نیز برای عملیات ضدپاکستانی مورد استفاده قرار گرفتند.

این‌ها رویدادهای پراکنده نبودند. بلکه بخشی از یک راهبرد گسترده‌تر برای تحت فشار قرار دادن پاکستان بر سر مرزها، شورش‌ها و نفوذ منطقه‌ای بودند.

بنابراین وقتی جوامع غیرپشتون می‌پرسند چرا پاکستان با طالبان تعامل کرد، پاسخ این است: «ما به تجاوزات مداوم از خاک افغانستان واکنش نشان می‌دادیم.»

اکنون که طالبان در کابل هستند، همان سیاست بازی بی‌فایده را ادامه می‌دهند—پناه دادن به تی‌تی‌پی، نپذیرفتن مرز رسمی بین دو کشور، و مخالفت با حصارکشی در مرز.

بار دیگر، چاره‌ای جز حفاظت از منافع خود با تمام ابزارهای لازم برای ما باقی نمانده است.

بسیاری، طالبان را «افراطی، بی‌سواد و قبیله‌ای» می‌نامند—و حق دارند— اما فقط پاکستان را به‌عنوان شرور تصویر می‌کنند.

این، قربانی‌نمایی گزینشی است. هیچ‌کس بی‌طرف نبود. همه طرف‌ها از نیروهای نیابتی استفاده کردند، زیرا مسئله اصلی—امتناع افغانستان از پذیرش همزیستی در چارچوب مرزهای به‌رسمیت‌شناخته‌شده—همچنان حل‌نشده باقی مانده است.

تا زمانی که هر رژیم افغان خط دیورند را نپذیرد و به شبه‌نظامیان ضدپاکستانی میدان بدهد، برای هیچ‌یک از ما نه صلحی در کار خواهد بود، نه تجارت، و نه همبستگی.

خواست ما از نسل جدید پشتون‌ها و غیرپشتون‌ها این است که ذهنیت توسعه‌طلبانه قوم‌گرایان افغان را کنار بگذارید. واقعیت را بپذیرید.

بیایید روابطی برد-بردی بر پایه احترام متقابل به حاکمیت و مرزها بسازیم. گزینه دیگر به معنای رنج بی‌پایان برای هر دو ملت است. انتخاب با شماست: زندگی در تبلیغات— یا پذیرش حقیقت.

متأسفانه، حامیان قدیمی قوم‌گرایی افغان و متحدانشان که مدافع «افغانیت» و قدرت متمرکز قومی هستند، مسیر را گم کرده‌اند. آنان نه علاقه‌ای به مشارکت میان‌قومیتی با هم‌وطنان خود—یعنی تاجیکان، هزاره‌ها و اوزبیک‌ها (که ۶۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند)—نشان داده‌اند و نه به همزیستی یا شراکت واقعی با منطقه تمایلی داشته‌اند.

گروه قومی غالب پشتون با نیت ایجاد افغانستانی باثبات و صلح‌آمیز، از سوی کشورهای منطقه و قدرت‌های بین‌المللی تقویت شد. اما از طالبانِ قومی گرفته تا کمونیست‌هایِ قومی پشتون، ابتدا شهروندان هم‌میهن خود از دیگر اقوام را از طریق پروژه‌هایی مانند «افغانیت» و قدرت‌طلبی طرد کردند و به حاشیه راندند. این روند به هرج‌ومرج، خشونت و جنگ‌های نیابتی انجامید. با نگاه به گذشته افغانستان واضح است که این قدرت‌طلبی تک‌قومی اشتباه بود.

زمانی که جامعه بین‌المللی به درک درستی از خطر برسد، این افراد به حاشیه رانده خواهند شد. تا آن زمان، متأسفانه افغانستان و منطقه ممکن است شاهد صلح پایدار و سیاست‌های ماندگار نباشند.

۶۱ نماینده کانگرس از اقدامات حکومت ترامپ علیه مهاجران افغان انتقاد کردند

۲۷ قوس ۱۴۰۴، ۲۳:۴۱ (‎+۰ گرینویچ)

۶۱ نماینده کانگرس امریکا در نامه‌ای به وزیران خارجه و امنیت داخلی ایالات متحده به اقدامات حکومت ترامپ علیه مهاجران افغان اعتراض کردند. آنان گفتند حکومت ترامپ از حمله یک سرباز پیشین افغان به نیروهای گارد ملی «سوءاستفاده» کرده و مهاجران افغان را به طور جمعی مجازات می‌کند.

این نمایندگان اقداماتی چون نپذیرفتن مهاجران افغان و پناهندگی ندادن به همکاران پیشین ارتش امریکا در افغانستان را «اشتباهی جبران‌ناپذیر» خواندند. آنان گفتند که این‌گونه اقدمات، امریکا را کشوری غیرقابل اعتماد معرفی می‌کند.

نمایندگان دموکرات در نامه‌ای خطاب به وزیران خارجه و امنیت داخلی امریکا نوشتند: «سوءاستفاده از یک تراژدی و دامن زدن به ترس و نفاق، به امنیت امریکا کمک نمی‌کند.»

این نمایندگان گفتند که پس از حادثه تیراندازی به گارد ملی در واشنگتن، حکومت ترامپ نه تنها رسیدگی به پرونده‌های پناهندگی افغان‌ها را متوقف کرده، بلکه بررسی مجدد پرونده‌های مهاجران پذیرفته شده افغان را نیز آغاز کرده است.

به گفته آن‌ها، حکومت ترامپ حتی ورود افغان‌های دارای ویزای ویژه مهاجرتی را که با حکومت و ارتش امریکا در افغانستان کار کردند، منع کرده و آنها را از فرمان سفربند رئیس‌جمهور معاف نکرده است.

حکومت ترامپ به تازگی افغانستان و ۱۴ کشور دیگر را در فهرست سفربند کامل قرار داد و به این ترتیب، شهروندان این کشورها به هیچ وجه حق سفر و درخواست پناهندگی در امریکا را ندارند. در تازه‌ترین فرمان دونالد ترامپ، دارندگان ویزه مهاجرتی ویژه (اس‌آی‌وی) نیز از معافیت سفربند حکومت امریکا حذف شده‌اند.

نمایندگان کانگرس این سیاست ترامپ را «مجازات جمعی» مهاجران و شهروندان افغانستان توصیف کردند.

آنان هشدار دادند که این اقدامات، جان افراد بی‌گناه و قانون‌پذیر از جمله کسانی را که در جنگ افغانستان به نیروهای امریکایی کمک کردند، به خطر می‌اندازد. به گفته آنها، «اقدام فاجعه‌بار یک فرد نباید برای بدنام کردن تمام افغان‌هایی که می‌خواهند به‌ صورت قانونی در امریکا زندگی کنند، مورد سوءاستفاده قرار گیرد.»

اقدامات حکومت ترامپ ترس را در میان مهاجران افغان ساکن امریکا گسترش داده است. وکلای مهاجرت و حامیان پناهجویان در منطقه ساکرامنتو در ایالت کالیفرنیا، جایی‌که بزرگترین جمعیت مهاجر افغان زندگی می‌کند، گزارش دادند که ماموران اداره مهاجرت بازداشت‌ افغان‌ها را افزایش داده اند. همچنین، آنها مصاحبه‌های مربوط به رسیدگی به درخواست پناهندگی آنان را لغو کرده‌اند.

خبرگزاری اسوشیتدپرس گزارش داد که از ۵ قوس بدین سو، دست‌کم ۲۴ مهاجران افغان، عمدتاً در شمال کالیفرنیا، بازداشت شده‌اند. تنها در هفته گذشته دستکم ۹ مرد افغان هنگام مراجعه برای بررسی وضعیت خود توسط اداره مهاجرت و گمرک (ICE) بازداشت شدند.


آلمان بیش از ۵۰۰ افغان در پاکستان را 'ظرف دو هفته آینده انتقال می‌‌دهد'

۲۷ قوس ۱۴۰۴، ۲۲:۱۷ (‎+۰ گرینویچ)

وزیر داخله آلمان روز پنجشنبه گفت در نظر دارند که ۵۳۵ پناهجوی افغان دارای وعده پذیرش را تا پایان ماه دسامبر، یعنی ۱۳ روز دیگر، به آلمان انتقال دهند. او گفت که با توجه به خطر اخراج پناهجویان از پاکستان، روند انتقال آنان را سرعت بخشیده‌اند.

الکساندر دوبرینت به یک رسانه آلمانی گفت که پناهجویان افغان در بلاتکلیفی قرار دارند و حکومت آلمان می‌کوشد «تا حد امکان تا پایان دسامبر» رسیدگی به پرونده‌ها را تمام کرده و پناهجویان را به آلمان انتقال دهد.

او افزود: «احتمالا چند نفری باقی خواهند ماند که سال آینده روی پرونده‌های‌شان کار خواهیم کرد.»

شماری از این پناهجویان قبلا همکار حکومت و سازمان‌های آلمانی در افغانستان بودند و شماری دیگر، افغان‌های در معرض خطر مانند خبرنگاران و فعالان حقوق بشر به حساب می‌آیند.

پاکستان که میلیون‌ها افغان را در یک سال گذشته اخراج کرده، بر کشورهای غربی مانند آلمان فشار آورده تا پناهجویان دارای وعده پذیرش را انتقال دهند.

آقای دوبرینت گفت که در مورد پایان مهلت اخراج با مقام‌های پاکستانی در حال گفت‌وگو هستند.

حکومت جدید آلمان تمام پناهجویان افغان در پاکستان را نپذیرفته است. هفته گذشته رسانه‌های آلمانی گزارش دادند که حکومت محافظه‌کار مرتس به ۶۵۰ افغان دارای وعده پذیرش پاسخ منفی داده است.

حکومت مرتس پیش از این با پرداخت پول می‌خواست دهها پناهجوی افغان دارای وعده پذیرش در پاکستان را از رفتن به آلمان منصرف کند اما تنها حدود ۶۰ نفر این مشوق مالی را پذیرفتند.