کاخ سفید به نیروهای نظامی ایالات متحده دستور داده است دست‌کم طی دو ماه آینده تمرکز خود را «تقریباً به‌طور انحصاری» بر اجرای یک «قرنطینه» نفتی علیه ونزوئلا بگذارند؛ اقدامی که نشان می‌دهد واشنگتن در مقطع کنونی، فشار اقتصادی را بر گزینه‌های نظامی ترجیح می‌دهد.
یک مقام امریکایی به خبرگزاری رویترز گفت هرچند «گزینه‌های نظامی همچنان وجود دارد»، اما تمرکز فعلی بر اعمال تحریم‌ها و قطع درآمدهای نفتی کاراکاس است.
این سیاست در حالی دنبال می‌شود که دونالد ترامپ در اظهارات علنی درباره اهداف دقیق خود محتاط بوده، اما به گفته رویترز در محافل خصوصی بر نیکلاس مادورو فشار آورده تا قدرت را ترک کند. مقام امریکایی افزود ارزیابی واشنگتن این است که ادامه این روند می‌تواند تا اواخر ژانویه ونزوئلا را در صورت نپذیرفتن امتیازهای معنادار، با بحران اقتصادی جدی روبه‌رو کند.
همزمان، ایالات متحده تلاش برای توقیف سومین کشتی مرتبط با نفت ونزوئلا را دنبال می‌کند. گارد ساحلی امریکا طی هفته‌های اخیر دو نفتکش حامل نفت خام ونزوئلا را در کارائیب متوقف کرده و به گفته منابع، برای توقیف یک کشتی تحریم‌شده دیگر نیز در انتظار نیروهای کمکی است. در واکنش، نماینده ونزوئلا در سازمان ملل گفته «تهدید، دولت آمریکا است نه ونزوئلا».
در بُعد نظامی، پنتاگون حضور گسترده‌ای در کارائیب ایجاد کرده است. با این حال، مقام کاخ سفید توضیح نداد که تمرکز «تقریباً انحصاری» ارتش بر جلوگیری از صادرات نفت دقیقاً چگونه اجرا خواهد شد، آن هم در شرایطی که این صف‌آرایی نظامی برای ماموریت توقیف کشتی‌ها مناسب نیستند. واشنگتن همچنین به سازمان ملل متحد اعلام کرده تحریم‌ها را «تا حداکثر ممکن» اجرا خواهد کرد تا منابع مالی دولت مادورو محدود شود.
مایک والتز، سفیر امریکا در سازمان ملل متحد، سه‌شنبه دوم جدی در نشست شورای امنیت گفت که ایالات متحده تحریم‌ها علیه ونزوئلا را تا بیشترین حد ممکن اعمال و اجرا خواهد کرد تا مادورو و شبکه‌های مرتبط با قاچاق مواد مخدر از منابع مالی محروم شوند.
او گفت: «گروه‌های تروریستی و جنایتکار فراملی بزرگ‌ترین و جدی‌ترین تهدید برای نیم‌کره غربی، همسایگی مستقیم ما و خود ایالات متحده هستند.»
اوایل این ماه، ترامپ دستور «محاصره کامل» همه نفتکش‌های تحریم‌شده ورودی و خروجی ونزوئلا را صادر کرده بود، اما به نوشته رویترز استفاده مقام کاخ سفید از واژه «قرنطینه» به‌جای «محاصره» یادآور ادبیاتی است که در بحران موشکی کوبا در سال ۱۹۶۲ به کار رفت؛ زمانی که دولت جان اف. کندی می‌خواست از تشدید تنش جلوگیری کند. رابرت مک‌نامارا، وزیر دفاع وقت امریکا، در سال ۲۰۰۲ گفته بود: «ما آن را قرنطینه نامیدیم، چون محاصره واژه‌ای جنگی است.»
