خانم سمر در گفتوگو با روزنامه بریتانیایی گاردین که روز پنجشنبه نشر شد، ابراز داشت: «افغانستان شاید حالا امن به نظر برسد؛ انفجارهای زیادی وجود ندارد، اما این یک نوع امنیت قبرستانی است. آرامترین جا قبر است؛ آنجا کسی اعتراض نمیکند.»
او با زیر سوال بردن تعریف امنیت در افغانستان افزود: «امنیت یعنی چه وقتی یک زن نمیتواند با خیال راحت در جاده راه برود؟ امنیت چیست وقتی یک دختر اجازه رفتن به مکتب ندارد؟ امنیت چیست وقتی خانوادهها برای نان چاشت چیزی دارند، اما برای شام نه؟ این امنیت انسانی نیست.»
رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر افغانستان تاکید کرد که زنان و دختران بیشترین آسیب را از وضعیت کنونی متحمل میشوند. به گفته او، امروز دختران از رفتن به متوسطه و لیسه محروماند، دانشگاهها به روی زنان بسته است و زنان اجازه کار در نهادهای غیردولتی، رفتن به پارکها یا سفر بدون محرم را ندارند.
خانم سمر گفت: «حتی صدای زنان در فضای عمومی شنیده نمیشود. واژه آپارتاید جنسیتی اغراق نیست؛ این واقعیت زندگی زنان و دختران افغانستان است.»
او با انتقاد از بیتوجهی جامعه جهانی به وضعیت افغانستان اظهار ناامیدی کرده و گفت: «جامعه جهانی علاقهاش را از دست داده و دیگر توجهی نمیکند.»
خانم سمر با اشاره به رویدادهای یازدهم سپتمبر هشدار داد که پیامدهای فراموشی و منزویکردن افغانستان پیشتر نیز تجربه شده است. او افزود: «میدانیم چه اتفاقی میافتد؛ نه فقط برای افغانستان، بلکه برای جهان.»
وی همچنین گفت که تراژدی اصلی در سکوت و تسلیم جامعه جهانی نهفته است.
سیما سمر که اخیراً به استرالیا سفر کرده بود، از حکومت این کشور خواسته است بهجای سپردن نهادهای دیپلوماتیک افغانستان به نمایندگان طالبان، اعتبار دیپلوماتیک نمایندگان حکومت پیشین در سفارت افغانستان در کانبرا را تمدید کند. پیش از این پنی وانگ، وزیر خارجه استرالیا، گفته بود که اعتبار سفیر کنونی افغانستان، در ماه فبروری تمدید نخواهد شد.
دهها کشور، از جمله آلمان و ناروی، نمایندگان طالبان را بدون بهرسمیتشناختن رسمی اداره این گروه پذیرفتهاند، اما به باور سیما سمر، حفظ سفیران دولت پیشین میتواند پیامی نیرومند نهتنها برای طالبان، بلکه برای جامعه جهانی باشد.
او در پایان گفتوگو ابراز امیدواری کرد که روزی بتواند به افغانستان بازگردد.
خانم سمر افزود: «من هنوز کاملاً یک افغان هستم. دوست دارم روزی برگردم. همیشه میگویم که دوست دارم در کشورم بمیرم.»
