عضو طالبان که به داعش پیوسته بود در هرات کشته شد

تاکنون مقامات طالبان در مورد این تصمیم پاکستان واکنش رسمی نشان نداده‌اند.

پس از تنش‌های مرگبار مرزی میان اداره طالبان و نیروهای پاکستانی در اواسط ماه میزان سال جاری، تمامی گذرگاه‌های مرزی از سوی پاکستان مسدود شد.

بسته‌ماندن گذرگاه‌های مرزی در طی سه‌ماه اخیر، آسیب جدی اقتصادی بر دو طرف وارد کرده است. پیشتر تاجران پاکستانی گفتند که بسته‌ماندن مرزها با افغانستان روزانه بیش از «۴ میلیون دالر» به آنان خسارت وارد کرده است.

در شرایط عادی افغانستان عمدتا میوه خشک، سبزیجات، میوه تازه و زغال سنگ به پاکستان صادر می‌کند. همزمان از پاکستان سمنت، پارچه، میوه، تربار و شمار دیگر کالاهای تجاری به افغانستان وارد می‌شود.

در ماه اپریل سال گذشته، حکومت ایالات متحده تمام کمک‌های بشردوستانه برای حمایت از کودکان و خانواده‌ها در افغانستان را قطع کرد.

لزلی ارچمبولت که پیشتر به کابل و ولایات شرقی افغانستان سفر کرده بود، می‌گوید این اقدام امریکا «دهه‌ها وعده تکراری برای حفاظت از زنان و کودکان افغان را به کلماتی میان‌خالی تقلیل داد.»

این مقام سازمان حفاظت از کودکان هشدار داده است که قطع بیش از ۸۰ درصد کمک‌های خارجی امریکا در سال ۲۰۲۵، هزینه‌ انسانی تکان‌دهنده‌ای را رقم زده است و پیامدهای آن به‌گونه‌ای قابل پیش‌بینی ویرانگر است.

او با اشاره به تعطیلی بیش از ۴۰۰ مرکز صحی در افغانستان ناشی از قطع کمک‌های مالی امریکا، افزود که این وضعیت مردم را مجبور ساخته است تا به تعداد اندک مراکز باقی‌مانده مراجعه کنند؛ مراکزی که اکنون به‌شدت با فشار و ازدحام بیش‌از حد مواجه‌اند.

خانم لزلی می‌گوید کمک‌های بشردوستانه امریکا پیش از این، منابع مالی مهمی را برای فعال نگه‌داشتن این کلینیک‌ها فراهم می‌کرد، اما اکنون آینده این مراکز در خطر قرار دارد و شمار بیشتری از مادران و کودکان با تهدید جدی مواجه‌اند.

او گفت که قطع ناگهانی تمام کمک‌های نجات‌بخش امریکا به افغانستان، بحران بشردوستانه را عمیق‌تر ساخته است؛ نه‌تنها خدمات حیاتی صحی را متوقف کرده، بلکه پروژه‌های آب‌رسانی، حفظ‌الصحه و بهداشت را نیز متأثر ساخته است.

لزلی ارچمبولت می‌گوید که پس از بازگشت از افغانستان به واشنگتن، با سیاست‌گذاران امریکایی از طیف‌های مختلف سیاسی درباره وضعیت اسفبار کودکان افغان گفت‌وگو کرده‌است. بیش از ۱۰۰ هزار شهروند امریکایی به سازمان حمایت از کودکان مستقر در امریکا پیوسته‌اند و با ارسال نامه به نمایندگان‌شان، خواستار اقدام برای حفاظت از کودکان افغانستان شده‌اند.

مسئول سیاست‌های بشردوستانه سازمان حفاظت از کودکان در امریکا می‌گوید، کودکان افغانستان نیاز دارند که حکومت ایالات متحده کمک‌های بشردوستانه نجات‌بخش را دوباره ارائه کند.

او نیز از حکومت ایالات متحده خواست که به‌گونه فوری اقدام کند و به ارزش‌هایی وفادار بماند که این کشور برای نسل‌ها به آن افتخار کرده است.

خانم ارچمبولت معتقد است که «هر کودک سزاوار یک کودکی واقعی است؛ فرقی نمی‌کند که کیست یا در کجا زندگی می‌کند. کودکان افغانستان نیز همان‌قدر سزاوار زنده‌ماندن، رشدکردن، رؤیاپردازی و بازی‌کردن را دارند که کودکان امریکایی یا کودکان هر ملیت دیگر دارند.»

وحیدالله محمد به‌طور قانونی در سال ۲۰۰۴ وارد ایالات متحده شد، اما محکومیت او به جرم اقدام به قتل، وضعیت اقامت قانونی‌اش را لغو کرده است.

دادگاه نیویارک در ماه فبروری ۲۰۰۹، او را به جرم اقدام به قتل درجه یک، به ۱۰ سال زندان و پنج‌سال نظارت پس از آزادی محکوم کرد.

هم‌زمان اداره مهاجرت امریکا نیز در ماه اپریل ۲۰۰۹ پرونده اخراج محمد را آغاز کرد و در ماه می ۲۰۱۳ یک قاضی مهاجرت وزارت عدلیه امریکا حکم اخراج محمد را صادر کرد.

اکنون که دوره حبس و نظارت پس از آزادی این فرد تمام شده، اداره مهاجرت امریکا او را بازداشت کرده است تا اخراج کند.

تمی ماریچ، از اداره مهاجرت امریکا گفته است که به وحیدالله محمد یک فرصت طلایی داده شده بود تا به‌طور قانونی در ایالات متحده زندگی کند، «اما در عوض استفاده درست از این فرصت، تصمیم گرفت با حمله خشونت‌آمیز به خواهر خودش قوانین ما را نقض کند.»

او گفت: «محمد نمایانگر بدترین بدترین‌ها است و دقیقا همان نوع تبعه‌ای است که اداره مهاجرت امریکا در پی اخراج آن از محله‌های نیویارک است.»

حکومت ایتالیا بودجه مرحله دوم پروژه «بهبود وضعیت زندگی زنان و جوانان افغان از طریق ایجاد فرصت‌های درآمد قانونی» را تصویب کرده است.

این پروژه که از دسامبر ۲۰۲۴ آغاز شده است، برای بیش از یک هزار و ۵۰۰ خانواده آسیب‌پذیر عمدتا با سرپرستی زنان در ۹۳ روستای هرات و ننگرهار کمک کرده است تا به درآمد قانونی و پایدار دست یابند.

هدف از این کمک، جلوگیری از بازگشت مردم به کشت کوکنار به عنوان منبع معیشتی است.

مرحله دوم این پروژه بر کشت زعفران در هرات و کشت گل سرخ در ننگرهار متمرکز است که به عنوان بدیل‌های مناسب کوکنار شناخته می‌شوند.

دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل می‌گوید که با اجرای مرحله دوم این پروژه، وضعیت اقتصادی حدود ۶ هزار و ۸۰۰ زن و جوان در هرات و ننگرهار بهبود خواهد یافت.

نصیراحمد اندیشه گفت که افغانستان زیر سلطه طالبان، نه تنها با بحران سیاسی، حقوق بشری و بشردوستانه، بلکه با بحران عمیق هویتی و وجودی نیز دست‌وپنجه نرم می‌کند.

او در یادداشتی در شبکه اکس نوشت: «یک ملت با زور نیزه نه، بلکه با معناها و مفاهیمی توسط مردم‌اش - شهروندانی که در برابر بی‌عدالتی، ستم و تبعیض سر فرود نمی‌آورند - ساخته می‌شود و بقا می‌یابد.»

آقای اندیشه افزود که در افغانستان، فرهنگ مشترک، نه سیاست، خمیرمایه هویت دولت ملت بوده است. به گفته او «این هویت بر ارزش‌های مشترک فرهنگی مانند مهمان‌نوازی، شعر، موسیقی، قصه‌گویی، حرمت به زیبایی، تجلیل از جشن نوروز، معماری مسجدها و قلعه‌ها، و تفسیر معتدل و انسانی از اسلام» استوار است.

او تصریح کرد: «وقتی موسیقی منع شد، شعر سانسور گردد، زنان حذف شوند، زبان‌ها محدود شوند و تاریخ تحریف شود، یک ملت آغاز به فروپاشی می‌کند.»

او گفت که ایدئولوژی طالبان کثرت افغانستان را نمی‌پذیرد و بر نمی‌تابد. آقای اندیشه افزود: «این ایدئولوژی می‌خواهد یک هویت متحجر، تک‌بعدی و تحمیلی را جایگزین تنوع قومی، زبانی و جنسیتی افغانستان کند.»

او افزود که حاکمیت طالبان تنها یک عقب‌گرد سیاسی- اجتماعی نیست، بلکه یک گسست ریشه‌های فرهنگی است. اندیشه نوشت: «برخلاف مستبدان گذشته که زخم‌های عمیق در پیکر ملت گذاشتند اما هویت و فرهنگ را به‌طور کامل محو نکردند، طالبان روح دولت-ملت را از درون مثله می‌کنند.»

اندیشه ادامه داد: «روشنفکران، خبرنگاران و ''نخبگانی'' که در کنار طالبان ایستاده‌اند، از خود طالبان گناه‌کارترند.» در پایان این یادداشت آمده است:‌ «بقای ما وابسته به مقاومت در همه جبهه‌ها و توسط همه مردم —برای نجات روح ملت و تضمین بقای دولت ما در جامعه جهانی است.»

طالبان پس از بازگشت به قدرت در اسد ۱۴۰۱، تلاش گسترده‌ای را برای ترویج ایدئولوژی دینی خود و حذف فرهنگ‌ مردم افغانستان کرده است. این اقدامات شامل جلوگیری از برگزاری جشن‌هایی مثل نوروز تا سرکوب زبان‌هایی مثل اوزبیکی و فارسی می‌شود.