یک پژوهش تازه از دانشگاه زوریخ سوئیس نشان می‌دهد که مجرد ماندن برای مدت طولانی می‌تواند بر وضعیت روحی و روانی جوانان تاثیر منفی بگذارد. بر مبنای این پژوهش، تجرد طولانی‌مدت به‌تدریج رضایت از زندگی را کاهش داده و احساس تنهایی را بیشتر می‌کند.
پژوهشگران دانشگاه زوریخ برای انجام این پژوهش، اطلاعات بیش از ۱۷ هزار جوان در آلمان و بریتانیا را بررسی کرده‌اند.
نتایج پژوهش نشان می‌دهد که به‌طور میانگین، مردان با تحصیلات بالاتر و وضعیت روحی ضعیف‌تر و افرادی که تنها یا با یکی از والدین خود زندگی می‌کنند، بیشتر احتمال دارد برای مدت طولانی مجرد بمانند.
به گفته مایکل کرِیمر، پژوهشگر دانشگاه زوریخ، عوامل اجتماعی مانند سطح تحصیلات و عوامل روانی مانند وضعیت روحی فعلی، نقش مهمی در این دارند که یک فرد وارد رابطه عاطفی شود یا نه.
این پژوهش همچنین نشان می‌دهد جوانانی که برای سال‌های طولانی مجرد می‌مانند، به مرور زمان احساس تنهایی بیشتری می‌کنند و رضایت‌شان از زندگی کاهش می‌یابد.
این وضعیت در اواخر دهه بیست‌سالگی شدیدتر می‌شود و هم‌زمان نشانه‌های افسردگی نیز افزایش پیدا می‌کند.
پژوهشگران همچنین دریافتند که نخستین رابطه عاطفی می‌تواند تأثیر مثبتی بر وضعیت روحی جوانان داشته باشد.
افرادی که وارد اولین رابطه خود می‌شوند، احساس رضایت بیشتری از زندگی دارند و کمتر احساس تنهایی می‌کنند. با این حال، این رابطه تأثیر چشمگیری بر کاهش افسردگی نشان نداده است.
این پژوهش نشان می‌دهد که مجرد ماندن برای مدت طولانی در دوران جوانی می‌تواند خطراتی هرچند متوسط برای سلامت روان داشته باشد.
پژوهشگران هشدار می‌دهند که هرچه سن بالاتر می‌رود، آغاز نخستین رابطه عاطفی دشوارتر می‌شود به‌ویژه برای کسانی که از نظر روحی در وضعیت مناسبی قرار ندارند.
