کاهش کمکهای جهانی و زمستان بحران گرسنگی را در افغانستان تشدید کرده است
خبرگزاری رویترز گزارش داد که قطع کمکهای بینالمللی، اخراج میلیونها نفر از کشورهای همسایه و فصل سرما، بحران گرسنگی را در افغانستان تشدید کرده است.
خبرگزاری رویترز گزارش داد که قطع کمکهای بینالمللی، اخراج میلیونها نفر از کشورهای همسایه و فصل سرما، بحران گرسنگی را در افغانستان تشدید کرده است.
سمیعالله، شهروند ۵۵ ساله که با خانوادهاش از ایران اخراج شده و در خیمهای در حومه کابل زندگی میکند، به رویترز گفت: «به نقطهای رسیدهایم به مرگ راضیایم.»
این شهروند که با دو پسر ۱۸ ساله و ۲۰ سالهاش و همسران آنها از ایران اخراج شده، میگوید وضعیت زندگی آنها روز به روز بدتر میشود.
برنامه جهانی غذا برآورد کرده است که حدود ۱۷ میلیون نفر در افغانستان با گرسنگی حاد دستوپنجه نرم میکنند. این سازمان همزمان از کاهش گسترده کمکهای بینالمللی خبر داده است.
سمیعالله گفت که ماموران جمهوری اسلامی این خانواده را در ایران بازداشت و سپس اخراج کردند. اکنون آنها در خیمهای دستساخت در حاشیه پایتخت افغانستان زندگی میکنند.
او گفت که هنگام بازداشت فقط توانستهاند برخی از لوازم ضروری را با خود بگیرند و پسانداز این خانواده که میتوانست زمستان آنها را بگذراند، در ایران جا مانده است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان به رویترز گفت که مهاجرانی که از کشورهای همسایه اخراج میشوند، در افغانستان تا حدودی کمک در زمینه حملونقل، مسکن، مراقبتهای صحی و غذا دریافت میکنند.
او افزود با توجه به اینکه افغانستان چهار دهه جنگ را پشت سر گذاشته، ریشهکن کردن فقط به زودی ناممکن است. مجاهد گفت: «برنامههای اقتصادی زمانبر هستند و تأثیر فوری بر زندگی مردم ندارند.»
برنامه جهانی غذا میگوید که ایران و پاکستان در یک کارزار گسترده، ۲.۵ میلیون افغان را اخراج کردهاند.
جمهوری اسلامی پس از جنگ ۱۲ روزه با اسرائيل و پاکستان در پی افزایش تنشها با طالبان افغان بر سر حمایت این گروه از طالبان پاکستانی، روند اخراج مهاجران افغان را شدت بخشیدند.
از سوی دیگر، با بازگشت دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا به قدرت، بودجه سازمانهای بینالمللی امدادی مانند برنامه جهانی غذا به طور قابل توجهی کاهش یافت. سایر کشورها نیز کمکهای خود را به این سازمانها کاهش دادهاند؛ امری که میلیونها نفر را در سراسر جهان در معرض خطر قرار داده است.
جان آیلیف، رئیس برنامه جهانی غذا در افغانستان، گفت که با فرا رسیدن زمستان خشک فرصتهای کاری از میان رفته و همزمان موج بازگشت افغانها جمعیت را به انداره یکدهم افزایش داده است. او گفت: «بسیاری از این افغانها در ایران و پاکستان کار میکردند و پول به کشور میفرستادند.» او افزود: «این حوالهها شریان حیاتی افغانستان بود.»
او همچنین گفت که سال گذشته بزرگترین جهش سوءتغذیهای بود که تاکنون در افغانستان ثبت شده و براساس پیشبینیها این وضعیت بدتر خواهد شد.
رئیس برنامه جهانی غذا در افغانستان گفت طبق برآوردها در سال جاری میلادی ۲۰۰ هزار کودک دیگر دچار سوءتغذیهٔ حاد خواهند شد.
اهداکنندگان جایزه «زاید برای همبستگی انسانی»، از خانم زرقا یفتلی برای فراهم کردن منابع آموزشی و ارایه خدمات برای زنان و دختران افغان ستایش کردهاند.
در بیانیه بنیاد جایزه زاید آمده است که خانم یفتلی به تاسیس دهها مکتب و تصویب قوانین محافظت از خانواده، زنان و کودکان کمک کرده است.
طالبان پس از بازگشت به قدرت، دروازه مکتبها را به روی دختران بسته است. صندوق کودکان سازمان ملل در ماه سنبله اعلام کرد که امسال بیش از ۲.۲ میلیون دانش آموز دختر در افغانستان از تحصیل محروم شدهاند.
یونیسف منع آموزش دختران و زنان افغان را «یکی از بیعدالتیهای بزرگ دوران ما» توصیف کرده است.
در حالیکه فشارهای بین المللی برای بازگشایی مکاتب دخترانه بی نتیجه مانده است، کسانی چون یفتلی تلاش کردهاند که از راههای غیررسمی، مانند آموزش آنلاین، به تحصیل دختران کمک کنند.
زرقا یفتلی درباره دریافت این جایزه گفت که پیامی امیدبخش برای دختران، بهویژه دانشجویان مکاتب آنلاین دارد.
به طور عمومی، سازمان ملل تخمین می زند که ۴ میلیون کودک در افغانستان به مکتب نمیروند. آنها به علت فقدان مکتب مناسب و معلم کافی، به خصوص معلم زن از آموزش باز ماندهاند. سازمان ملل می گوید که مشکلات اقتصادی خانوادهها باعث شده است که کودکان به جای درس، به طور اجباری کار کنند.
در گزارش مشترک اخیر یونیسف و یونسکو از کیفیت تدریس در مکاتب انتقاد شده است. چنانچه، بیش از ۹۰ درصد کودکان ۱۰ ساله توان خواندن یک متن ساده را ندارند.
جایزه زاید برای همبستگی انسانی از سال ۲۰۱۹ تاکنون به ۱۹ نفر به دلیل سهم شان در ترویج صلح و همزیستی انسانی اهدا شده است. این جایزه به پاس فعالیتهای بشردوستانه شیخ زاید آل نهیان، بنیانگذار امارات متحده تاسیس شده است.
امسال، جایزه شیخ زاید به رهبران ارمنستان و آذربایجان به خاطر امضای توافقنامه صلح نیز اهدا شده است. در بیانیه این جایزه آمده است که روند صلح میان این دو کشور نشان میدهد که آشتی یک اقدام ممکن و پایدار است.
