شماری از خانوادهها به افغانستان اینترنشنال گفتهاند که بستگانشان پس از بازداشت از سوی پولیس پاکستان ناپدید شدهاند. آنان شکایت دارند که از یکسو داراییها و اموالشان در پاکستان باقی مانده و از دیگرسو برخی اعضای خانوادهشان در زندانهای آن کشور در بیسرنوشتی بهسر میبرند.
این خانوادههای افغان که به تازگی از طریق گذرگاههای اسپینبولدک و تورخم به افغانستان بازگشتهاند، میگویند که هیچ اطلاعاتی درباره وضعیت زندانیان و بستگان مفقودشده خود ندارند.
آنان با ابراز نگرانی میگویند که توانایی برگشت به پاکستان برای پیگیری زندانیان و بستگان مفقودشده خود نیز ندارند.
به گفته مهاجران بازگشته افغان، روند بازداشتها در پاکستان بهطور ناگهانی و بدون اطلاع قبلی انجام میشود؛ برخی بهدلیل نداشتن اسناد قانونی اقامت و برخی دیگر نیز بدون هیچ دلیل مشخصی بازداشت شدهاند.
نیازمحمد که بهتازگی همراه خانوادهاش به قندهار بازگشته، به افغانستان اینترنشنال گفت که اعضای خانوادهاش هنوز در پاکستان زندانیاند.
او افزود: «همه ما به قندهار برگشتیم؛ اما برادرم را پولیس پاکستان برده است. نزدیک به سه ماه میشود که هیچ خبری از او نداریم؛ نمیدانیم زنده است یا نه، در زندان است یا جای دیگر.»
روایت نیازمحمد روایت صدها مهاجر افغان است که شکایتهای مشابهی دارند. برخی میگویند بزرگان خانوادهشان بازداشت شدهاند و برخی دیگر از زندانی شدن پسران جوانشان شکایت دارند.
یکی دیگر از بازگشتکنندگان گفت: «پدرم دستفروشی میکرد؛ وقتی پولیس او را بازداشت کرد، به ما گفتند بهزودی آزاد میشود؛ اما تا امروز هیچ اطلاعاتی از او نداریم و اکنون ما بیسرپرست ماندهایم.»
در میان مهاجران بازگشته، خانوادههایی نیز هستند که تنها زنان، کودکان و سالمندان به افغانستان برگشتهاند و مردان خانوادهشان در پاکستان زندانیاند.
این خانوادهها میگویند نه توان مالی بازگشت را دارند و نه جرأت آن را که بار دیگر به آن کشور بازگردند. خانوادههای بازگشته تأکید میکنند که هیچ مرجع رسمی برای تماس با زندانهای پاکستان وجود ندارد و هیچ نهاد حقوق بشری نیز تا کنون بهگونه عملی به آنان کمک نکرده است.
آنان از اداره طالبان و نهادهای بینالمللی میخواهند که برای روشن شدن سرنوشت این زندانیان و افراد مفقودشده، گامهای جدی بردارند.
