روزنامهنگار
در دمای زیر صفر درجه در مرز پوشیده از برف ایران- ترکیه، پاهای نوجوان ۱۴ ساله افغان را یخ زدند و او از قدمزدن بازماند. این منطقه کوهستانی در ماه دلو معمولا یکی از سردترین نقاط ترکیه و ایران است.
در لحظاتی که نوجوان کمکم از سخن گفتن باز میماند و پاهایش توان راهرفتن را از دست دادند، دو مهاجر ناشناس از راه رسیدند، به او امید دادند. مسافران تازه از راه رسیده به این نوجوان قول کمک دادند و بهطور معجزهوار او را از مرگ نجات دادند.
به تازگی ویدیویی در شبکههای اجتماعی وایرال شده است که لحظه نجات نوجوانی به نام حسیب را نشان میدهد.
عمران شیرزاد، پناهجوی افغان به افغانستاناینترنشنال گفت آنروز با یک همراهش به نام جاوید میخواست از مرز ترکیه بگذرد که با این کودک یخزده روبرو شد.
در ویدیو دیده میشود که عمران شیرزاد از نوجوان میپرسد: «پسر کیستی؟» وی پاسخ میدهد: «رحمت.» سوال میکند: «قاچاقبرت کی بود.» و او پاسخ میدهد: «حاجی ظاهر.»
حسیب جزو نسلی است که موجموج از نقض گسترده حقوق بشر و فقر در کشور تحت کنترول طالبان فرار میکنند و اغلب با تحمل مشکلات، آفتهای طبیعی، خطر گروگانگیری، شکنجه و حتی مرگ در مرزها مواجه میشوند.
در ویدیو دیده میشود که عمران شیرزاد به حسیب میگوید: «مامایت زنده است، تا لحظهای که ما زنده باشیم مطمین باش که تو هم زنده خواهی بود.» جاوید نیز به او اطمینان میدهد که او را به خانهاش در ننگرهار خواهند رساند و نمیگذارند بمیرد.
عمران شیرزاد و جاوید نوجوان را بر دوش میکشند و از صحراهایی که پاها در برف فرو میروند با خود به پناهگاهی میبرند و او را گرم میکنند و برایش غذا میدهند.
شیرزاد روز چهارشنبه به افغانستاناینترنشنال گفت در صحراهای پر برف به اجساد جوانان افغانستان برخورده است که در اثر شکنجه و یا سرمای شدید جان سپردهاند یا به گفته او «گرگها آنان را دریده است.»
یک گزارش تحقیقی افغانستان اینترنشنال که در ماه ثور ۱۴۰۴ منتشر شد، نشان میدهد پناهجویان افغان که پس از اسد ۱۴۰۰ بهدلیل نقض حقوق بشر و فروپاشی اقتصادی در کشور خود به ترکیه پناه میبرند، با خشونت هولناک و بیرحمانه مرزبانان ترکیه و باجگیری آدمربایان مواجه میشوند.
پناهجویان علاوه بر نیروهای امنیتی و مرزی ترکیه، از سوی آدمربایان و مرزبانان ایرانی نیز مورد خشونت و باجگیری قرار میگیرند. این خشونتها در برخی موارد در حدی شدید بوده که منجر به قتل و ناپدیدشدن پناهجویان شده است.
آمار دقیقی از پناهجویانی که در مرز ایران - ترکیه خشونتهای مرگبار را تجربه کردهاند در دست نیست، اما آنها اکثرا بدون آنکه فرصتی برای ثبت درخواست پناهندگی داشته باشند، عقب رانده شدهاند.
همچنین معلوم نیست که از اسد ۱۴۰۰ تاکنون ترکیه، چه تعداد از پناهجویان افغان را از مرزهای زمینی خود عقب رانده اما ممکن است شمار آنان به صدها هزار نفر برسد.
عمران شیرزاد به افغانستاناینترنشنال گفت این حسیب به همراه دو برادرش در یک گروه ۲۵ نفر میخواستند وارد ترکیه شوند اما پولیس این کشور آنان را بازداشت و رد مرز کرد.
او گفت پولیس ترکیه معمولا دستههای بزرگ پناهجویان را جدا جدا اخراج میکند. به گفته او این نوجوان در گردنههای برفگیر مرز گم شده بود و در اثر سرمای شدید و خستگی از پای مانده بود و «نزدیک به مرگ بود.»
اگر پنج دقیقه تاخیر میکردیم زنده نمیماند
در ویدیوی جداگانهای دیده میشود که عمران شیرزاد در کنار نوجوان نجاتیافته و دو برادرش نشسته است. پاهای حسیب کبود است. شیرزاد اطمینان میدهد که این کودک نجات یافته است اما میگوید «مشکلاتی در پایش دارد.»
او میگوید «وضعیت پاهای او زیاد خراب است، از راهبلدها و طالبان خواهش میکنم کمک کنند تا این کودک به خاک افغانستان برسد.» با این حال او اطمینان میدهد که حسیب زنده است تا جایی که توان داشته باشند به او کمک میکنند.
عمران شیرزاد به افغانستان اینترنشنال گفت بعد از انتشار گسترده ویدیوی نجات حسیب، او تماسهایی از سوی افراد ناشناس دریافت کرده است که او را تهدید کردهاند. به گفته او برخی از افرادی که تماس گرفتند افغان بودند و برخی دیگر کُرد و ایرانی. تماسهای ناشناس شیرزاد را بهدلیل انتشار ویدیو و انتقاد از قاچاقبران انسان تهدید کردند.
حسیب اکنون به تهران رسیده و توانسته است برای درمان پاهای خود به درمانگاه برود.
قصه غمانگیز زندگی «نجاتدهنده»
عمران شیرزاد، جوان ۲۵ ساله، پیش از اسد ۱۴۰۰ عضو قطعات خاص نیروهای امنیتی حکومت پیشین افغانستان بود. او از ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار است.
در ۲۲ اسد ۱۴۰۰ او در ولسوالی دند ولایت قندهار بود. زمانی که این ولایت سقوط کرد، عمران شیرزاد با همکارانش به کابل آمدند. دو روز بعد کابل نیز سقوط کرد و او به زادگاهش در ننگرهار رفت.
شیرزاد حدود دو ماه در خانه ماند، سپس ۱۵۰۰ هزار دالر وام گرفت تا به قاچاقبر بدهد تا او را به اروپا برساند.
عمران شیرزاد از ایران و ترکیه موفقانه عبور کرد، اما در مرز بلغاریا دستگیر شد. مرزبانان بلغاریا شیرزاد را به ترکیه رد مرز کردند.
او به افغانستاناینترنشنال گفت دو سال در ترکیه زندانی بود. سپس در یک پرواز چارتر به کابل اخراج شد.
ترکیه از اسد ۱۴۰۰ تاکنون تعداد قابل توجهی از شهروندان افغان را از طریق پروازهای چارتر به کابل اخراج کرده است. تاکنون آمارهای کلی اخراجشدگان اعلام نشده اما ممکن است شمار آنان به هزاران نفر برسد.
عمر شیرزاد حدود سه ماه در افغانستان ماند اما دوباره راه مهاجرت را در پیش گرفت و عازم ایران شد. او در حالی که سعی میکرد از مرز ایران-ترکیه عبور کند با این کودک مواجه شد و ویدیوی لحظه نجات کودک بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی افغانستان پیدا کرد.
بعد از تسلط طالبان بر افغانستان موج گستردهای از جوانان بهدلیل فقر و نقض گسترده حقوق بشر کشور خود را ترک کردند. براساس آمار سازمان بینالمللی مهاجرت، از زمان امضای توافقنامه (۲۰۲۰) حدود هشت میلیون افغان کشور خود را ترک کردهاند.
نیروهای امنیتی پیشین افغانستان عمدتا بهدلیل ترورهای هدفمندانه افغانستان را ترک میکنند. در نزدیک به چهار و نیم سال گذشته نیروهای امنیتی پیشین افغانستان جزو گروههایی بوده است که بهطور بیوقفه به دست نیروهای طالبان ترور، بازداشت و شکنجه شدهاند.
اجساد جوانان افغان در مرز
عمر شیرزاد میگوید جسدهای جوانان افغان را در مرز ایران - ترکیه دیده است.
پیش از این در ماه ثور دستکم دو دیپلومات برحال سفارت افغانستان در تهران و یک دیپلومات پیشین تایید کردند که پولیس مرزی ایران معمولاً اجساد پناهجویان افغان را از نقاط مرزی ایران و ترکیه جمعآوری کرده و به سردخانههای سازمان پزشکی قانونی میسپارد تا خانوادههای آنان شناسایی شوند.
افغانستان اینترنشنال به اسناد رسمی وزارت خارجه طالبان دست یافته که کشتار، شکنجه و گروگانگیری پناهجویان افغان در مسیر ایران–ترکیه را تأیید میکند. در این مکاتبات آمده است که خانوادههای افغان برای اطلاع از سرنوشت فرزندان ناپدیدشدهشان به این وزارت مراجعه کردهاند.
بر اساس یک سند رسمی سفارت طالبان در تهران، مقامهای این گروه در دیدار با مسئولان سازمان ملی مهاجرت ایران، موضوع شکنجه پناهجویان در مرزهای افغانستان–ایران و ایران–ترکیه، گروگانگیری، و انتقال اجساد آنان به افغانستان را مطرح کردهاند. در پاسخ، مقام ایرانی گفته است که مشکلات مهاجران «بیش از موارد مطرحشده» است.
اسناد جداگانهای از قنسولگری طالبان در زاهدان و مشهد نیز از کشتار روزانه پناهجویان افغان، افزایش آدمربایی در مناطق مرزی و نبود برخورد جدی با شبکههای گروگانگیری خبر میدهد.
به گفته دیپلوماتهای افغان در تهران، پس از تسلط طالبان در سال ۱۴۰۰، با افزایش مهاجرت به ترکیه، شمار قتل پناهجویان نیز بالا رفته و ماهانه دهها جسد از مرز ترکیه به ایران منتقل میشود. این اجساد پس از انتقال به تهران، با همکاری سفارت افغانستان برای شناسایی و تحویل به خانوادهها پیگیری میشوند.
وزارت عدلیه طالبان روز چهارشنبه، هشتم دلو در اعلامیهای نوشت که اسناد تقنینی طالبان بر اساس «قرآن، سنت و کتب مستند فقه حنفی» از سوی هیئتی از علما در سطح وزارتها و ادارات تدوین شده است.
این وزارت ادعا کرده است که در اسناد تقنینی طالبان هیچ ماده یا حکمی وجود ندارد که با «شریعت اسلامی» مغایرت داشته یا فاقد منبع شرعی باشد. وزارت عدلیه طالبان تاکید کرده است که «اعتراض به این قوانین اعتراض به شریعت است.»
در این اعلامیه آمده است: «اعتراضات اساس شرعی و علمی ندارد و از روی جهل یا تجاهل صورت میگیرد و از نظر شرعی جرم است. افراد معترض به این قوانین برای پیگرد قانونی به نهادهای عدلی و قضایی معرفی خواهند شد.»
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان به تازگی اصولنامه جزایی را که حاوی ۱۰ فصل و ۱۱۹ ماده است، «توشیح» کرده است. دادگاه عالی طالبان اعلام کرده اصولنامه جزایی محاکم بهزودی در جریده رسمی این گروه منتشر میشود.
طالبان در بیش از چهار سال گذشته چهار طرزالعمل، یک اصولنامه و دهها عنوان فرمان، حکم و هدایت از هبتالله آخندزاده را جایگزین قانون اساسی افغانستان کرده است.
فعالان اجتماعی افغان و بینالمللی، اصولنامه محاکم جزایی را بهدلیل مشروعیتبخشی به بردهداری، خشونت خانوادگی و جامعه طبقاتی بهشدت مورد انتقاد قرار دادهاند.
این مرد ۲۴ ساله، کارمند شرکت مخابراتی افغانبیسیم بود و در منطقه دشتقرق، در کناره دریای کوکچه، در فیضآباد بدخشان زندگی میکرد. یک منبع گفت: گلوله از پشت گوش محمدشاه داخل و از پیشانیاش خارج شده بود.
او تا دقایقی پس از تیراندازی، در حالی که بر زمین افتاده بود، نفس میکشید. کودکی در نزدیکی متوجه شد و شتابان به خانه رفت تا دیگران را خبر کند.
یک منبع گفت که نیروهای استخبارات چند دقیقه پس از شلیک به محل رسیدند، اما در انتقال محمدشاه با موتر خود به شفاخانه تأخیر کردند: «میگفتند این موتر از ما نیست.» اما سرانجام او با تأخیر، با همین موتر راهی شفاخانه شد.
محمدشاه امیری تا شفاخانه نرسید و در راه جان باخت.
معلوم نیست که چه کسی عامل ترور این باشنده بدخشان است. اما کمتر از یک ماه پس از این رویداد، در روز دوم دلو، دو شهروند اسماعیلیه دیگر در مغازهای، در پنجاه متری جایی که پیکر نیمهجان محمدشاه افتاده بود، هدف تیراندازی قرار گرفتند. آنها نیز از اقارب محمدشاه هستند.
منابع محلی طالبان را متهم میکنند که درباره قتلهای فراقانونی تحقیقات جدی و همهجانبه انجام نمیدهد.
باشندگان محلی میگویند که شهروندان اسماعیلیه پس از بازگشت طالبان، به طور سازمانیافتهای در بدخشان ترور میشوند.
اداره طالبان بخش عمده رویدادهای از این دست را در چارچوب جرایم جنایی بررسی میکند. اسناد مربوط به اداره احصائیه و معلومات طالبان که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته، نشان میدهد که در نزدیک به چهار سال حاکمیت طالبان، از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳، حدود ۶۶۶۰ قتل تحت عنوان جرایم جنایی ثبت شده است.
البته طالبان در اسد ۱۴۰۰ قدرت را به دست گرفت و تنها جرایم ثبتشده در پنج ماه نخست همان سال در زمان حکومت پیشین صورت گرفته است.
در بیش از چهار سال گذشته، مقامهای طالبان از هر تریبونی استفاده میکنند تا به تکرار بگویند که این گروه امنیت سرتاسری افغانستان را برقرار کرده است. در واقعیت اما، جدا از دهها حمله تروریستی مرگبار که در این مدت صورت گرفته، آمارهای اداره طالبان از افزایش قابل توجه جرایم جنایی نیز خبر میدهد.
صعود ۶۰ درصدی جرایم
این آمار که بر مبنای اطلاعات وزارت داخله طالبان در سالنامه اداره احصائیه و معلومات، تحت کنترول طالبان، در اواخر نوامبر ۲۰۲۵ منتشر شده، نشان میدهد که موارد جرایم جنایی، بهویژه قتل و سرقت، طی سه سال به طور قابل توجهی افزایش یافته است.
بر پایه این اسناد، شمار مجموعی جرایم جنایی در سال به ۱۴۰۳ حدود ۱۷ هزار و ۳۲۰ مورد رسیده است.
این رقم در سال ۱۴۰۰، زمانی که طالبان قدرت را گرفت، ۱۰ هزار و ۸۳۴ مورد بود. یک سال بعد، میزان جرایم در سال ۱۴۰۱ به ۱۲ هزار و ۶۸۸ مورد رسید. سپس در سال ۱۴۰۲ به ۱۶ هزار و ۱۸۶ مورد رسید و به صعود خود ادامه داد.
مقایسه آمار سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۳از افزایش حدود ۶۰ درصدی میزان جرایم جنایی پس از بازگشت طالبان به قدرت حکایت دارد.
آمار خود اداره طالبان نشان میدهد که پس از بازگشت این گروه به قدرت، با وجود هزینههای بلند امنیتی و ادعاهای بزرگ درباره امنیت، گراف جرایم جنایی به طور قابل توجهی رو به صعود بوده است.
بانک جهانی پیشتر در گزارشی اعلام کرد که اداره طالبان در ۹ ماه نخست سال مالی ۲۰۲۵، حدود ۹۶.۹ میلیارد افغانی را صرف هزینههای امنیتی کرده است.
افزایش ۱۵ درصدی قتلهای «جنایی»
تنها در سال ۱۴۰۳، حدود هزار و ۷۳۴ مورد قتل جنایی گزارش شده است. این رقم در سال ۱۴۰۱ حدود هزار و ۶۷۳ مورد و در سال ۱۴۰۲ هزار و ۷۵۱ مورد بوده است.
در سال ۱۴۰۰، نخستین سال حاکمیت دوباره طالبان، اداره احصائیه و معلومات قتل ۱۵۰۲ نفر را در سراسر افغانستان ثبت کرده بود. این رقم در سال ۱۴۰۳ حدود ۲۳۲ مورد، یعنی بیش از ۱۵ درصد افزایش یافته است.
آدمربایی
چهار مرد مسلح شام سهشنبهشب، ۳۰ جدی، از یک موتر نوع کرولا به رنگ سفید پیاده شدند و محمد داوود هوشمند، پزشک، را از نزدیکی خانهاش در خیرخانه کابل ربودند. آقای هوشمند در حال برگشت از معاینهخانهاش در همان نزدیکی بود.
حدود یک هفته از ربوده شدن این پزشک ۶۳ ساله میگذرد و خانوادهاش هنوز هیچ اطلاعاتی درباره او ندارند. یکی از نزدیکان آقای هوشمند به افغانستان اینترنشنال گفت که این پزشک با بیماری فشار خون دستوپنجه نرم میکند و خانواده بهشدت نگران سلامتش هستند.
اخیراً افغانستان اینترنشنال ویدیویی را منتشر کرد که نشان میداد زنی چادریپوش، یک کودک سهساله را در قبل از ظهر ۲۸ جدی، از کوچهای در مزار شریف بلند میکند، در آغوش میگیرد و با خود میبرد. تصاویر این لحظه را یک دوربین مداربسته ضبط کرده بود.
خانواده این کودک در ابتدا تصور میکردند که کودک گم شده است، اما پس از دیدن تصاویر دوربین مداربسته پی بردند که او بهدست یک زن ربوده شده است. سه روز پس از نشر این ویدیو، فرماندهی پولیس طالبان در بلخ با نشر تصاویر تازهای اعلام کرد که این کودک پیدا شده است. در این ویدیو گفته میشود که زنی که کودک را با خود برده بود، بازداشت شده است.
اداره احصائیه و معلومات طالبان در گزارش خود گفته است که در سالهای ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ در مجموع ۲۲۴ مورد اختطاف ثبت شده است. این ارقام به ترتیب سال، ۱۳۳ مورد، ۴۱ مورد و ۵۰ مورد بودهاند که بنابر آمار طالبان رو به کاهش گذاشته است.
طالبان در مواردی از نجات ربودهشدگان خبر داده است، اما در اکثر موارد از سرنوشت ربودهشدگان اطلاعاتی در دست نیست. در بسیاری از موارد، آدمربایان خواستار پول در ازای آزادی قربانیان میشوند.
سرقت در حاکمیت طالبان دو برابر شده است
اداره احصائیه و معلومات طالبان در سالنامه خود گفته است که تنها در سال ۱۴۰۳، حدود ۶ هزار و ۲۲۵ مورد سرقت در افغانستان گزارش شده است. بر پایه این گزارش، این رقم در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ به ترتیب ۴۸۴۷ و ۵۷۰۳ مورد بوده است.
این در حالی است گزارش مشابه قبلی طالبان، موارد سرقت در سال ۱۴۰۰ را ۳۱۰۲ مورد گزارش کرده بود. یعنی موارد سرقت پس از حاکمیت طالبان ۱۰۰ درصد افزایش یافته و دو برابر شده است.
فاطمه، (اسم مستعار) باشنده منطقه کارته چهار کابل، به افغانستان اینترنشنال گفت که در این منطقه و بخشهایی دیگر از کابل، بهویژه پس از شام، شهروندان هدف سرقت قرار میگیرند. او گفت برخلاف آنچه طالبان تبلیغ میکنند، مردم نمیتوانند با خیال راحت در خیابان قدم بزنند.
بسمالله تابان، رئیس پیشین مبارزه با جرایم جنایی وزارت داخله، میگوید پس از بازگشت طالبان موارد سرقت در امنترین ولایات افغانستان افزایش یافته است. به گفته او، مردم همهروزه از سرقتهای مسلحانه در ولسوالیهایی مثل جاغوری که در گذشته امنتر بود، خبر میدهند.
آقای تابان در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال تأکید کرد که این در حالی است که در افغانستان در حال حاضر عمدتاً افراد وابسته به طالبان سلاح در اختیار دارند.
از یک باشنده کابل با اشاره به تبلیغات طالبان درباره امنیت، پرسیدیم که آیا موبایلدزدی در کابل کم شده؟ با خنده گفت: «در بیست سال جمهوریت من یک مبایل گم کردم. در دوران امارت دو مبایلم دزدی شد.»
او در ادامه افزود: «هیچ منطقی قبول نمیکند که بیکاری و فقر زیاد شود در یک جامعه، ولی سرقت کم شود.»
ناامنی در هرات
افغانستان اینترنشنال در روز پنجم دلو گزارش داد که تنها در یک هفته، هفت نفر در شهر هرات کشته شدهاند. این رویدادها شامل کشته شدن یک صراف سیار، قتل دو جوان در مسیر هرات - کرخ، کشته شدن یک نوجوان دستفروش، یک مرد در ناحیه یازدهم و دو مورد ترور در مرکز شهر بودند.
باشندگان هرات میگویند که این شهر اخیرا بهشدت ناامن شده است؛ طالبان عمدتا درباره این رویدادها اظهار نظر نمیکند و به گفته مردم، درباره عاملان بازخواست جدی صورت نمیگیرد. بخشی از این قتلها در جریان سرقتهای مسلحانه صورت میگیرد.
واقعیت «امنیت سرتاسری»
رئیس مبارزه با جرایم جنایی وزارت داخله در حکومت پیشین میگوید طالبان پس از تسلط بر افغانستان، کارمندان حرفهای و آموزشدیده را برکنار کرده و به جای آنها «ملاها و متخصصان ماینگذاری» را گماشتهاند.
بسمالله تابان گفت که نیروهای طالبان نه ظرفیت مبارزه با جرایم را دارند و «نه نیت حفاظت از مردم افغانستان را.»
او همچنین گفت که شهروندان برای گزارش جرایم جنایی کمتر به طالبان مراجعه میکنند، زیرا میدانند که نتیجهای در پی نخواهد داشت.
این مقام حکومت پیشین همچنین به آمارهای ارائهشده از سوی اداره احصائیه و معلومات طالبان به چشم تردید مینگرد. آقای تابان گفت این اطلاعات پس از سانسور جدی و بررسی پیامدهای رسانهای و سیاسی آن منتشر شده و به گفته او تصویری ناقص از وضعیت واقعی افغانستان ارائه میدهد.
بسمالله تابان افزود که آنچه طالبان زیر نام «امنیت سراسری» به عنوان دستاورد خود تبلیغ میکند، در واقع سوءاستفاده از ذهنیت عمومی از امنیت است؛ ذهنیتی که به گفته این مقام حکومت پیشین، تحت تأثیر حملات مرگبار طالبان در سالهای پیش از به قدرت رسیدن این گروه شکل گرفته است.
آمارهای اداره طالبان تنها موارد ثبتشده جرایم جنایی را نشان میدهد. برخی از شهروندان، به دلیل برخوردهای غیرحرفهای طالبان، این رویدادها را از ترس گزارش نمیدهند.
دست طالبان در قتلها
افغانستان اینترنشنال پیشتر برای نخستین بار در یک تحقیق گسترده جزئیات پروندهها و ویدیوهای اعترافات اعضای طالبان به قتلهای هدفمندانه فراقضایی را افشا کرد.
این افشاگری از نقش مستقیم اعضای این گروه در ترورهای هدفمند و فراقانونی در چندین ولایت افغانستان پرده برمیدارد و برای نخستینبار در مورد جزئیات دستکم چهار پرونده ترورهای هدفمند مثل انگیزه عاملان، دستور دهندگان، نحوه اجرای ترورها و نوع برخورد دستگاه امنیتی و عدلی قضایی طالبان معلومات میدهد.
نهادهای معتبر حقوق بشری گزارش دادند که از کانالهای مشرقی دهها جسد پیدا شده است، موترها در شمال کابل متوقف شدند و جوانان پنجشیری پیاده و ناپدید شدند، اسماعیلیهها در شمال بخاطر مذهبشان تیرباران شدند، جاسوسی- تعقیب و قتل نیروهای امنیتی دولت پیشین افغانستان چنان شدت گرفت که آنان حتی از اعضای خانواده خود میترسیدند و مجبور شدند به کشورهای همسایه بگریزند.
خانوادههای قربانیان ترورهای هدفمند اغلب طالبان را مقصر میدانند، اما طالبان معمولا اتهامات را انکار یا تکذیب میکنند. سخنگویان طالبان در نزدیک به چهار و نیم سال گذشته حاضر نشدهاند به سوالات رسانهها درباره جزئیات پروندههای ترورهای هدفمند پاسخ دهد یا نحوه تحقیق و برخورد قضایی با عاملان را با افکار عمومی در میان بگذارد.
