کمیته روابط خارجی سنا لایحه «قطع کمک‌های امریکا» به طالبان را تصویب کرد

مجاهد به گرداننده برنامه تلویزیون افغان گفت: «صحبت در این بخش برای من هم مشکل است. نمی‌توانم چیزی بگویم.»

چند شهروند، از جمله زنان و مردان، در تماس تلفنی زنده نیز در این زمینه پرسیدند، اما مجاهد به هیچ‌کدام پاسخی نداد.

پیش از این، ندا محمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان، اعلام کرده بود که همان‌گونه که مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران و زنان تا امر ثانی مسدود شده، پرسش درباره آموزش دختران تا امر ثانی ممنوع است.

طالبان از بیش از چهار سال پیش مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را به روی دختران و زنان بسته‌ است. اداره طالبان به فشارهای جهانی برای بازگشایی مکاتب به روی تمام دختران پاسخ مثبت نداده است.

بی‌نیازی طالبان به قانون اساسی

مجاهد در پاسخ به پرسشی درباره نبود قانون اساسی در افغانستان طی چهار سال گذشته گفت: «قرآن و شریعت قانون ماست.»

او افزود که بیش از ۱۰۰ فرمان در انتظار توشیح هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، قرار دارد.

مجاهد اظهار داشت که تدوین قانون اساسی در یک قرن اخیر مرسوم شده، اما باید به پیشینه نظام‌های اسلامی نیز توجه کرد. وی تاکید کرد: «ما شریعت و قرآن را داریم.»

با این حال، درباره اهمیت داشتن قانون اساسی گفت: «بسیار خوب است که دیباچه و سطوری داشته باشیم که برای همه وضاحت و شفافیت ایجاد کند.»

سخنگوی طالبان تصریح کرد که در نظام کنونی خودسری وجود ندارد و اختلاف‌ها میان رهبران طالبان را رد کرد. او گفت: «چیزی که امیرالمومنین بگوید، فرمان است و اجرا می‌شود. تاکنون فرمانی خلاف شریعت صادر نشده است و فرامین به عنوان قوانین در جریده رسمی چاپ و منتشر می‌شوند.»

او خاطرنشان کرد: «یک قانون اساسی بنیادین خواهیم ساخت.»

تغییر مذهب

یک شهروند در تماس تلفنی درباره تغییر مذهب در اصول‌نامه محاکم طالبان پرسید. مجاهد گفت که تغییر مذهب باعث پراکندگی فکری جامعه می‌شود.

او افزود: «پیروی از مذهب حنفی واجب است. تغییر مذهب جایز نیست و جرم است.»

اشاره او به تغییر از مذهب حنفی به دیگر مذاهب بود؛ اما گزارش‌هایی وجود دارد که طالبان در بدخشان پیروان مذهب اسماعیلیه را مجبور به تغییر مذهب کرده‌اند.

مجاهد تاکید کرد: «کسی که از حنفی برود، راه درست نیست و سبب تشتت می‌شود. در تشیع هم شاید چنین باشد.»

نهادهای حقوق بشری، از جمله سازمان رواداری، گفته‌اند که در «اصول‌نامه جزایی محاکم طالبان» که اخیراً توسط هبت‌الله آخندزاده توشیح و برای تطبیق ارسال شده، پیروان مذهب حنفی مسلمان و پیروان سایر مذاهب و باورهای متفاوت و مخالف با «اهل سنت و جماعت» به‌عنوان «مبتدع» یا بدعت‌گذار توصیف شده اند.

رواداری اعلام کرده که این طبقه‌بندی تبعیض‌آمیز در کشوری با اقلیت‌های مذهبی متعدد از جمله شیعیان دوازده‌امامی، اسماعیلیه، اهل حدیث، سیک‌ها و هندوها به‌طور مستقیم اصل عدم تبعیض براساس دین و مذهب را نقض می‌کند.

مجاهد در مصاحبه با «تلویزیون افغان» گفت که کمک‌های نقدی به سازمان‌های امدادرسان ارسال می‌شود و نه به اداره طالبان.

او گفت که رهبر طالبان درخواست پول از کشورهای خارجی را برای اداره این گروه ممنوع کرده است. مجاهد گفت که این گروه به عواید داخلی متکی است و نیازی به کمک‌های خارجی ندارد.

وی به موضوع زلزله‌های ویرانگر اخیر در افغانستان اشاره کرد و گفت: «در پی زلزله اعلامیه ترتیب کردیم که از جهان کمک بخواهیم، اما هبت‌الله آخندزاده گفت که از کشورهای خارجی کمک نخواهید، زیرا زیر احسان می‌رویم.»

طالبان با افزایش جمع‌آوری مالیات و استخراج معادن تلاش کرده است کسری کمک‌های خارجی به حکومت پیشین افغانستان را جبران کند، اما بودجه آن منابع مالی لازم را برای حل بحران‌های بشری مانند گرسنگی و کمبود غذا ندارد.

برنامه توسعه سازمان ملل در تازه‌ترین گزارش خود در ماه عقرب اعلام کرد که از هر ۱۰ خانواده، ۹ خانواده در افغانستان برای بقا مجبور به کاهش غذا یا فروش دارایی خود شده‌اند. این سازمان گفته که بازگشت مهاجران از پاکستان و ایران این وضعیت را تشدید کرده است.

با این حال، مقام‌های طالبان این بحران‌ها را مطرح نمی‌کنند و درباره راهکارهای خود برای حل آن صحبت نمی‌کنند.

موسسات امدادی با توجه به فقدان منابع داخلی، از کشورهای کمک کننده به ویژه ایالات متحده خواسته‌اند که بودجه کمک به افغانستان را کاهش ندهند. بنا به ارزیابی آنها، برای کاهش گرسنگی و افزایش دسترسی مردم نیازمند افغانستان به خدمات اولیه، نیاز به میلیون‌ها دالر کمک خارجی است.

امریکا مانند چین در افغانستان بیاید

سخنگوی طالبان در این مصاحبه که به صورت زنده نشر می‌شد، بار دیگر از امریکا خواست که سفارتش را در کابل باز کند. او گفت که روابط با این کشور برای کاهش میزان خصومت ضروری است . به گفته او، امریکا مانند چین در افغانستان حضور داشته باشد.

مجاهد اظهار داشت که سیاست فعلی امریکا قابل پیش‌بینی نیست، اما از دور به نظر می‌رسد که امریکا خواهان روابط با افغانستان است. او گفت: «به منفعت امریکا نیست که در افغانستان و منطقه غیرحاضر باشد. شاید بازنگری کنند و در افغانستان حضور داشته باشند. ما می‌خواهیم که سفارت خود را باز کنند.»

مجاهد مناسبات حسنه با قدرت‌های بزرگ را به نفع افغانستان دانست.

امریکا اداره طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد و آن را یک گروه تروریستی می‌داند.

آقای ریش تاکید کرد که طالبان به کمک‌های امریکا به افغانستان دسترسی دارند که این با قربانی‌های سربازان امریکایی منافات دارد.

او به «مشکل تراشی» برسر راه تصویب این لایحه اشاره کرد. اشاره رئیس کمیته به مخالفت دموکرات‌ها است که نگران اند قطع کمک‌های امریکا به مردم نیازمند در افغانستان آسیب زده است.

این نگرانی از سوی سازمان‌های بین‌المللی امدادرسان تایید شده است. صندوق جمعیت سازمان ملل در ماه جوزا اعلام کرد که با کاهش کمک‌های امریکا، ۶.۳ میلیون افغان از دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی ضروری محروم خواهند شد.

این سازمان هشدار داد که کاهش کمک‌ها به طور ویژه زنان و دختران را از خدمات نجات‌بخش محروم می‌سازد.

وزیر خارجه امریکا در دفاع از قطع کمک‌های امریکا گفت که طالبان از آن سوءاستفاده کرده است.

امریکا پس از خروج از افغانستان بیش از ۳ میلیارد دالر به افغانستان کمک بشری کرد. آنتونی بلینکن، وزیر خارجه وقت امریکا اذعان کرد که از مجموع این کمک‌ها بیش از ۱۰ میلیون دالر به طالبان سود رسیده است.

حماد در این سخنرانی سوگند خورد تا زمانی که پرچم اسلام بر فراز اسلام‌آباد برافراشته نشود، آرام نخواهد گرفت.

طاهر اندرابی، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان، ، روز پنجشنبه، ۹ دلو گفت که مسئولیت وضعیت کنونی در افغانستان بر عهده طالبان است، زیرا نگرانی‌های زیادی درباره موجودیت تروریست‌ها در افغانستان وجود دارد.

افغان‌ها در حملات تروریستی دست دارند

وزارت خارجه پاکستان همچنان می‌گوید که افغان‌ها در حملات تروریستی در داخل این کشور دست دارند و از خاک افغانستان برای برنامه‌ریزی و اجرای این حملات استفاده می‌شود. سخنگوی این وزارت در یک نشست هفتگی تاکید کرده که طالبان باید تضمین کتبی بدهد که از قلمرو افغانستان علیه پاکستان استفاده نمی‌شود.

او تاکید کرد که اسلام‌آباد همچنان در انتظار تعهد مکتوب از سوی طالبان افغان است تا مانع فعالیت گروه‌های تروریستی علیه پاکستان شود.

در ۱۷ میزان سال جاری پاکستان به کابل حمله هوایی کرد که به یکی از جدی‌ترین تنش میان این کشور و طالبان بدل شد. سپس دو طرف در مناطق مرزی درگیر شدند.

پس از آن قطر و ترکیه تلاش برای مهار بحران را آغاز کردند. هر چند سه دور گفت‌وگوهای طالبان افغان و حکومت پاکستان در دوحه و استانبول به آتش‌بس میان دو طرف انجامید اما دستیابی به یک راه حل اساسی میان دو طرف به بن‌بست رسید.

آقای براون در مقاله‌ای در روزنامه گاردین، تشدید سرکوب زنان و دختران و گسترش محرومیت آموزشی در افغانستان را بررسی کرد.

او نوشته است که اداره طالبان در افغانستان افراطی‌ترین گام را در محدودسازی آموزش زنان و دختران برداشته و آنان را از هرگونه ارتباط با مکاتب و آموزش محروم کرده است. آقای براون این اقدام را «آپارتاید جنسیتی» توصیف کرده است.

به باور گوردن براون، این اقدامات نشان‌دهنده «پیروزی جناح روحانیون افراطی قندهار بر وزیران مستقر در کابل است.»

او تاکید کرده که این اقدامات احتمالا از سوی سازمان ملل به عنوان جنایت علیه بشریت طبقه‌بندی خواهد شد.

نخست‌وزیر سابق بریتانیا در این مقاله از رویکرد کشورهای جهان در برابر طالبان انتقاد کرده و گفته که برخی کشورها در زمانی که زنان و دختران سرکوب می‌شدند، به‌دنبال گسترش تعامل و ازسرگیری روابط دیپلوماتیک با طالبان بوده‌اند.

او همچنین به ممنوعیت اشتغال، سفر بدون همراه مرد و حضور در فضاهای عمومی مانند پارک‌ها و باشگاه‌ها اشاره کرده است. به گفته او، سیاست مماشات با طالبان به رهبری روسیه، چین و هند آغاز شده و برخی کشورهای اروپایی نیز از آن پیروی کرده‌اند.

فرستاده ویژه سازمان ملل در امور آموزش جهانی به بازداشت نظیره رشدی، خبرنگار در قندوز و خدیجه احمدزاده، ورزشکار که اخیرا آزاد شد اشاره کرده است.

او تشدید سرکوب زنان را ناشی از سیاست‌های هبت‌الله آخندزاده دانسته و تاکید کرده است که جناح طالبان در کابل می‌پذیرد که اقتصاد کشور به مشارکت زنان و دسترسی به آموزش نیاز دارد.

آقای براون درباره رهبر طالبان نوشت: «ایدئولوژی او چنان خشک و سخت‌گیرانه است که حتی انتخاب پسرش برای تبدیل شدن به یک عامل انتحاری را تایید کرد.»

گوردن براون تاکید کرد که محروم‌ ساختن دختران از آموزش به فروپاشی طالبان خواهد انجامید زیرا افغانستان با جمعیتی بیش از ۴۳ میلیون نفر با بحران ناامنی غذایی و سوءتغذیه روبه‌روست و بدون آموزش و مشارکت نیمی از جمعیت در اقتصاد، هیچ امکانی برای توسعه و کاهش فقر وجود ندارد.