به گزارش نیویارک‌تایمز، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در روزهای اخیر با مجموعه‌ای گسترده‌تر از گزینه‌های نظامی علیه حکومت ایران روبه‌رو شده است؛ گزینه‌هایی که فراتر از طرح‌هایی است که او چند هفته پیش و در بحبوحه اعتراضات سراسری در ایران بررسی می‌کرد.
به گفته چند مقام امریکایی، این سناریوها از وارد آوردن آسیب بیشتر به تاسیسات هسته‌ای و موشکی ایران تا تضعیف یا حتی کنار زدن رهبر جمهوری اسلامی را دربر می‌گیرد.
این مقام‌ها که به دلیل حساسیت موضوع نخواستند نامشان فاش شود، به نیویارک‌تایمز گفته‌اند گزینه‌های جدید حتی احتمال اجرای یورش نیروهای ویژه امریکا به برخی سایت‌ها در داخل ایران را شامل می‌شود؛ آن هم در شرایطی که اعتراضات اخیر، دست‌کم در مقطع کنونی، با سرکوب شدید مهار شده است.
بر اساس این گزارش، ترامپ از حکومت ایران خواسته است غنی‌سازی اورانیوم را به‌طور کامل و دائمی متوقف کند، از ذخایر هسته‌ای خود ـ از جمله بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده نزدیک به سطح تسلیحاتی ـ صرف‌نظر کند و حمایت از گروه‌های نیابتی در منطقه، از جمله حماس، حزب‌الله و حوثی‌های یمن را پایان دهد. همچنین محدودیت شدید بر برنامه موشک‌های بالستیک ایران، بخشی از مطالبات امریکا عنوان شده است؛ محدودیتی که عملاً توان ایران برای هدف قرار دادن اسرائیل را از میان می‌برد.
نیویارک‌تایمز می‌نویسد ترامپ تاکنون مجوز اقدام نظامی صادر نکرده و همچنان احتمال راه‌حل دیپلماتیک را منتفی نمی‌داند.
این در حالی است که یک مقام کاخ سفید در پاسخ به ایران‌اینترنشنال گفت که ترامپ اعلام کرده امیدوار است نیازی به اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی نباشد، اما در عین حال تاکید کرده است که حکومت ایران باید «پیش از آن‌که دیر شود» به توافق تن دهد.
بر اساس این اظهارات، رئیس‌جمهور امریکا همچنین پیش‌تر به‌صراحت درباره پیامدهای احتمالی برای جمهوری اسلامی در صورت کشتار معترضان هشدار داده و تاکید کرده است که تهدیدهای او جدی است. این مقام کاخ سفید گفته است ترامپ با اجرای «عملیات چکش نیمه‌شب» و «عملیات عزم مطلق» نشان داده که به گفته‌های خود پایبند است.
به گفته این منبع، اعلام اخیر ترامپ مبنی بر اعمال تعرفه ۲۵ درصدی علیه هر کشوری که با ایران تجارت کند، در کنار تحریم‌های تازه علیه جمهوری اسلامی، نشان می‌دهد ريیس‌جمهوری آمریکا مجموعه‌ای گسترده از ابزارها و گزینه‌ها را برای برخورد با ایران در اختیار دارد.
به نوشته نیویارک‌تایمز، برخی مقام‌های دولت اذعان کرده‌اند که علنی‌کردن تهدیدهای نظامی با هدف واداشتن تهران به مذاکره بوده است. با این حال، رئیس‌جمهور امریکا در روزهای اخیر حتی سناریوی «تغییر حکومت» را نیز در محافل داخلی مطرح کرده است.
در گزارش نیویارک‌تایمز آمده است که یکی از پرریسک‌ترین گزینه‌ها، اعزام مخفیانه نیروهای کماندویی امریکا برای نابودی یا آسیب‌زدن جدی به بخش‌هایی از برنامه هسته‌ای ایران است که در حملات هوایی جوزای گذشته آسیب ندیده‌اند. گزینه دیگر، مجموعه‌ای از حملات به اهداف نظامی و رهبری ایران است که می‌تواند بی‌ثباتی گسترده‌ای ایجاد کند و زمینه را برای کنار رفتن یا تضعیف علی خامنه‌ای فراهم آورد؛ سناریویی که در آن، آینده سیاسی کشور و جانشین احتمالی رهبر همچنان نامشخص است.
این گزارش تاکید می‌کند ترامپ در عین حال نسبت به اعزام نیروهای زمینی تردید دارد و بارها به عملیات ناموفق سال ۱۹۸۰ در دوران جیمی کارتر برای نجات گروگان‌های امریکایی در ایران اشاره کرده است. به گفته مقام‌هایی که با او گفت‌وگو داشته‌اند، آن شکست تاریخی همچنان در محاسبات رییس‌جمهوری نقش بازدارنده دارد.
از نگاه نیویارک‌تایمز، اسرائیل نیز در حال فشار آوردن برای گزینه‌ای دیگر است: مشارکت مستقیم امریکا در حمله دوباره به برنامه موشک‌های بالستیک ایران؛ برنامه‌ای که بنا بر ارزیابی‌های اطلاعاتی، ایران پس از جنگ ۱۲روزه تا حد زیادی بازسازی کرده است. در مقابل، مقام‌های ایرانی هشدار داده‌اند هرگونه حمله امریکا را اقدام جنگی تلقی کرده و با پاسخ شدید، از جمله هدف قرار دادن تل‌آویو، واکنش نشان خواهند داد.
این گزارش همچنین به افزایش حضور نظامی امریکا در منطقه اشاره می‌کند. ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» به همراه ناوشکن‌های موشک‌انداز در دریای عرب مستقر شده و جنگنده‌های اف-۱۵، اف/ای-۱۸ و اف-۳۵ در فاصله عملیاتی از ایران قرار دارند. سامانه‌های پدافند هوایی پاتریوت و تاد نیز برای حفاظت از نیروهای امریکایی به منطقه منتقل شده‌اند و بمب‌افکن‌های دوربرد امریکا در وضعیت آماده‌باش بالاتری قرار دارند.
در جمع‌بندی نیویارک‌تایمز آمده است که در درون دولت ترامپ هنوز اجماعی درباره هدف نهایی هرگونه اقدام نظامی علیه ایران وجود ندارد؛ چه عقب‌انداختن برنامه هسته‌ای، چه مهار توان موشکی و چه تلاش برای تغییر ساختار قدرت. در عین حال، پرسش‌های جدی حقوقی درباره انجام حمله‌ای گسترده بدون مجوز کنگره نیز همچنان بی‌پاسخ مانده است.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.