کارشناس ارشد امریکایی: خطر جنگ تمام‌عیار میان طالبان و پاکستان افزایش یافته است

کوگلمن می‌افزاید که سرپیچی از خواسته‌های پاکستان برای طالبان هزینه داخلی ندارد، بلکه به مشروعیت آن‌ها می‌افزاید؛ زیرا بخش بزرگی از افکار عمومی افغانستان نگاه منفی به پاکستان دارد و هرگونه حمله خارجی می‌تواند مردم را حول رژیم طالبان متحد کند.

به گفته او، ارتش پاکستان که بیشترین تلفات را در حملات تحریک طالبان پاکستانی متحمل شده، احساس خیانت از سوی طالبان دارد و تمایلی به مصالحه نشان نمی‌دهد.

به گفته کوگلمن، نزدیکی اخیر طالبان به هند بیش از هر عامل دیگری اسلام‌آباد را نگران کرده است. از جمله سفرهای مکرر مقام‌های ارشد طالبان به دهلی‌نو، بازگشایی کامل سفارت هند در کابل پس از چند سال، و گفت‌وگوها برای گسترش روابط تجاری میان دو طرف.

او به هشدار صریح عاصم منیر، فرمانده کل ارتش پاکستان و قدرتمندترین چهره این کشور، اشاره می‌کند که به طالبان گفته است باید میان روابط با پاکستان یا حمایت از تحریک طالبان پاکستانی یکی را انتخاب کنند.

این پژوهشگر امریکایی می‌نویسد تلاش‌های میانجی‌گرانه قطر، ترکیه و عربستان سعودی تاکنون تنها به آتش‌بس‌های موقت انجامیده و دستاورد چشمگیری نداشته است. به باور کوگلمن، چین می‌تواند گزینه مناسب‌تری برای میانجی‌گری باشد؛ زیرا هم منافع مستقیم در این بحران دارد، هم اهرم اقتصادی بر طالبان، و هم سابقه همکاری با هر دو طرف.

با این حال، او تاکید می‌کند که طالبان ممکن است به دلیل اتحاد نزدیک چین با پاکستان، این کشور را میانجی بی‌طرف نداند.

کوگلمن هشدار می‌دهد که پیامدهای احتمالی تشدید تنش میان افغانستان و پاکستان بسیار گسترده و خطرناک است.

به گفته او، چنین درگیری‌ای می‌تواند به بی‌ثباتی عمیق در هر دو کشور بینجامد، حملات تحریک طالبان پاکستانی در داخل خاک پاکستان را افزایش دهد، خطر حمله به منافع امریکا و شهروندان امریکایی در منطقه را بالا ببرد، ناامنی را در سراسر جنوب آسیا گسترش دهد و احتمال درگیری تازه‌ای میان هند و پاکستان را تقویت کند.

او افزود که این درگیری همچنین می‌تواند به سود گروه‌های افراطی مانند داعش خراسان تمام شود.

او در پایان هشدار می‌دهد که چنین جنگی می‌تواند خونین باشد، هزاران نفر را آواره کند، کل منطقه را بی‌ثبات سازد و تروریسم جهانی را تشدید کند. به گفته او، جهان نمی‌تواند نسبت به این خطر بی‌تفاوت بماند.