رژیم تحریمهای ۱۹۸۸ افغانستان شامل مسدودسازی داراییها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی علیه افراد و نهادهای مرتبط با طالبان است.
این تحریمها علیه افرادی اعمال میشود که در خشونت نقش دارند، سلاح تامین میکنند، نیرو جذب میکنند یا از فعالیتهای تهدیدکننده صلح و ثبات افغانستان حمایت میکنند. بهجز استثنای بشردوستانه تصویبشده در قوس ۱۴۰۰، این رژیم از زمان بازگشت طالبان به قدرت تغییر اساسی نکرده است.
محدودیت سفر
ایالات متحده در سال جاری بیشتر درخواستهای ارایهشده برای معافیت از ممنوعیت سفر را رد کرده است.
امریکا در مکاتبهای با اعضای کمیته در ماه اسد اعلام کرد که درخواستهای معافیت از ممنوعیت سفر را موردبهمورد و با سختگیری بیشتری بررسی میکند. در این نامه آمده است که طالبان همچنان از دیپلوماسی گروگانگیری استفاده میکند و به تعهدات خود در زمینه مقابله با تروریسم پایبند نبوده است. پس از این موضعگیری، برخی کشورها بهجای درخواست معافیت، سفر افراد تحریمشده طالبان را فقط به کمیته اطلاع دادهاند.
کمیته تحریمهای ۱۹۸۸ افغانستان نهادی زیرمجموعه شورای امنیت است که بر اجرای این تحریمها نظارت میکند.
این کمیته افراد و نهادهای مشمول تحریم را تعیین میکند، درباره درخواستهای معافیت تصمیم میگیرد و به شورای امنیت گزارش میدهد. تیم نظارت با تهیه گزارشها، ارایه توصیهها و بازبینی فهرست تحریمها، از کار این کمیته پشتیبانی میکند.
آخرین دور مذاکرات درباره ماموریت تیم نظارت در قوس ۱۴۰۳ برگزار شد که در نتیجه، به تمدید ماموریت این تیم و باقیماندن طالبان در فهرست تحریمها انجامید.
ادامه ارتباط طالبان با گروههایی مانند تحریک طالبان پاکستان، القاعده و جنبش اسلامی ترکستان شرقی، سیاستهای محدودکننده این گروه علیه زنان از جمله منع آموزش دختران، و ناتوانی این اداره در ایجاد حکومت فراگیر، از دلایلی هستند که ممکن است به تمدید تحریمها بینجامد.
این تیم نظارت همزمان از کمیته تحریمهای داعش و القاعده نیز پشتیبانی میکند. بر اساس قطعنامه ۲۷۳۴ که در ۲۱ جوزا ۱۴۰۳ تصویب شد، ماموریت این تیم برای حمایت از آن کمیته تا جوزا ۱۴۰۶ تمدید شده است.