سیف‌الاسلام، پسر معمر قذافی، در لیبیا کشته شد
سیف‌الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی رهبر پیشین لیبیا، روز سه‌شنبه در جریان درگیری با افراد مسلح در غرب لیبیا در محل اقامتش در شهر زینتان کشته شد. سیف‌الاسلام ۵۳ سال داشت و دومین پسر قذافی بود.
سیف‌الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی رهبر پیشین لیبیا، روز سه‌شنبه در جریان درگیری با افراد مسلح در غرب لیبیا در محل اقامتش در شهر زینتان کشته شد. سیف‌الاسلام ۵۳ سال داشت و دومین پسر قذافی بود.
رویترز خبر کشته شدن او را به نقل از منابع نزدیک به خانواده و وکیل سیف و رسانه‌های لیبیا گزارش داده است.
سیف الاسلام، جانشین معمر قذافی، زمانی قدرتمندترین چهره در این کشور نفت‌خیز در شمال آفریقا پس از پدر مستبدش، حاکم لیبیا برای بیش از چهار دهه، محسوب می‌شد.
او در آن سال‌ها تلاش کرد خود را چهره‌ای اصلاح‌طلب معرفی کند و وعده می‌داد لیبیا را از انزوای بین‌المللی خارج کند. او با کشورهای غربی ارتباط برقرار کرد، خواستار تدوین قانون اساسی و احترام به حقوق بشر شد.
وی تحصیل‌کرده دانشکده اقتصاد لندن بود و به زبان انگلیسی تسلط داشت.
اما با آغاز شورش‌های داخلی علیه حکومت معمر قذافی در سال ۲۰۱۱، سیف‌الاسلام وفاداری به خانواده و قبیله را بر روابط خارجی ترجیح داد و به یکی از چهره‌های کلیدی سرکوب خشن معترضان تبدیل شد، معترضانی که او آن‌ها را «موش» می‌نامید.
سیف نقش مهمی در شکل‌دهی به سیاست‌های کشورش ایفا می‌کرد. او از جمله نقش رهبری‌کننده در مذاکرات کنار گذاشتن سلاح‌های کشتار جمعی لیبیا و گفت‌وگو برای پرداخت غرامت به خانواده‌های قربانیان بمبگذاری پرواز پان‌آم ۱۰۳ بر فراز لاکربی اسکاتلند در سال ۱۹۸۸ داشت.
سیف‌الاسلام قذافی در اوج ناآرامی‌ها به خبرگزاری رویترز گفته بود: «ما همین‌جا در لیبیا می‌جنگیم و همین‌جا می‌میریم.»
او هشدار داده بود که «رودهایی از خون جاری خواهد شد» و حکومت پدرش تا آخرین نفر خواهد جنگید و افزوده بود که اختلاف‌ها بر سر اداره کشور می‌تواند دهه‌ها ادامه یابد.
سیف الاسلام پس از کشته شدن پدرش می‌خواست از کشور فرار کند ولی دستگیر شد و شش سال در زندان بود.
او در سال ۲۰۱۵ توسط دادگاهی در طرابلس به دلیل جنایات جنگی به اعدام محکوم شد. همچنین دیوان کیفری بین‌المللی در لاهه برای او به اتهام «قتل و آزار و اذیت» حکم بازداشت صادر کرده بود.
او پس از آزادی از بند شبه‌نظامیان در سال ۲۰۱۷ در چارچوب قانون عفو عمومی در لیبیا، سال‌ها برای فرار از کشته شدن به صورت مخفیانه در زینتان زندگی کرد.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.