شورای امنیت ملل متحد حملات مرگبار شبه‌نظامیان در بلوچستان را محکوم کرد

معترضان روز سه‌شنبه پلاکاردهایی در حمایت از نیکلاس مادورو به‌دست داشتند و روی یکی از بنرهایی که حمل می‌کردند نوشته شده بود: «امپراتوری آن‌ها را ربود. ما آن‌ها را پس می‌خواهیم.»

نیکلاس مادورو گوئرا، پسر رئیس‌جمهور بازداشت‌شده و عضو مجلس ملی ونزوئلا، از روی یک سکو خطاب به جمعیت گفت که «ربودن» پدرش توسط ارتش امریکا در سوم جنوری «برای همیشه مانند زخمی بر چهره ما باقی خواهد ماند».

او با اشاره به شبی که امریکا به کاراکاس حمله کرد، گفت:‌ «خاک میهن ما توسط یک ارتش خارجی هتک حرمت شد.»

این راهپیمایی به فراخوان حکومت برگزار شد و شمار زیادی از کارکنان بخش دولتی در آن شرکت داشتند.

به گفته این منبع، هنوز بحث‌ها درباره پیوستن کشورهای عرب و مسلمان منطقه به این مذاکرات ادامه دارد.

پیشتر رسانه‌ها گزارش دادند که جمهوری اسلامی خواستار انتقال محل مذاکرات با امریکا از ترکیه به عمان است.

روز گذشته مسعود پزشکیان، رئيس‌جمهور ایران، به وزیر خارجه خود دستور داد که در صورت «وجود فضای مناسب و عاری از تهدید و به دور از توقعات بی‌منطق»، زمینه مذاکره با امریکا را فراهم کند. آقای پزشکیان بر مذاکرات عادلانه و «بر اساس اصل عزت، حکمت و مصلحت در چارچوب منافع ملی» ایران تاکید کرده است.

بازرسان گفتند که این مرد «در وضعیت ناراحتی شدید قرار داشت، چرا که یک شیء بزرگ را به مقعد خود وارد کرده بود.»

این بمب به طول هشت انچ بوده و متعلق به سال ۱۹۱۸ میلادی است.

با کشف این ماده منفجره، تیم‌های خنثی‌سازی و آتش‌نشانی برای کنترول وضعیت فراخوانده شدند و شفاخانه موقتاً تخلیه شد. سپس گلوله بدون خطر اعلام و خنثی شد.

بر بنیاد گزارش‌ها، وضعیت بیمار پس از جراحی در حال بهبود است و احتمال دارد با اتهام حمل «مواد منفجره » مواجه شود.

علت قرار گرفتن این بمب در مقعد او هنوز مشخص نیست، اما قرار است از او بازجویی صورت بگیرد.

کارکنان شفاخانه رانگوییل گفتند که با درمان قربانیان حوادث ناشی از اسباب‌بازی‌های جنسی آشنایی دارند، اما چنین موردی بسیار نادر بوده است.

به گزارش رسانه‌های فرانسوی گلوله‌هایی مانند آنچه در مقعد این مرد پیدا شده در جریان جنگ جهانی اول توسط ارتش امپراتوری آلمان استفاده می‌شد و این ارتش هزاران بمب علیه ارتش‌های بریتانیا و فرانسه بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ میلادی به کار برد.

جمع‌آوری سالانه مهمات منفجرنشده باقی‌مانده از دو جنگ جهانی در زمین‌های کشاورزی، ساحات ساختمانی و دیگر مناطق متروکه در فرانسه و آلمان امری رایج است.

این رویداد بی‌سابقه نیست. در سال ۲۰۲۲، مردی ۸۸ ساله فرانسوی با یک گلوله جنگ جهانی اول در مقعد خود به شفاخانه مراجعه کرد.

طلال الهلالی، رئیس اداره سرمایه‌گذاری سوریه در حاشیه «نشست جهانی دولت‌ها» در دبی به رویترز گفت که جزییات این سرمایه‌گذاری‌ روز شنبه، ۱۸ دلو اعلان خواهد شد و قرار است در بخش‌های مخابرات، املاک و بناهای تاریخی انجام شود.

به گفته الهلالی، این بزرگ‌ترین اعلام سرمایه‌گذاری خارجی در سوریه پس از لغو تحریم‌های شدید امریکا علیه این کشور، در ماه دسامبر است.

دو منبع آگاه سوری به رویترز گفتند که سرمایه‌گذاری در بخش هوانوردی شامل توسعه میدان هوایی بین‌المللی حلب می‌شود و انتظار می‌رود شرکت هواپیمایی خصوصی جدید فعالیت خود را با بیش از ۱۲ هواپیما آغاز کند.

یک تاجر سوری نیز گفت عربستان سعودی می‌خواهد این پروژه‌های سرمایه‌گذاری را بیمه کند تا شرکت‌های سعودی برای ورود به بازار سوریه تشویق شوند.

حدود ۱۴ ماه پیش حکومت بشار اسد سقوط کرد و به روسیه گریخت. پس از آن، ریاض به یکی از نزدیک‌ترین متحدان احمد الشرع، رئیس‌جمهور موقت سوریه، تبدیل شده است.

عربستان سعودی پیش‌تر اعلام کرده بود که در سال ۲۰۲۵ میلادی، ۶.۴ میلیارد دالر در قالب ۴۷ قرارداد با بیش از ۱۰۰ شرکت سعودی در بخش‌های املاک، زیرساخت و مخابرات در سوریه، هزینه کرده است.

رویترز خبر کشته شدن او را به نقل از منابع نزدیک به خانواده و وکیل سیف و رسانه‌های لیبیا گزارش داده است.

سیف الاسلام، جانشین معمر قذافی، زمانی قدرتمندترین چهره در این کشور نفت‌خیز در شمال آفریقا پس از پدر مستبدش، حاکم لیبیا برای بیش از چهار دهه، محسوب می‌شد.

او در آن سال‌ها تلاش کرد خود را چهره‌ای اصلاح‌طلب معرفی کند و وعده می‌داد لیبیا را از انزوای بین‌المللی خارج کند. او با کشورهای غربی ارتباط برقرار کرد، خواستار تدوین قانون اساسی و احترام به حقوق بشر شد.

وی تحصیل‌کرده دانشکده اقتصاد لندن بود و به زبان انگلیسی تسلط داشت.

اما با آغاز شورش‌های داخلی علیه حکومت معمر قذافی در سال ۲۰۱۱، سیف‌الاسلام وفاداری به خانواده و قبیله را بر روابط خارجی ترجیح داد و به یکی از چهره‌های کلیدی سرکوب خشن معترضان تبدیل شد، معترضانی که او آن‌ها را «موش» می‌نامید.

سیف نقش مهمی در شکل‌دهی به سیاست‌های کشورش ایفا می‌کرد. او از جمله نقش رهبری‌کننده در مذاکرات کنار گذاشتن سلاح‌های کشتار جمعی لیبیا و گفت‌وگو برای پرداخت غرامت به خانواده‌های قربانیان بمبگذاری پرواز پان‌آم ۱۰۳ بر فراز لاکربی اسکاتلند در سال ۱۹۸۸ داشت.

سیف‌الاسلام قذافی در اوج ناآرامی‌ها به خبرگزاری رویترز گفته بود: «ما همین‌جا در لیبیا می‌جنگیم و همین‌جا می‌میریم.»

او هشدار داده بود که «رودهایی از خون جاری خواهد شد» و حکومت پدرش تا آخرین نفر خواهد جنگید و افزوده بود که اختلاف‌ها بر سر اداره کشور می‌تواند دهه‌ها ادامه یابد.

سیف الاسلام پس از کشته شدن پدرش می‌خواست از کشور فرار کند ولی دستگیر شد و شش سال در زندان بود.

او در سال ۲۰۱۵ توسط دادگاهی در طرابلس به دلیل جنایات جنگی به اعدام محکوم شد. همچنین دیوان کیفری بین‌المللی در لاهه برای او به اتهام «قتل و آزار و اذیت» حکم بازداشت صادر کرده بود.

او پس از آزادی از بند شبه‌نظامیان در سال ۲۰۱۷ در چارچوب قانون عفو عمومی در لیبیا، سال‌ها برای فرار از کشته شدن به صورت مخفیانه در زینتان زندگی کرد.