با برگزاری مراسم افتتاحیه بازیهای المپیک زمستانی «میلانو–کورتینا ۲۰۲۶»و با روشن شدن دو مشعل المپیک ـیکی در شهر میلان و دیگری در کورتیناـ بازیهای المپیک زمستانی ۲۰۲۶ رسماً آغاز شد؛ رویدادی که برای نخستینبار در تاریخ المپیک، با مشعلهایی در دو شهر میزبان شروع میشود.
بر اساس اعلام سایت رسمی بازیها، این بار برخلاف دورههای پیشین، بیشتر ورزشکاران در نزدیکترین محل به رشته ورزشی خود رژه رفتند.
مراسم در ورزشگاه سنسیرو میلان و محل برگزاری رقابتها در لیوینیو، پرداتسو و کورتینا برگزار شد. طبق معمول مراسم با رژه ورزشکاران یونان، زادگاه المپیک آغاز و با ایتالیا کشور میزبان به پایان رسید. براساس اعلام سایت رسمی بازیها، در مجموع نمایندگان ۹۲ کشور در این مراسم حضور داشتند.
بازیهای این دوره المپیک زمستانی، تحت تاثیر تغییرات اقلیمی، تنشهای ژئوپولتیکی و سیاسی قرار دارد. پیش از مراسم افتتاحیه، تجمعات اعتراضی در شهر میلان و نزدیک ورزشگاه محل برگزاری مراسم افتتاحیه برگزار شد.
آلبرتو تومبا و دبورا کومپانیونی، دو اسکیباز بزرگ تاریخ ایتالیا، روشن کردن مشعل را در میلان بر عهده داشتند و در کورتینا دامپتسو، سوفیا گوژیا، قهرمان المپیک زمستانی پیونگچانگ ۲۰۱۸، این وظیفه را انجام داد؛ ورزشکاری که در این دوره نیز به دنبال کسب مدال دیگری است.
طبق گزارش رویترز، مشعلهایی که برای المپیک زمستانی «میلانو–کورتینا ۲۰۲۶» ساخته شدهاند، ادای احترامی به خورشید بوده و از «گرههای هندسی» لئوناردو داوینچی الهام گرفتهاند. این طراحی، تلاشی برای پیوند هماهنگی طبیعت با مهندسی انسانی است و بازتابی از ارتباط دیرینه این هنرمند دوره رنسانس با شهر میلان بهشمار میرود.
مشعل المپیک در میلان در زیر طاق پیروزی نئوکلاسیک این شهر، واقع در میدان سمپیونه و معروف به «آرکو دلا پاچه»، نصب شده است. این مکان از نظر تاریخی اهمیت ویژهای دارد؛ جایی که در سال ۱۸۵۹، ناپلئون سوم و ویتوریو امانوئل دوم پس از نبرد ماجنتا و پیروزی بر نیروهای اتریشی وارد میلان شدند؛ رویدادی که یکی از گامهای مهم در مسیر اتحاد ایتالیا بهشمار میرود.
از روز هفتم فبروری، مشعل میلان هر روز در نمایشهای کوتاه ساعتی، از ساعت ۵ عصر تا ۱۱ شب، با موسیقی ساخته روبرتو کاچیاپاگلیا روشن خواهد شد و این برنامه تا ۲۲ فبروری، زمان خاموش شدن شعله المپیک و پایان بازیها، ادامه دارد.
پس از آن، با ورود شعله پارالمپیک در ششم مارچ، مرحله دوم روشن شدن مشعلها آغاز میشود و هر دو مشعل تا پایان بازیهای پارالمپیک و مراسم اختتامیه در ۱۵ مارچ، روشن خواهند ماند.
در بازیهای المپیک زمستانی این کشورها حضور دارند:
یونان، آلبانیا، آندورا، عربستان سعودی، ارجنتاین، ارمنستان، آسترالیا، آذربایجان، بلجیم، بنین، بولیویا، بوسنیا و هرزگووینا، برازیل، بلغاریا، کانادا، چک، چیلی، چین، قبرس، کولمبیا، کوریای جنوبی، کرواسیا، دنمارک، اکوادور، امارات متحده عربی، اریتریا، استونیا، فلیپین، فنلند، گرجستان، آلمان، جامایکا، جاپان، بریتانیا، گینه بیسائو، هایتی، هانگکانگ چین، هند، ایران، ایرلند، آیسلند، اسرائیل، قزاقستان، کینیا، کوزوو، قرغیزستان، لتویا، لبنان، لیختناشتاین، لیتوانیا، لوکزامبورگ، مقدونیه شمالی، ماداگاسکار، مالیزیا، مالتا، مراکش، مکزیکو، جمهوری مولدووا، موناکو، مغولستان، مونتهنگرو، نایجیریا، ناروی، نیوزیلند، هالند، پاکستان، پولند، پورتوریکو، پرتگال، رومانیا، سانمارینو، سربیا، سنگاپور، سلواکیا، سلوونیا، اسپانیا، افریقای جنوبی، سویدن، سوئیس، چین تایپه، تایلند، ترینیداد و توباگو، ترکیه، اوکراین، هنگری، اروگوای، اوزبیکستان، وینزویلا، امریکا، فرانسه و ایتالیا.
باید گفت که افغانستان در این بازیها نمایندهای ندارد.
به گزارش رویترز، این معترضان با برافروختن مشعلها و حمل پلاکاردهایی چون «ICE بیرون» و «ICE را در نوشیدنی میخواهیم، نه در شهرمان»، خشم خود را ابراز کردند.
گزارشها درباره حضور مأموران ICE برای تأمین امنیت هیأتهای امریکایی در جریان المپیک، بهدلیل نقش این نهاد در سیاستهای سختگیرانه اخراج مهاجران در امریکا، موجی از اعتراضها را برانگیخته است. شماری از دانشجویان معترض همچنین از معاون رئیسجمهور امریکا، جیدی ونس، و وزیر خارجه این کشور، مارکو روبیو، خواستند ایتالیا را ترک کنند.
یکی از معترضان که دانشجوی از ایالت مینهسوتا است، گفت این تجمع فرصتی بود تا نشان داده شود مردم بیرون از امریکا نیز با آنچه در داخل این کشور میگذرد، موافق نیستند. او تأکید کرد سکوت در برابر وضعیت موجود قابل قبول نیست و باید به آنچه نادرست است، اعتراض کرد.
دولت ایتالیا اما این جنجالها را بیاساس دانسته و اعلام کرده است که مأموران ICE در جریان المپیک در خیابانها حضور ندارند و تنها نیروهای بخش «تحقیقات امنیت داخلی» امریکا از داخل نمایندگیهای دیپلماتیک این کشور در ایتالیا فعالیت میکنند. کمیته المپیک و پارالمپیک امریکا نیز گفته است هیچ مأموری از ICE مسئولیت امنیت تیم امریکا را بر عهده ندارد.
با نزدیکشدن به مراسم افتتاحیه، مقامهای ایتالیایی برای افزایش امنیت و کاهش اختلالهای ترافیکی، شماری از مکتبها در مرکز میلان را تعطیل و دسترسی به برخی مناطق را مسدود کردند. همزمان، تجمع اعتراضی دیگری در نزدیکی ورزشگاه سنسیرو، محل برگزاری مراسم افتتاحیه، برگزار شد.
در این تجمع، گروههایی از ساکنان خانههای دولتی که به افزایش هزینههای زندگی اعتراض داشتند و نیز کمیتهای موسوم به «المپیک ناپایدار» حضور یافتند. این گروهها دولت را متهم کردند که بهجای حمایت از اقشار کمدرآمد، منابع عمومی را صرف برگزاری المپیک میکند. برخی معترضان همچنین شعارهایی در حمایت از فلسطینیان و در انتقاد از اسرائیل سر دادند.
یک روز پیش از این نیز، فعالان محیطزیستی «گرینپیس» با تجمعی در برابر کلیسای جامع میلان، نسبت به نقش شرکت نفتی «انی» بهعنوان یکی از حامیان مالی بازیها اعتراض کرده بودند. قرار است شامگاه جمعه، راهپیمایی دیگری با مشعل روشن در نزدیکی محل مراسم افتتاحیه برگزار شود.
این دو مسابقه در چارچوب رقابتهای سازمان معتبر «یوافسی»، بامداد یکشنبه هشتم فبروری ۲۰۲۶، در لاسوگاس امریکا برگزار خواهد شد.
جاوید بشارت، ورزشکار ۳۰ ساله افغانستان، در کارنامه حرفهای خود ۱۶ مبارزه دارد که حاصل آن ۱۴ پیروزی و ۲ شکست است. در سوی دیگر، جیانی وازکز ۳۱ ساله از مکزیکو قرار دارد که این دیدار، نخستین مبارزهاش در سازمان «یوافسی» خواهد بود؛ او تاکنون ۱۳ پیروزی و ۴ شکست را تجربه کرده است.
در همین شب، فرید بشارت، برادر کوچکتر جاوید، نیز در قفس «یوافسی» حاضر میشود. این ورزشکار ۲۸ ساله افغانستان که هنوز شکستی را تجربه نکرده، با ۱۴ پیروزی پیاپی، به مصاف جیان ماتسوموتو، ورزشکار ۲۶ ساله برازیلی میرود. ماتسوموتو در کارنامه خود ۱۷ پیروزی و تنها ۱ شکست دارد.
در بخش توپاندازی، نصرتالله نورستانی، توپانداز تیم کریکت زیر نوزده سال افغانستان، در شش دیدار این رقابتها موفق شد ۱۴ ویکت بهدست آورد و در رده دوم بهترین توپاندازان جام جهانی قرار گیرد. در این بخش، مانی لامسدن از انگلستان با ۱۶ ویکت مقام نخست را کسب کرد و عبدالسبحان از پاکستان با ۱۳ ویکت در جایگاه سوم ایستاد.
در بخش توپزنی نیز فیصل شینوزاده، ستاره تیم افغانستان، با کسب ۴۳۵ دوش در شش مسابقه، در رده سوم برترین توپزنان جام جهانی قرار گرفت. در این ردهبندی، بن مایس از انگلستان با ۴۴۴ دوش در جای نخست و سوریاوانشی از هندوستان با ۴۳۹ دوش در جایگاه دوم قرار گرفتند.
سوریاوانشی، بازیکن چهاردهساله هندوستان، بهعنوان بهترین بازیکن این مسابقه و بهترین بازیکن کل تورنمنت انتخاب شد.
هندوستان قرعه مسابقه را برد و ابتدا توپزنی را برگزید. سوریاوانشی با نمایشی خیرهکننده، از ۸۰ توپ ۱۷۵ دوش بهدست آورد و نقش کلیدی در موفقیت تیمش ایفا کرد. هندوستان در ۵۰ آور و با از دست دادن ۹ ویکت، مجموعاً ۴۱۱ دوش انجام داد.
در وقت دوم، تیم انگلستان در ۴۰.۲ آور تمام بازیکنان خود را از دست داد و تنها به ۳۱۱ دوش دست یافت. کالیب فالکنر با ۱۱۵ دوش بهترین توپزن انگلستان بود؛ اما درخشش او برای رسیدن به هدف ۴۱۲ دوش کافی نبود.
در ترکیب هندوستان نیز آر اس امبریش با کسب ۳ ویکت، سهم مهمی در پیروزی تیمش داشت. در پایان، جایزه بهترین بازیکن میدان و بهترین بازیکن کل تورنمنت به سوریاوانشی رسید.
تیم افغانستان در گروه چهارم، تیمهای ویستاندیز، افریقای جنوبی و تانزانیا را شکست داد و بهعنوان صدرنشین راهی مرحله شش تیم برتر شد. بازیکنان افغانستان تیم در مرحله بعد برابر سریلانکا شکست خوردند؛ اما با پیروزی مقابل ایرلند مجوز حضور در نیمهنهایی را بهدست آوردند. در دیدار نیمهنهایی، افغانستان مغلوب هندوستان شد و از رسیدن به فینال بازماند.
کریکتبورد افغانستان نیز با ارزیابی مثبت از این حضور، سفر و نتایج تیم زیر نوزده سال کشور در جام جهانی را موفقیتآمیز توصیف کرده است.
