تحقیقات نشان می‌دهد که لوسی هریسون، ۲۳ ساله، ساعاتی پیش از آن که به دست پدرش در امریکا کشته شود، با او در مورد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور این کشور مشاجره کرده بود. لوسی شهروند بریتانیا بود و سال گذشته به دیدن پدرش به ایالت تگزاس رفت.
به گزارش رسانه‌ها، خانم هریسون در جدی ۱۴۰۳ در خانه پدرش در شهر پراسپر ایالت تگزاس، از ناحیه قفسه سینه هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت. پولیس محلی مرگ او را به عنوان قتل غیرعمد احتمالی بررسی کرد، اما هیئت منصفه دادگاه از صدور کیفرخواست علیه کریس هریسون، پدر او، خودداری کرد و پرونده کیفری علیه وی گشوده نشد.
تحقیقات قضایی درباره مرگ لوسی هریسون این هفته در محکمه طب عدلی چشایر آغاز شد. در این جلسه، سم لیتلر، نامزد لوسی گفت که در روز حادثه میان لوسی و پدرش «مشاجره بزرگی» در مورد دونالد ترامپ رخ داده بود.
به گفته لیتلر، لوسی پیش از این نیز هر بار که با پدرش درباره داشتن اسلحه بحث می‌کرد، ناراحت می‌شد. او گفت صبح روز حادثه، لوسی در جریان بحث روی ترامپ از پدرش پرسیده بود که اگر خودش قربانی خشونت جنسی می‌شد، او چه احساسی می‌داشت، اما پاسخ پدر باعث ناراحتی شدید لوسی شد.
در این جلسه همچنین گفته شد که کریس هریسون که سال‌ها پیش به امریکا مهاجرت کرده، سابقه تداوی اعتیاد به الکول داشته است. او در بیانیه‌ای به دادگاه گفت که در روز حادثه حدود نیم لیتر شراب نوشیده بود.
سم لیتلر به محکمه گفت که بعدتر در همان روز، حدود نیم ساعت پیش از رفتن به میدان هوایی، لوسی در آشپزخانه بود که پدرش دست او را گرفت و به اتاق خواب برد. او گفت حدود ۱۵ ثانیه بعد صدای شلیک شنید و سپس پدر لوسی را در حال فریاد زدن دید.
کریس هریسون در بیانیه خود مدعی شد که هنگام نشان دادن یک اسلحه کمری گلاک ۹ میلی‌متری به دخترش، شلیک ناخواسته رخ داده است. او گفت که به یاد نمی‌آورد انگشتش روی ماشه بوده باشد.
در تحقیقات قضایی همچنین اعلام شد که مامور پولیس پس از حادثه بوی الکول را از دهان هریسون استشمام کرده و تصاویر کمره های امنیتی نشان می‌دهد او همان روز دو بوتل شراب از یک فروشگاه خریده بود.
جین کوتس، مادر لوسی هریسون، در اظهاراتی دخترش را فردی «پرشور و علاقه‌مند به بحث روی مسائل مهم» توصیف کرد. قرار است جلسه تحقیقات قضایی روز چهارشنبه ادامه یابد و نتیجه‌گیری نهایی اعلام شود.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.