سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان، روز پنجشنبه از نقش عبدالستار سدو در نبردهای شبکه حقانی علیه نیروهای امریکایی و حکومت پیشین افغانستان قدردانی کرد.
حقانی گفت: «زمانی که چهار عضو القاعده از زندان بگرام فرار کردند، ابتدا با ما تماس گرفتند و سپس با همکاری عبدالستار سدو به میرانشاه انتقال یافتند.»
این چهار عضو شامل ابویحیی اللیبی، عمر فاروق، محمد جعفر جمال القحطانی و عبدالله هاشمی الشامی بودند که در جولای ۲۰۰۵ میلادی موفق به فرار از زندان بگرام شدند.
عمر الفاروق، شهروند کویت، در آن زمان از رهبران ارشد عملیاتی القاعده در جنوبشرق آسیا به شمار میرفت که در سال ۲۰۰۲ در جاوه اندونیزیا بازداشت شده بود.
یک منبع به افغانستان اینترنشنال گفت که مولوی قادر، از اعضای شبکه حقانی نیز در میان فراریان بود. او ابتدا به منطقه متون در خوست رفت و سپس با حمایت فرماندهان این شبکه به مرکز میرانشاه در وزیرستان شمالی منتقل شد. این افراد پس از آن در مناطق مکین و کانیگرم در وزیرستان جنوبی مستقر شدند.
فرار این افراد از زندان فوقامنیتی بگرام تحت کنترول نیروهای امریکا، در آن زمان پرسشهای جدی را برانگیخت؛ اینکه چگونه آنها توانستند از یکی از محافظتشدهترین مراکز نظامی فرار کرده و با طی صدها کیلومتر خود را به مرز پاکستان برسانند.
بنا به اطلاعات کاخ سفید، ابویحیی اللیبی پس از ایمن الظواهری، بلندپایهترین رهبر القاعده شناخته میشد که سرانجام در جولای ۲۰۱۲ در پی حمله یک پهپاد امریکایی در وزیرستان شمالی کشته شد. اللیبی که با نام «حسن قائد» نیز شناخته میشد، پیش از پیوستن به اسامه بن لادن، عضو «گروه مبارزان اسلامی لیبیا» بود. او پس از فرار از بگرام، به عنوان یکی از تئوریسینهای مذهبی برجسته القاعده در نوارهای تصویری این گروه ظاهر میشد.
اظهارات اخیر سراجالدین حقانی بار دیگر بر پیوندهای عمیق و همکاری نزدیک میان شبکه حقانی و القاعده صحه میگذارد. پس از کشته شدن ایمن الظواهری در منطقه وزیر اکبرخان کابل در سال ۲۰۲۲، نقش سراجالدین حقانی در حمایت از اعضای القاعده بار دیگر در محافل داخلی و بینالمللی برجسته شد.
شورای امنیت سازمان ملل متحد باور دارد که القاعده به کمک طالبان کمپهای خود را در افغانستان احیا کرده و این شبکه هماکنون در پنج ولایت افغانستان پایگاه دارد.