شماری از نهادهای حامی خبرنگاران، به مناسبت روز جهانی رادیو از افزایش محدودیتهای طالبان بر رسانهها در افغانستان ابراز نگرانی کردند. همزمان، وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان از رسانهها خواست که از سیاست نشراتی این وزارت پیروی کنند.
خبیب غفران، سخنگوی وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان جمعه ۲۴ دلو به مناسبت روز جهانی رادیو گفت که در حال حاضر ۲۲۸ رادیو در افغانستان فعالیت دارند. او گفته که طالبان در بیش از چهار سال گذشته برای ۴۰ رادیو جواز فعالیت صادر کرده است.
مرکز خبرنگاران افغانستان در بیانیهای نوشت که طالبان در بیش از چهار سال گذشته با دستکم ۲۴ فرمان و دستور کار، فعالیت رسانهها را محدود کرده که تاثیر مستقیم بر نشرات رادیوها داشته است.
این مرکز افزود که محدودیتهای طالبان شامل ممنوعیت فعالیت زنان در رسانههای دولتی، تفکیک جنیستی محیط کار، ممنوعیت مصاحبه زنان با مردان و برعکس، پوشش اجباری خبرنگاران زن، محدودیت بر حضور زنان در نشستهای خبری و مواردی دیگر است.
این سازمان حامی خبرنگاران نوشت طالبان بارها مدیران رسانهها و خبرنگاران را به دلیل رعایت نکردن این محدودیتها بازداشت و زندانی کرده است. مرکز خبرنگاران افزود که در یک سال گذشته دستکم دو رادیوی محلی ویژه زنان از سوی طالبان تهدید شدهاند.
سازمان حمایت از خبرنگاران هم به مناسبت این روز جهانی نوشت که در حال حاضر رسانهها و خبرنگاران افغانستان در امر اطلاعرسانی با چالشها و محدودیتهای جدی روبهرو هستند. این سازمان افزود که اعمال فشار بر خبرنگاران و وضع محدودیت بر فعالیتهای رسانهای کار اطلاعرسانی حرفهای را دشوار کرده و شهروندان را از حق دسترسی به به اطلاعات محروم کرده است.
از سویی هم اتحادیه خبرنگاران آزاد افغانستان در بیانیهای نسبت به آینده رادیوها در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. این اتحادیه نوشت که در حال حاضر نزدیک به ۳ هزار نفر در رادیوها در سراسر افغانستان کار میکنند.
این سازمان افزود که بیش از نصف کارمندان رادیوها حقوق ماهانه منظم دریافت نمیکنند و این امر پایداری فعالیت رادیوها را با نگرانیهای جدی مواجه کرده است.
دفتر رسانهای دولتی دبی بدون اشاره مستقیم به بن سلیم اعلام کرد که عیسی کاظم بهعنوان رئیس جدید هیئت مدیره و یووراج نارایان بهعنوان مدیر عامل گروه منصوب شدهاند.
این تغییرات پس از آن صورت گرفت که شرکتهای بینالمللی، در پی انتشار اسناد مرتبط با اپستین، روابط خود با دیپیورلد را قطع کردند.
لا کس، دومین صندوق بازنشستگی بزرگ کانادا اعلام کرد که سرمایهگذاریهای خود در این کمپنی را متوقف کرده است. یک پلتفرم سرمایهگذاری بریتانیایی نیز سرمایهگذاریهای آینده خود را متوقف کرد.
سلطان احمد بن سلیم یکی از چهرههای برجسته تجاری امارات است. او بهطور مرتب در کنار حاکم دبی حضور دارد و با دونالد ترامپ نیز عکسهایی از او منتشر شده است. بن سلیم از سال ۲۰۱۶ مدیرعامل بزرگترین اپراتور بنادر دبی و از سال ۲۰۰۷ رئیس هیئت مدیره این شرکت بود.
روابط با اپستین و قراردادهای طالبان
اسناد وزارت دادگستری امریکا نشان میدهد که سلطان احمد بن سلیم، رئیس شرکت دیپیورلد که یکی از شرکتهای طرف قرارداد طالبان محسوب میشود، سالها با جفری اپستین مکاتبه داشته است. با این حال، بن سلیم تاکنون به هیچ تخلف جنایی متهم نشده است.
نماینده شرکت دیپیورلد در تاریخ ۱۶ قوس ۱۴۰۴ در دفتر عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی طالبان، «سند شرطنامه سرمایهگذاری» را با وزارت مالیه امضا کرد. در این مراسم، عبدالله عزام، رئیس دفتر ملا برادر، اعلام کرد که این توافق زمینه توسعه بنادر و گذرگاههای تجاری افغانستان را فراهم میکند.
طبق قرارداد، دیپیورلد متعهد شد بنادر حیرتان در شمال و تورخم در شرق افغانستان را مدرن کند. با وجود اهمیت این قراردادها، طالبان تاکنون جزئیات حقوقی و اطلاعات شفافی درباره آن ارائه نکرده است.
وزارت مالیه طالبان نیز هیچ اعلامیه رسمی منتشر نکرده و تنها دفتر معاون اقتصادی طالبان خبرهایی را منتشر کرده است.
میلیونها صفحه ایمیل و اسناد نشان میدهد که شبکه ارتباطات جفری اپستین فراتر از مرزها بوده است.
اگرچه تاکنون نامی از سیاستمداران یا سرمایهداران شناختهشده افغان در این اسناد دیده نشده، اما اپستین روابط بسیار نزدیکی با ثروتمندان خاورمیانه داشته است.
ایمیلهای وزارت دادگستری امریکا نشان میدهد که سلطان بن سلیم سالها پس از محکومیت اپستین در سال ۲۰۰۸ به جرم قاچاق جنسی و آزار کودکان، رابطه نزدیک خود را با او حفظ کرده بود. این مکاتبات تا کمتر از یک سال پیش از خودکشی اپستین در سال ۲۰۱۹ ادامه داشته است.
«منم، کابلیوالا» قصه یک مرد فیلمساز را روایت میکند که برای ساخت فیلمی با عنوان «کابلیوالا»، به شهر کلکته هند رفته است. با این حال، به دلیل اختلاف با تهیهکنندگان و دیگر چالشها، رویای او برای ساخت این فیلم شکست میخورد.
داستان کوتاه «کابلیوالا» که رابندرانات تاگور در سال ۱۸۹۲ منتشر کرد، درباره مردی به نام رحمت است که از کابل آمده و در شهر کلکته میوه خشک میفروشد. رحمت در هند با کودکی به نام مینی آشنا میشود که او را به یاد دختر خودش در کابل میاندازد. از همین رو، دلبستگی و رابطه پدرانه بسیار صمیمی میان آنها شکل میگیرد.
آقای رحیمی در مورد این رمان در صفحه اینستاگرام خود نوشت که قهرمان داستان بهدلیل ناکامی در ساخت فیلم، خستگی و دوری بیش از حد از خانوادهاش در فرانسه، گرفتار ناامیدی عمیقی میشود و در کنار رود گنگا در کلکته، به پایان دادن زندگی خود میاندیشد.
در لحظهای سرنوشتساز میان مرگ و زندگی که فیلمساز میخواهد خود را به آب پرتاب کند، مردی سوار بر یک قایق از راه میرسد که شمایل او برای فیلمساز آشنا است: او رحمت است، شخصیت کابلیوالا از داستان تاگور که فیلمساز میخواست او را به تصویر بکشد.
از این جا به بعد، رحمت (کابلیوالای داستان تاگور) بدل به همزاد راوی رمان عتیق رحیمی میشود: «هر دو در تبعید، در سوگ، هر دو معلق میان گذشته و حال، میان واقعیت و داستان.»
رمان «منم، کابلیوالا» از سوی پیاوال، ناشر ادبی فرانسوی، چاپ شده است.
عتیق رحیمی پیش از این با انتشار کتابهای «خاک و خاکستر» در سال ۲۰۰۰ و «سنگ صبور» در سال ۲۰۰۷ مخاطبان زیادی در سطح جهان جذب کرده و جوایز معتبر از جمله جایزه ادبی گنکور را از آن خود کرده است.
