پژوهشگران دانشگاه ایستانگلیا در بریتانیا دریافتهاند که احتمالا تا سال ۲۰۵۰ یا حتا زودتر از آن، سطح گرمایش در برخی کشورها تا ۲ درجه سانتیگراد افزایش مییابد؛ رقمی که سکونت را در برخی مناطق دشوار و حتا غیرممکن خواهد کرد.
افغانستان، چین، هند، مصر، ترکیه، عراق، امریکا و شمار دیگری از کشورها در این فهرست قرار دارند.
پژوهشگران دانشگاه ایست انگلیا، روندهای جوی، انتشار گازهای گلخانهای، عوامل محیطزیستی از جمله تنوع زیستی ۱۰۴ شهر جهان را مورد بررسی قرار دادهاند.
یافتهها نشان میدهد که شهرهای واقع در اقلیمهای گرمسیری و نیمهگرمسیری بیشترین آسیب را خواهند دید. بر اساس پیشبینی گرمایش ۲ درجه سانتیگرادی در سالهای آتی، دستکم ۸۱ درصد این شهرها بسیار سریعتر از مناطق شهری مجاور خود گرم خواهند شد.
شهرهای واقع در مناطق تحت تأثیر موسمی، بیشتر در معرض آسیب قرار دارند؛ از جمله شهرهایی در چین، هند و بخشهایی از غرب آفریقا.
کشورهای دیگری که در این فهرست دیده میشوند شامل برازیل، مراکش، الجزایر، ترکیه، افغانستان، مصر، عراق، مالی، آنگولا، مکسیکو، تایلند و ایالات متحده امریکا هستند.
از جمله شهرهای بزرگی که پیشبینی میشود در فصل گرم بهطور ویژه دشوار و طاقتفرسا شوند، جالندهر و پتیالا در هند، فویانگ و شانگچیو در چین، کرکوک در عراق و اسیوط در مصر است.
پیشبینی میشود که اگر میانگین افزایش دمای جهانی به ۲ درجه محدود شود، در برخی از این شهرها، افزایش دما ممکن است از ۳ درجه سانتیگراد نیز فراتر رود.
بهطور متوسط، دمای سالانه در این شهرها میتواند تقریبا یک درجه بیشتر از مناطق شهری اطراف افزایش یابد. گرچه این تفاوت در مقیاس سالانه اندک به نظر میرسد، اما در زندگی روزمره، بهویژه در اوج ماههای تابستان، میتواند بسیار چشمگیر و شدید باشد.
پروفسور مانوج جوشی از دانشگاه ایستانگلیا گفت: «افزایش سطح گرمای شهری در شرایط تغییرات اقلیمی یک نگرانی رو به افزایش است.» او میگوید که این پژوهش زمینه برنامهریزی آگاهانهتر برای خطرات آینده گرمایش جهانی بر سلامت انسان و محیط شهری را فراهم میکند.
پروفیسور جوشی هشدار داد که تغییرات اقلیمی باعث افزایش چشمگیر گرما میشود که میتواند پیامدهای جدی صحی، از جمله افزایش مرگومیر، در پی داشته باشد.
با اینحال پیشتر سازمان ملل هم هشدار داد که گرمایش جهانی به آستانه ۲ درجه سانتیگراد خواهد رسید و احتمالا از آن فراتر خواهد رفت.
