یک گزارش محرمانه داخلی حزب دموکرات امریکا که وب‌سایت خبری آکسیوس به آن دست یافته نشان می‌دهد که موضع سرسختانه جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده در حمایت بی‌قید و شرط از اسرائيل در جنگ غزه، به قیمت شکست دموکرات‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ انجامید.
این پژوهش که از سوی کنوانسیون ملی دموکرات (DNC) انجام شده، به چرایی شکست حزب دموکرات در انتخاباتی می‌پردازد که به پیروزی دونالد ترامپ در برابر کمالا هریس، نامزد دموکرات‌ها انجامید.
کن مارتین، رئیس کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در ماه دسامبر اعلام کرد که گزارشی را که ماه‌ها قبل در مورد شکست انتخاباتی سفارش داده بود، منتشر نخواهد کرد. آقای مارتین در بیانیه‌ای در آن زمان گفت که DNC درباره آنچه در سال ۲۰۲۴ روی داد، بررسی کاملی انجام داده و اکنون در حال به‌کار بستن آموخته‌های خود است.
آکسیوس نوشته است که رهبران حزب دموکرات تصمیم گرفته‌اند یافته‌های این گزارش را از مردم پنهان کنند.
در پی حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ گروه شبه‌نظامی حماس به جنوب اسرائيل، جو بایدن، رئيس‌جمهور وقت امریکا تمام قد در کنار بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل ایستاد و تا پایان دوره ریاست‌جمهوری خود از عملیات انتقام‌جویانه ارتش اسرائيل در غزه حمایت کرد. حکومت بایدن قعطنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل درباره عملکرد اسرائيل در غزه را هم وتو کرد.
پس از کناره‌گیری جو بایدن از انتخابات ریاست‌جمهوری به دلیل پیامدهای کهولت سن، معاون او کمالا هریس با دونالد ترامپ، نامزد حزب جمهوری‌خواه به رقابت پرداخت. او کوشید در موضع خود در قبال جنگ غزه تعادل ایجاد کند و خواهان آتش‌بس شد.
بر اساس گزارش کالبدشکافی شکست در انتخابات ۲۰۲۴ که وب‌سایت آکسیوس به آن دست یافته، فعالان یک پروژه به‌نام موسسه تفاهم خاورمیانه (IMEU) به کمیته ملی دموکرات گفته‌اند که حمایت حکومت بایدن - هریس از اسرائیل عامل تعیین‌کننده در شکست حزب دموکرات بوده است، زیرا به باور آنها حمایت برخی رای‌هندگان جوان و پیشرو از دموکرات‌ها را کاهش داد را کاهش داد.
کمالا هریس در کتاب خود به نام ۱۰۷ روز نوشته است که نامحبوبیت جو بایدن در شکست حزب دموکرات در انتخابات ۲۰۲۴ موثر بوده و به نظر او، بخشی از این نامحبوبیت، به خاطر «چک سفید» آقای بایدن به بنیامین نتانیاهو در جنگ غزه بوده است.
خانم هریس در آن کتاب نوشته که او به طور خصوصی به بایدن «التماس» کرد تا همدردی بیشتری با غیرنظامیان در غزه نشان دهد.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.