سازمان بینالمللی مهاجرت اعلام کرد که سال در گذشته میلادی حدود ۸ هزار نفر در مسیرهای خطرناک مهاجرت جان باخته یا ناپدید شدهاند. این سازمان نوشت که حدود ۳ هزار مرگ و میر مهاجران در آسیا ثبت شده است که بیش از نصف آنها افغان بودهاند.
سازمان بینالمللی مهاجرت پنجشنبه، هفتم حوت در گزارشی هشدار داد که کاهش زمینههای مهاجرت قانونی، سرنوشت افراد بیشتری را دست قاچاقچیان و به کام مرگ میاندازد.
گزارش میافزاید که بیشتر پناهجویان در مسیر مهاجرت در آبهای مدیترانه و از مبدای کشورهای افریقایی جان باختهاند.
این سازمان تاکید کرد که بهدلیل کمبود بودجه قادر به ثبت همه موارد جان باختگان نیست و احتمالا آمار واقعی قربانیان مهاجرت بیشتر است.
این سازمان تصریح کرد که ایالات متحده امریکا و اتحادیه اروپا، دو مقصد مهم پناهجویان قوانین سختگیرانه مهاجرتی را در پیش گرفتهاند و این امر سبب به دام افتادن پناهجویان شده است.
ایمی پوپ، دبیرکل سازمان بینالمللی مهاجرت در بیانیهای نوشت: «ادامه جان باختن و ناپدید شدن پناهجویان در مسیرهای مهاجرت یک شکست جهانی است که نمیتوانیم آن را عادی بدانیم.»
او افزود که این مرگ و میرها اجتنابناپذیر نیستند؛ وقتی مسیرهای امن از دسترس خارج میشوند، مردم مجبورند به سفرهای خطرناک تن بدهند.
دبیرکل سازمان مهاجرت گفت باید کشورها برای گسترش مسیرهای امن و منظم اقداماتی را روی دست گیرند تا اطمینان حاصل شود که پناهجویان صرف نظر از کشور و آیین شان محافظت میشوند.
به گزارش این سازمان، مسیرهای دریایی همچنان در میان مرگبارترین راههای مهاجرت قرار دارند. پارسال دستکم ۲ هزار و ۱۰۸ نفر در دریا مدیترانه کشته و یا ناپدید شدهاند.
همچنین ۹۲۲ نفر هنگام عبور از شاخ افریقا به یمن و کشورهای خلیج فارس جان باختهاند.
سازمان بینالمللی مهاجرت تصریح کرد که این روند در سال جاری میلادی نیز ادامه یافته و در دو ماه نخست امسال ۶۰۶ پناهجو در دریای مدیترانه جان باختهاند.
گزارش تحقیقی افغانستان اینترنشنال که در ماه ثور منتشر شد، نشان میدهد پناهجویانی که از افغانستان تحت کنترول طالبان فرار کردهاند، در مرز ایران و ترکیه با خشونتهای هولناکی روبرو شدهاند و به قتل و ناپدید شدن شماری از آنان انجامیده است.
بسیاری از پناهجویان افغان در این مرز، با انواع بدرفتاری، شکنجه، آزار و باجگیری روبهرو میشوند و شمار زیادی به مقصد نمیرسند.
فعالان افغان در این نامه که روز پنجشنبه، هفتم حوت منتشر شد از اظهارات اخیر خانم بربوک در شصتویکمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل درباره وضعیت زنان در افغانستان استقبال کردهاند.
بیش از ۳۰ جنبش اعتراضی که این نامه را امضا کردهاند، تاکید داشتند که بحران حقوق بشری در افغانستان نتیحه مستقیم سیاستهای هدفمند طالبان بوده است.
آنها نوشتند که طالبان با تحمیل نظام آپارتاید جنسیتی، زنان را بهگونه کامل از جامعه حذف کرده است. در نامه فعالان تاکید شده است که این سیاستهای طالبان به دلیل ملاحظات سیاسی کمتر مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفته است.
در این نامه همچنین به اقدامات طالبان در زمینههای حذف زبان فارسی، سرکوب و کوچ اجباری گویشوران این زبان و ایجاد ساختار تکقومیتی و تکزبانی در اداره طالبان اشاره شده است.
فعالان همچنین از رئیس هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواستند در برابر سیاستهای تعامل، سفیدنمایی و عادیسازی طالبان اقدام کند.
