با آن‌که شماری از رهبران اروپایی حملات امریکا به ایران را نکوهش کرده‌اند، ولی چندین کشور اروپایی در پشت صحنه از طریق پایگاه‌های نظامی خود در بریتانیا، آلمان، پرتگال، ایتالیا، فرانسه و یونان به عملیات نظامی امریکا علیه ایران کمک کرده‌اند.
این پایگاه‌ها نقش حیاتی در سوخت‌رسانی، تامین مهمات و انجام حملات امریکا بازی کرده‌اند.
وال استریت ژورنال روز دوشنبه در گزارشی نوشت که بسیاری از کشورهای اروپایی عملاً نقش پشتیبانی مهمی بر عهده داشته‌اند. مقام‌های آلمانی و امریکایی می‌گویند پهپادهای تهاجمی از پایگاه بزرگ امریکایی رامشتاین در آلمان هدایت می‌شود و این پایگاه به مرکز ثقل عملیات امریکا بدل شده است.
همچنین از بم‌افکن‌های سنگین بی-۱ در حال بارگیری مهمات و سوخت در پایگاه «راف فیرفورد» در بریتانیا عکس‌برداری شده است.
در این میان، اسپانیا به امریکا اجازه نداده است از پایگاه‌های مشترک در خاک این کشور برای حمله به ایران استفاده کند.
الکسس گرینکویچ، جنرال نیروی هوایی امریکا یکی از فرماندهان ارشد ناتو، در تازه‌ترین شهادت خود در مجلس سنای امریکا گفته است که بیشتر متحدان اروپایی پشتیبانی خیلی زیاد از امریکا کرده‌اند.
گرینکویچ افزود که اروپا با میزبانی از حدود ۴۰ پایگاه و ۸۰ هزار نیروی نظامی امریکایی، سکوی پرتاب عملیات امریکا در شرق میانه و افریقا به شمار می‌رود. به گفته او، در چنین شرایطی فاصله‌ها کوتاه‌تر، هزینه‌ها کمتر و اعمال قدرت بسیار آسان‌تر می‌شود.
ترامپ معمولاً در سخنرانی‌های خود، رهبران کشورهای اروپایی را به علت اختصاص ندادن بودجه بیشتر به امور نظامی در چارچوب ناتو انتقاد کرده است. او همچنین، اخیراً از نپیوستن اعضای ناتو به بازگشایی تنگه هرمز شدیداً ابراز نارضایتی کرد و در شبکه‌های اجتماعی سوشیال تروث نوشت: «ترسوها، ما این کار شما را از یاد نخواهیم برد.»
وال استریت ژورنال نوشت که پایگاه‌های امریکا در اروپا، تاسیسات حیاتی استخباراتی و تجسسی در خود جا داده‌اند. جنگنده‌های امریکایی به جای پرواز طولانی‌تر به امریکا، می‌توانند در همین پایگاه‌ها سوخت‌گیری و مهمات دریافت کنند. این نشان می‌دهد که اگر امریکا از اروپا خارج شود چقدر باید هزینه‌های مالی بالا برای عملیات نظامی خود متقبل شود.
در این مورد گوردون دیویس، جنرال بازنشسته ارتش امریکا گفت: «موقعیت اروپا که در تلاقی افریقا، شرق میانه و آسیای مرکزی قرار دارد، آن را به مکانی ایده‌آل برای استقرار سریع نیروها در تمام جهات تبدیل کرده است.»
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا نیز در آغاز جنگ ایران، استفاده امریکا از پایگاه‌های هوایی بریتانیا را منع کرد، اما بعداً موضع خود را تغییر داد و گفت امریکا می‌تواند برای هدف قرار دادن راکت‌اندازهای ایران، از پایگاه‌های فیرفورد و دیه‌گو گارسیا استفاده کند.
مقام‌های آلمانی بارها تاکید کرده‌اند که این کشور در اقدام نظامی علیه ایران سهم ندارد. فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان و بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع این کشور، هر دو دخالت مستقیم در جنگ را رد کرده و تاکید کرده‌اند که «این جنگ ما نیست.»
با این همه، آلمان تاسیساتی را در اختیار نیروهای امریکا قرار داده است که عملیات در جنگ ایران را ممکن کرده است. مثلا، پایگاه هوایی رامستاین، بزرگترین پایگاه نظامی امریکا در جهان، نقش عمده را در کل جنگ‌های امریکا خاورمیانه ایفا می‌کند.
تاسیسات نظامی‌ای دیگر در آلمان مانند پایگاه هوایی سپنگدالم و ستاد فرماندهی در اشتوتگارت نیز در استقرار نیرو و برنامه‌ریزی راهبردی امریکا نقش پشتیبان دارند.
برخی از کشورهای اروپایی تلاش کرده‌اند نقش خود را صرفاً لوژستیکی جلوه دهند. مقام‌ها می‌گویند پایگاه هوایی «آویانو» در ایتالیا میزبان طیاره‌های سوخت‌رسان است که ماموریت‌های بمباران دوربرد را تسهیل می‌کنند.
جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، اوایل همین ماه گفته بود که عملیات امریکا در پایگاه‌های ایتالیا شامل بمباران نمی‌شود. فرانسه نیز اجازه داده است طیاره‌های سوخت‌رسان در پایگاه هوایی «ایستر-لو توبه» مستقر شوند. همچنین پایگاه هوایی «لاجس» در پرتگال به عنوان یک مرکز مهم لوژستیکی، به تازگی میزبان ده‌ها طیاره سوخت‌رسان امریکایی بوده است.
وال استریت ژورنال به نقل از کارشناسان نوشته است که اروپا همچنان سنگ‌بنای نمایش قدرت نظامی امریکا در جهان است و هر اقدامی برای قطع این پیوندها، زیان بزرگی برای امریکا خواهد داشت.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.