لیو زونگی، مدیر مرکز تحقیقات همکاری چین و آسیای جنوبی در موسسه مطالعات بینالمللی شانگهای که اخیرا به افغانستان سفر کرده، میگوید طالبان حاضر به برآورده کردن خواستههای چین در مورد جنبش اسلامی ترکستان شرقی نیست.
این پژوهشگر در مصاحبه با نشریه «گوانچا» گفته است که جنبش اسلامی ترکستان شرقی با دولت طالبان بیعت کرده است.
او میگوید طالبان به دلایل مختلف از جمله به دلیل «رفاقت» ناشی از جنگیدن مشترک با شوروی، باورهای مذهبی مشترک، سنتهای قبیلهای و پیوندهای اجتماعی مانند ازدواج بین قومی، حاضر به برآورده کردن خواستههای چین درباره جنبش اسلامی ترکستان شرقی نیست.
لیو زونگی گفت: «مسائل امنیتی، به ویژه مسائل مربوط به جنبش اسلامی ترکستان شرقی به یکی از حساسترین نکات در تبادلات ما با طالبان تبدیل شده است.»
او گفت طالبان میگوید جنبش اسلامی ترکستان شرقی در حال حاضر کاملا تحت کنترول این گروه است، اما در عین حال، به وضوح از برآورده کردن کامل خواستههای مرتبط با چین خودداری میکنند.
این پژوهشگر گفت: «جنبش اسلامی ترکستان شرقی با دولت طالبان بیعت کرده و به آن در حفظ نظم در بخشهایی از منطقه کمک میکند؛ واقعیتی که مسائل دیپلوماتیک مرتبط را پیچیده میکند.»
لیو زونگی با اظهار اینکه چالشها همچنان پابرجا هستند، هشدار داده که در حال حاضر، چندین سازمان تروریستی، از جمله شاخه خراسان داعش، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، تحریک طالبان پاکستان و ارتش آزادیبخش بلوچ، هنوز در افغانستان فعالند.
لیو زونگی گفته است که سفرش به افغانستان به دعوت امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان بوده است. او در طول اقامت چهار روزه خود در کابل، با مقامات وزارت خارجه طالبان و برخی دیگر گفتوگوهای متعددی داشته است.
امید طالبان به سرمایهگذاری چین
لیو زونگی میگوید در سفرش به کابل، در گفتوگوها با او، موضوعی که اغلب تاکید میشد، امید به سرمایهگذاری چین در افغانستان بود.
به گفته وی، طالبان امیدوار است از همکاری اقتصادی به عنوان بستری برای ترویج عادیسازی روابط دوجانبه با چین، آسیای مرکزی و سایر کشورها و مناطق استفاده کند.
او همچنین اضافه کرد: «آنها اظهار داشتند که مایل به برقراری روابط دیپلوماتیک عادی با هر کسی هستند که مایل به تعامل با آنها باشد و شکایات تاریخی گذشته پیگیری نخواهد شد.»
کشت مواد مخدر هنوز ادامه دارد
مدیر مرکز تحقیقات همکاری چین و آسیای جنوبی در موسسه مطالعات بینالمللی شانگهای در بخشی دیگر از مصاحبهاش میگوید کشت مواد مخدر در افغانستان هنوز وجود دارد.
به گفته وی، اقتصاد افغانستان در حال حاضر عمدتا بر دو ستون متکی است: کشاورزی و دامداری و کمکهای بینالمللی.
او میگوید هرچند کمکهای ایالات متحده و کشورهای غربی به طور قابل توجهی کاهش یافته است، اما کمکهای بانک جهانی و سازمان ملل متحد همچنان ادامه دارد و «هر ماه مبالغ زیادی پول برای حفظ معیشت اولیه مردم به کابل میرسد.»
این پژوهشگر چینی گفت از زمان به قدرت رسیدن مجدد طالبان، اقتصاد افغانستان پیشرفت مداومی را نشان داده است، اما سطح کلی آن هنوز به سطح دولت غنی در سال ۲۰۲۰ نرسیده است.
کشورها نمیخواهند در افغانستان سرمایهگذاری کنند
این پژوهشگر گفت که مشکلاتی مانند کمبود بودجه، فقدان فناوری، انزوای بینالمللی، و ظرفیت حاکمیت داخلی وجود دارند که مانع ثبات اقتصادی افغانستان میشوند.
لیو زونگی توضیح داد: «بسیاری از کشورها تمایلی به سرمایهگذاری در افغانستان ندارند و دلیل اصلی این است که ایالات متحده هنوز تحریمهای مالی خود را علیه این کشور لغو نکرده است.»
او میگوید این بدان معناست که ورود سرمایه خارجی به افغانستان دشوار است و حتی اگر هم باشد، انتقال سود به راحتی امکانپذیر نیست.
به گفته وی، علاوه بر این موارد، محیط سرمایهگذاری در افغانستان بسیار سخت است و با حضور گروههای تروریستی، ناامنی مهمترین مانع آن است.
چین بسیار کمتر از امریکایی و اروپاییها پول میدهد
لیو زونگی در بخشی دیگر از مصاحبهاش صحبت یک مقام وزارت خارجه طالبان را که با او دیدار داشته، روایت میکند. او میگوید: «یکی از مقامات وزارت خارجه افغانستان که مسئول امور چین است، مستقیما به ما گفت ایالات متحده و اتحادیه اروپا هر ساله چقدر پول به ما میدهند. پولی که چین در پنج سال گذشته به ما داده است، حتا به بخش کوچکی از آن هم نمیرسد. آیا این برایتان قابل قبول است؟»
لیو زونگی گفته است که بلافاصله به این اظهارنظر مقام وزارت خارجه طالبان پاسخ داده است.
او افزود: «بلافاصله پاسخ دادیم که مشکلات شما از جانب ما ایجاد نشده است. وضعیت فعلی افغانستان چه ربطی به ما دارد؟ کمکها و کارهای خیریه ما از روی انساندوستی است.»
آقای زونگی نامی از این مقام وزارت خارجه طالبان نبرده، اما گفت «او احتمالا متوجه اشتباه خود شد و پس از گفتن یک بار، دیگر آن را تکرار نکرد.»
در این مصاحبه به گفته برخی از چینیهای آشنا به منطقه آمده است که «یکی از ویژگیهای برجسته شخصیت ملی افغانها، زیرکی آنها در "متقاعدسازی و چانهزنی" است.» طبق گزارش، حمله امریکا به افغانستان طی بیست سال، با سرمایهگذاری تقریبا دو تریلیون دالر امریکا، منجر به ساخت تقریبا هیچ جاده مناسبی نشد.
خانم روم روز یکشنبه، دوم حمل در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس از ویوین تایتلبام، عضو سنای بلجیم برای سازماندهی نشستی در مجلس سنای این کشور در حمایت از زنان افغان، قدردانی کرد.
پیشتر شماری از چهرههای فعال افغان طی نشست دو روزهای در پارلمان اروپا و مجلس سنای بلجیم گردهم آمدهاند. مخالفان طالبان در این نشست تلاش کردند تا رهبران اروپایی را متقاعد کنند که طالبان تغییر نکرده و رژیم مناسبی برای افغانستان نیست.
سفیر فرانسه در امور حقوق بشر نوشت: «زنان افغان قربانی نیستند. آنها بازماندگان و مبارزان هستند. ما در کنارشان میایستیم. آنها باید در هر تصمیمی حضور داشته باشند.»
ایزابل روم همچنین یادآوری کرده است که فرانسه همراه با پنج کشور دیگر از آغازگران صدور حکم بازداشت رهبران طالبان از سوی دادستان دیوان کیفری بینالمللی بوده و از ایجاد سازوکار تحقیقاتی برای مستندسازی جنایات حمایت کرده است.
پیشتر نیز طالبان از عبدالباقی پوپل، سرپرست سفارت افغانستان در آلمان خواسته بود وظایفش را واگذار کند.
این نامه که در ۲۷ حوت ۱۴۰۴ به سفارت افغانستان در آلمان ارسال شده، خواستار احضار آصف عبدالله به وزارت خارجه طالبان در کابل پس از تاریخ مشخص شده است.
تاکنون طالبان و وزارت خارجه آلمان در این مورد اظهار نظر نکردهاند.
دو روز پیش، افغانستان اینترنشنال اسنادی دریافت کرده بود که نشان میداد عبدالباقی پوپل، سرپرست سفارت افغانستان در آلمان، از کار برکنار شده و بهطور موقت به عنوان کارمند محلی سفارت منصوب شده است.
طبق اسناد، طالبان از آقای پوپل خواسته است که وظایف خود را به نبراسالحق عزیز، دیپلومات منصوب شده طالبان، واگذار کند.
منابع دیپلماتیک در برلین به افغانستان اینترنشنال گفتند که وزارت خارجه آلمان رسماً در جریان این انتصاب قرار نگرفته است.
در نامه تذکر داده شده است که پوپل به عنوان کارمند محلی با حقوق ۲۵۰۰ یورو در همان سفارت باقی خواهد ماند تا از تجربیات او استفاده شود.
منابع گفتند طالبان در عمل از پوپل به عنوان سرپرست سفارت برای امور رسمی با سفارت و کشور میزبان استفاده میکند، اما در اسناد او تنها صلاحیتهای کارمند محلی را دارد.
