آکسیوس: امریکا برای زدن ضربه نهایی به جمهوری اسلامی آماده می‌شود
آکسیوس در گزارشی نوشت که پنتاگون در حال تدوین گزینه‌های نظامی برای یک «ضربه نهایی» به جمهوری اسلامی است؛ عملیاتی که می‌تواند شامل استفاده از نیروهای زمینی و کارزار بمباران گسترده باشد.
آکسیوس در گزارشی نوشت که پنتاگون در حال تدوین گزینه‌های نظامی برای یک «ضربه نهایی» به جمهوری اسلامی است؛ عملیاتی که می‌تواند شامل استفاده از نیروهای زمینی و کارزار بمباران گسترده باشد.
آکسیوس در گزارشی که پنج‌شنبه، ۶ حمل، منتشر شد، به نقل از دو مقام امریکایی و دو منبع آگاه نوشت که در صورت عدم پیشرفت در گفت‌وگوهای دیپلوماتیک و به‌ویژه اگر تنگه هرمز بسته بماند، احتمال تشدید دراماتیک درگیری‌های نظامی افزایش می‌یابد.
برخی مقام‌های امریکایی بر این باورند که نمایش قدرت خردکننده برای پایان دادن به درگیری‌ها، اهرم فشار بیشتری در مذاکرات صلح ایجاد می‌کند یا دست‌کم به دونالد ترامپ این امکان را می‌دهد تا با اشاره به آن، اعلام پیروزی کند.
از سوی دیگر، تهران نیز در چگونگی پایان این جنگ سهم دارد و بسیاری از سناریوهای مورد بحث، به‌جای آنکه به یک پایان دراماتیک منجر شوند، خطر طولانی‌تر شدن و شدت یافتن نبرد را به همراه دارند.
چهار گزینه اصلی برای ضربه نهایی
مقام‌ها و منابع آگاه در گفت‌وگو با آکسیوس، چهار گزینه اصلی را که ترامپ می‌تواند از میان آن‌ها انتخاب کند، شرح داده‌اند.
نخست، حمله زمینی یا محاصره جزیره خارک، اصلی‌ترین مرکز صادرات نفت ایران. دوم، حمله به جزیره لارک؛ جزیره‌ای که به ایران در کنترول بر تنگه هرمز کمک می‌کند.
جمهوری اسلامی در این جزیره استراتژیک دارای پناهگاه‌های زیرزمینی و رادارهایی است که به‌وسیله آن‌ها تردد در تنگه را رصد می‌کند. همچنین شناورهای تهاجمی برای هدف قرار دادن کشتی‌های باری در این جزیره مستقر هستند.
گزینه سوم، تصرف جزیره استراتژیک ابوموسی و دو جزیره کوچک‌تر (تنب کوچک و تنب بزرگ)، است. این جزایر در نزدیکی ورودی غربی تنگه هرمز قرار دارند؛ مناطقی که در کنترول ایران هستند، اما امارات متحده عربی نیز مدعی مالکیت آن‌ها است.
در گزینه پایانی، توقیف یا مسدود کردن مسیر کشتی‌های صادرکننده نفت ایران در بخش شرقی تنگه هرمز مطرح شده است.
طرح‌های نفوذ به عمق خاک ایران
ارتش ایالات متحده همچنین طرح‌هایی برای عملیات زمینی در عمق خاک ایران تهیه کرده است تا به اورانیوم با غنای بالا که در تاسیسات هسته‌ای دفن شده، دسترسی پیدا کند.
با این حال، امریکا می‌تواند به‌جای چنین عملیات پیچیده و پرخطری، حملات هوایی گسترده‌ای را به این تاسیسات انجام دهد تا مانع از دسترسی ایران به این مواد شود.
ترامپ هنوز تصمیمی برای اجرای هیچ‌یک از این سناریوها نگرفته است و مقام‌های کاخ سفید هرگونه عملیات زمینی احتمالی را «فرضی» توصیف می‌کنند.
اما منابع می‌گویند اگر مذاکرات با ایران به‌زودی نتایج ملموسی نداشته باشد، او آماده تشدید تنش است.
ترامپ ممکن است ابتدا تهدید خود مبنی بر بمباران نیروگاه‌های برق و تاسیسات انرژی ایران را عملی کند؛ اقدامی که تهران در قبال آن تهدید به عملیات تلافی‌جویانه گسترده در سراسر کشورهای حاشیه خلیج فارس کرده است.
هشدار جدی کاخ سفید
کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، روز چهارشنبه به جمهوری اسلامی هشدار داد که اگر توافقی حاصل نشود، ترامپ آماده است «سخت‌تر از هر زمان دیگری» ضربه بزند.
لیویت گفت: «رییس‌جمهوری بلوف نمی‌زند و آماده است جهنم به پا کند. ایران نباید دوباره دچار اشتباه محاسباتی شود. هرگونه خشونتی از این لحظه به بعد، به این دلیل خواهد بود که حکومت ایران از رسیدن به توافق امتناع می‌ورزد.»
واکنش تهران و هشدارهای قالیباف
مقام‌های ایرانی اعلام کرده‌اند که به تلاش‌های ترامپ برای مذاکره اعتماد ندارند و آن را ترفندی برای انجام حملات غافلگیرانه می‌دانند.
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، روز چهارشنبه در شبکه اجتماعی اکس نوشت که اطلاعات ایران نشان می‌دهد «دشمنان ایران با حمایت کشوری در منطقه، در حال آماده‌سازی عملیاتی برای اشغال یکی از جزایر ایران هستند.»
قالیباف افزود: «تمام تحرکات دشمن تحت رصد نیروهای مسلح ما است. اگر اقدامی انجام دهند، تمام زیرساخت‌های حیاتی آن کشور منطقه‌ای بدون محدودیت هدف حملات بی‌امان قرار خواهد گرفت.»
بن‌بست بی‌اعتمادی و نقش میانجی‌ها
یک منبع درگیر در تلاش‌ها برای آغاز مذاکرات بین امریکا و ایران گفت که پاکستان، مصر و ترکیه همچنان در حال تلاش برای ترتیب دادن دیداری بین طرفین هستند.
این منبع گفت اگرچه ایران فهرست اولیه درخواست‌های امریکا را رد کرده، اما مذاکره را به‌طور کامل رد نکرده است.
او با اشاره به قدرت سپاه پاسداران گفت: «مشکل اصلی بی‌اعتمادی است. فرماندهان سپاه بسیار بدبین هستند، با این حال میانجی‌ها تسلیم نشده‌اند.»
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.