ویکتور اوربان، نخست‌وزیر راست‌گرای هنگری، روز یکشنبه شکست خود را در انتخابات پارلمانی این کشور پذیرفت. به این ترتیب، این متحد دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین در اروپا پس از شانزده سال از قدرت کنار می‌رود.
این انتخابات که با مشارکت بی‌سابقه رای‌دهندگان همراه بود، به پیروزی قاطع حزب تیسا به رهبری پیتر مادیار انجامید. اوربان شکست خود را پذیرفت و نتایج انتخابات را دردناک توصیف کرد.
بر اساس نتایج اولیه، با شمارش ۸۱ درصد آرا، حزب تیسا موفق به کسب ۱۳۵ کرسی از مجموع ۱۹۹ کرسی پارلمان شده است. حزب فیدز به رهبری اوربان در جایگاه دوم قرار دارد.
اوربان روز یکشنبه به ستاد انتخاباتی حزبش رفت و گفت: «نتایج انتخابات هنوز نهایی نیست، اما وضعیت روشن است. نتیجه برای ما دردناک، اما واضح است.»
میزان مشارکت رای‌دهندگان، طبق گزارش‌ها، به ۷۹ درصد رسیده که نسبت به انتخابات چهار سال پیش افزایش چشمگیری داشته است. صف‌های طولانی در مراکز رای‌گیری در بوداپست این موضوع را تایید می‌کند.
پیروزی حزب تیسا می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای اتحادیه اروپا، اوکراین و حتی سیاست‌های امریکا و روسیه داشته باشد. انتظار می‌رود با پایان تقابل هنگری و اتحادیه اروپا، مسیر برای اعطای وام ۹۰ میلیارد یورویی به اوکراین و همچنین آزادسازی کمک‌های مالی اتحادیه اروپا به هنگری هموار شود.
اوربان با وتو کردن مکرر تصمیمات کلیدی از جمله در مورد اوکراین، نظم اتحادیه اروپا را برهم زده و این نگرانی را برانگیخته بود که او به دنبال فروپاشی اتحادیه از درون است.
این اتفاق همچنین در میان جنبش‌های راست‌گرای افراطی در سراسر جهان طنین‌انداز خواهد شد. این گروه‌ها از جمله در امریکا به اوربان به عنوان الگویی نگریسته‌اند که نشان داد چگونه می‌توان از پوپولیسم ملی‌گرایانه در مناقشات فرهنگی و بهره‌گیری از قدرت دولتی جهت تضعیف مخالفان استفاده کرد.
رهبر حزب تیسا که روزگاری از افراد وفادار به اوربان بود، وعده داده است با فساد مبارزه کرده و استقلال قوه قضاییه و سایر نهادها را احیا کند.
اوربان که به‌دلیل حمایت از سیاست‌های راست‌گرایانه و انتقاد از حمایت اروپا از اوکراین مورد توجه حکومت پوتین و ترامپ بود، در سال‌های اخیر با انتقادهای داخلی به‌دلیل رکود اقتصادی و افزایش هزینه‌های زندگی روبه‌رو شده بود. پیتر مادیار توانست این نارضایتی عمومی را به نفع خود جذب کند.
این تحول سیاسی در هنگری نه‌تنها ساختار قدرت داخلی این کشور را دگرگون کرده، بلکه بر مناسبات آن با اتحادیه اروپا و حتی روابط روسیه و امریکا نیز تاثیرگذار خواهد بود.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
