مجله تایم فهرست «۱۰۰ شخصیت تاثیرگذار» سال ۲۰۲۶ را منتشر کرد. روسای جمهور امریکا و چین، نخست‌وزیران اسرائیل، جاپان و کانادا و همچنین رهبر کاتولیک‌های جهان در میان چهره‌های تاثیرگذار این نشریه امریکایی قرار گرفته‌اند.
هنرمندانی چون جعفر پناهی، رنبیر کاپور و داکوتا جانسون نیز در این فهرست حضور دارند.
این مجله با چهار جلد متفاوت و با تصاویر زوئی سالدانا بازیگر، نیکی گلیزر کمدین و مجری، واگنر مورا هنرمند سینما و لوک کامبز خواننده و ترانه‌سرای امریکایی منتشر شده است.
این فهرست شامل هنرمندان، رهبران، پیشگامان، دانشمندان و کارآفرینان می‌شود.
پاپ لئو چهاردهم، رهبر کاتولیک‌های جهان، مارکو روبیو، وزیر خارجه امریکا، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور این کشور، مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، زهران ممدانی، شهردار نیویارک و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل در بخش رهبران این فهرست به‌عنوان چهره‌های تاثیرگذار سال ۲۰۲۶ معرفی شده‌اند.
رهبران دیگری چون شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین و استیو ویتکاف، نماینده ویژه دونالد ترامپ در امور خاورمیانه نیز در این فهرست قرار دارند.
هیچ چهره‌ای از افغانستان در این فهرست دیده نمی‌شود.
در مطلبی درباره انتخاب دونالد ترامپ به‌عنوان چهره تاثیرگذار سال آمده است که ریاست‌جمهوری او به‌سادگی با هیچ دوره‌ای در تاریخ قابل مقایسه نیست. در این مطلب به اصلاحات مالیاتی، آغاز جنگ با ایران و مداخله در ونزوئلا توسط او اشاره شده است.
در بخش هنرمندان، چهره‌هایی چون کیکه پالمر، بازیگر سینما، نوح وایل، کارگردان، و جاناتان گروف، بازیگر سینما، حضور دارند.
نام دو چهره سرشناس ایرانی، شیرین عبادی برنده جایزه نوبل و جعفر پناهی، کارگردان در کنار ستاره بالیوود، رنبیر کاپور، به چشم می‌خورد.
این فهرست که شامل دسته‌های مختلفی چون نمادها و هنرمندان است، به معرفی افرادی می‌پردازد که تاثیر فرهنگی، اجتماعی یا سیاسی قابل توجهی داشته‌اند.
مستر بیست، یوتیوبر و سارا فریار، مدیرعامل گوفاندمی از دیگر چهره‌های تاثیرگذار معرفی‌شده در بخش پیشگامان هستند.
این فهرست هر سال توسط تیمی متشکل از ویراستاران و نویسندگان مجله تایم تهیه و منتشر می‌شود و هدف آن شناسایی افرادی است که بیشترین تاثیر را در حوزه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، علمی و اقتصادی جهان داشته‌اند.
انتشار این فهرست، همواره بازتاب وسیعی در رسانه‌های جهانی داشته و انتخاب چهره‌ها، به ویژه رهبران سیاسی، مورد بحث و تحلیل قرار می‌گیرد.
امسال نیز حضور چهره‌هایی چون ترامپ و نتانیاهو، با توجه به نقش‌آفرینی مستقیم آن‌ها در بحران‌ها و تصمیمات کلان بین‌المللی، اهمیت دوچندانی به فهرست تایم بخشیده است.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
