• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

محقق می‌گوید خط دیورند را به‌رسمیت می‌شناسد

۳۰ حمل ۱۴۰۵، ۲۳:۴۰ (‎+۱ گرینویچ)

محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان و عضو شورای عالی مقاومت گفت که خط دیورند را به عنوان مرز رسمی افغانستان و پاکستان به‌رسمیت می‌شناسد. او تاکید کرد که به «تقسیم‌بندی سازمان ملل متحد» در مورد جغرافیای سیاسی افغانستان متعهد است.

محمد محقق روز یکشنبه، ۳۰ حمل در گفت‌وگو با تلویزیون آمو اظهار داشت که یکی از موضوعات مورد اختلاف میان طالبان و پاکستان مسئله خط دیورند است. به گفته او، طالبان حدود ۳۵ فیصد از خاک پاکستان را مربوط به افغانستان می‌داند.

محمد محقق در این مصاحبه گفت: «ما به تقسیم‌بندی سازمان ملل متعهد هستیم.» او نقشه سیاسی فعلی افغانستان را به برگ درخت توت تشبیه کرد و گفت جغرافیای کشور را به همین میزان قبول دارد.

رهبر حزب وحدت با اشاره به امیر عبدالرحمن خان، پادشاه سابق افغانستان، تاکید کرد هر کسی که این قرارداد را امضا کرده باشد، امروزه سازمان ملل و کشورهای جهان خط دیورند را به‌رسمیت می‌شناسند.

آقای محقق خاطرنشان کرد کسانی که دعوای مرزی با پاکستان دارند، باید میزان زور و قدرت خود را بسنجند. او پاکستان را یک قدرت اتمی توصیف کرد و گفت طرفدار ادامه این دعوا با اسلام‌آباد نیست.

در سال ۱۸۹۳ میلادی و در زمان حکومت امیر عبدالرحمن خان، قراردادی میان افغانستان و هند بریتانیایی امضا شد که مرزهای دو کشور را تعیین کرد. این معاهده بعداً به نام امضاکننده آن، هنری مورتیمر دیورند، معروف شد.

اداره طالبان همانند دولت‌های گذشته افغانستان، خط دیورند را به عنوان مرز رسمی میان دو کشور به‌رسمیت نمی‌شناسد. پس از افزایش تنش‌ها، یعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان مدعی شده بود که یکی از خواست‌های پاکستان در مذاکرات، به‌رسمیت شناختن این خط توسط طالبان بوده است.

محمد محقق همچنین تصریح کرد که پیش از این با حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین، درباره دیورند گفت‌وگو کرده بود. او افزود در یک نشست رسمی که بسیاری از مقامات حکومت آن زمان حضور داشتند، خطاب به کرزی گفته بود که نپذیرفتن مرز دیورند به نفع افغانستان نیست.

او به کرزی گفته بود: «اگر ما تا اتک را بخواهیم، آنها [پاکستان] تا متک [منطقه‌ای در شمال کابل] پیش خواهند آمد.»

محقق تاکید کرد که اختلاف نظر درباره مرز دیورند در میان سیاستمداران افغانستان وجود دارد، اما او دیدگاه خود در این باره را هرگز پنهان نکرده است.

پربازدیدترین‌ها

داعش مسئولیت قتل روحانی شناخته‌شده پاکستانی را بر عهده گرفت
۱

داعش مسئولیت قتل روحانی شناخته‌شده پاکستانی را بر عهده گرفت

۲

تاجیکستان ۲۵۰ خانواده افغان را اخراج کرد

۳

وزیر کار طالبان: جامعه جهانی نباید موضوع کارگران را سیاسی کند

۴

پارلمان اروپا آپارتاید جنسیتی و تروریستی بودن طالبان را رسما بررسی می‌کند

۵

ارتش پاکستان: طالبان با حمایت از شبه‌نظامیان منافع افغانستان را نادیده گرفته است

  • طالبان: میان افغانستان و پاکستان «مرز رسمی» وجود ندارد

    طالبان: میان افغانستان و پاکستان «مرز رسمی» وجود ندارد

•
•
•

مطالب بیشتر

در دارالعلوم حقانیه، مهد پرورش طالبان تنها ۵۵ افغان باقی مانده‌اند

۳۰ حمل ۱۴۰۵، ۲۱:۳۳ (‎+۱ گرینویچ)

در دارالعلوم حقانیه پاکستان که به‌عنوان مهد اصلی آموزش دینی و پرورش طالبان افغان شناخته می‌شود، اکنون تنها ۵۵ طالب افغان باقی مانده‌اند. مسئولان این دارالعلوم می‌گویند که پس از گسترش مدارس دینی در داخل افغانستان، شمار طلاب افغان کم شده است.

عبدالحق حقانی دارالعلوم حقانیه را در ۶ سپتامبر ۱۹۴۷ در منطقه اکوره ختک ایالت خیبرپختونخوا بنیان گذاشت. او از فارغان دارالعلوم دیوبند در هند بود و به همین دلیل، این مدرسه را «دیوبند کوچک پاکستان» می‌نامند.

نصاب دارالعلوم حقانیه برگرفته از دارالعلوم دیوبند هند است. در این مرکز دینی علوم اسلامی از جمله تفسیر، حدیث، فقه و زبان عربی تدریس می‌شود.

بسیاری از رهبران و اعضای ارشد طالبان افغان به‌شمول ملامحمد عمر، بنیان‌گذار و رهبر پیشین طالبان، از این مدرسه فارغ شده‌اند.

دارالعلوم حقانیه که دهه‌ها کانون اصلی آموزش و پرورش اسلام‌گرایان تندرو به‌شمول طالبان افغان بوده است، اکنون با کاهش چشمگیر حضور طلبه‌های افغان مواجه است.

یوسف‌شاه، سخنگوی مدرسه حقانیه، به افغانستان انترنشنال گفت که پس از قدرت‌گیری مجدد طالبان، شمار طالبان افغان در این دارالعلوم به‌شدت کاهش یافته است.

به گفته‌ او، شمار قابل‌توجهی از طلبه‌ها و استادان افغان این مدرسه به افغانستان بازگشته و در داخل این کشور فعالیت دارند.

گل رسول محمدی، یکی از فارغان این مدرسه، می‌گوید ۱۳ تن از استادان پیشین دارالعلوم حقانیه در کابل، ننگرهار، غزنی، خوست، بدخشان، پکتیکا، قندوز، ارزگان، بلخ و میدان‌وردک مدارس دینی جدید ساخته‌اند.

به گفته محمدی، مدرسه ده‌سبز کابل با داشتن بیش از دو هزار طلبه، بزرگ‌ترین مدرسه دینی در افغانستان دانسته می‌شود.

دشوار شدن به دست آوردن ویزای پاکستان، بسته شدن مرزها و افزایش تنش میان طالبان و پاکستان نیز مانع از رفت‌وآمد طلاب افغان به مدارس دینی پاکستانی شده است.

طالبان پس از به قدرت رسیدن، افزایش مدارس دینی را در اولویت قرار دادند. بنا به اطلاعات موجود، مقام‌های بلندپایه طالبان مانند سراج‌الدین حقانی، عبدالغنی برادر و امیرخان متقی در ولایات مختلف مدرسه فعال دارند.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی اداره طالبان، در ماه جدی سال گذشته اعلام کرد که هم‌اکنون بیش از ۲۰ هزار مدرسه تحت پوشش وزارت معارف فعال اند و حدود دو و نیم میلیون دانش‌آموز در این مدارس علوم دینی را فرا می‌گیرند.

علاقه‌مندان آموزش زبان چینی در افغانستان افزایش یافته است

۳۰ حمل ۱۴۰۵، ۱۹:۴۳ (‎+۱ گرینویچ)

خبرگزاری دولتی شینهوای چین گزارش داد که علاقه‌مندی به یادگیری زبان چینی در ولایت‌های شرقی افغانستان، به‌ویژه ننگرهار، به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است. بربنیاد این گزارش، ده‌ها جوان افغان برای اهداف شغلی، تجاری و فرهنگی به آموزش این زبان روی آورده‌اند.

خبرگزاری شینهوا روز یکشنبه، ۳۰ حمل، در گزارشی نوشت که دانشجویان دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه ننگرهار، یادگیری زبان چینی را نه‌تنها ابزاری برای اشتغال، بلکه فرصتی برای گسترش پیوندهای فرهنگی می‌دانند.

این دانشجویان معتقدند که آشنایی با زبان چینی می‌تواند فرصت‌های شغلی جدیدی را در بخش‌های تجارت، معادن و روابط دیپلماتیک برای آن‌ها فراهم کند.

بختیار آریوبی، دانشجوی ۲۰ ساله این رشته، گفت: «یادگیری زبان چینی فقط یک مهارت نیست، بلکه راهی برای شناخت فرهنگ‌های جدید و معرفی میراث تاریخی افغانستان است.» او افزود که یادگیری این زبان به آن‌ها فرصت می‌دهد فرهنگ خود را به چینی‌ها معرفی کرده و روابط میان دو کشور را تقویت کنند.

بر اساس این گزارش، جوانان از ولایت‌های دوردست نیز برای یادگیری زبان چینی به ننگرهار سفر می‌کنند. عبدالکریم حلیمی، باشنده غزنی و دانشجوی زبان چینی در دانشگاه ننگرهار، معتقد است که تسلط بر این زبان برای یافتن شغل در بخش معادن، تجارت و سفارت‌خانه‌ها ضروری است.

شینهوا نوشت که این جوان اکنون می‌تواند به زبان چینی به‌طور روان صحبت کند.

این خبرگزاری به نقل از عبدالباسط بریالی، استاد دانشکده ادبیات دانشگاه ننگرهار، نوشت که علاقه‌مندی به یادگیری زبان چینی در میان جوانان ولایت‌های مختلف افزایش یافته است.

با این حال، این استاد از کمبود صنف‌های معیاری، مواد درسی مناسب و نبود ساختمان اختصاصی برای آموزش زبان چینی در این دانشگاه انتقاد کرده است.

کارشناسان می‌گویند افزایش علاقه‌مندی به یادگیری زبان چینی در افغانستان، نشانه‌ای از گسترش روابط سیاسی و اقتصادی میان اداره طالبان و چین است.

آوارگان چهار روستای کنر هنوز به خانه‌های شان برنگشته‌اند

۳۰ حمل ۱۴۰۵، ۱۸:۴۳ (‎+۱ گرینویچ)

منابع محلی روز یکشنبه گفتند که هزاران نفر از روستاهای ولسوالی ناری ولایت کنر، به دلیل نگرانی‌های امنیتی هنوز جرات بازگشت به خانه‌های خود را ندارند.

بر بنیاد گزارش‌ها، در پی درگیری‌ میان نیروهای مرزی طالبان و پاکستان، نزدیک به پنج هزار خانواده از روستاهای بریکوت، دوکلام، پاشنگر و ناری آواره شده‌اند.

شماری از این آوارگان روز یک‌شنبه، ۳۰ حمل، به افغانستان اینترنشنال گفتند که باشندگان این مناطق علاوه بر ترس از آغاز دوباره درگیری‌ها، توان مالی بازسازی خانه‌ها و دکان‌های ویران‌شده خود را ندارند.

آن‌ها گفتند که طالبان و نهادهای خیریه تاکنون هیچ اقدامی برای بازگشت آوارگان یا بازسازی خانه‌ها و زیرساخت‌های این مناطق انجام نداده‌اند.

بزرگان محل می‌گویند درگیری‌های اخیر نه‌تنها به خانه‌های مسکونی آسیب زده، بلکه مساجد، مراکز صحی و مکاتب را نیز تخریب کرده است.

بیجاشدگان ولسوالی ناری در حال حاضر عمدتاً در اسدآباد، مرکز کنر، ولسوالی‌های مروره و اسمار و در حاشیه دریای کنر به سر می‌برند. این خانواده‌ها از کمبود شدید امکانات اولیه زندگی از جمله خیمه، تشناب‌های زنانه، حمام و دیگر نیازهای ضروری رنج می‌برند.

همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که کودکان آواره از آموزش بازمانده‌اند و خانواده‌ها نگرانند که حتی در صورت بازگشت، بازسازی مکاتب وقت زیادی را بگیرد.

در همین حال، مسیر مهم بریکوت به نورستان و برگمتال که برای نزدیک به دو ماه به دلیل تیراندازی نیروهای پاکستانی مسدود بود، اخیراً بر اساس توافق بزرگان قومی چترال پاکستان و نورستان با ارتش پاکستان بازگشایی شده است. طبق این توافق، در مناطق مرزی نورستان و ناری کنر آتش‌بس اعلام شده تا از وقوع فاجعه انسانی ناشی از قحطی و گرسنگی جلوگیری شود.

به‌رغم این توافق، باشندگان محل همچنان از وقوع تیراندازی‌های پراکنده میان دو طرف در این مناطق خبر می‌دهند.

طالبان در سایه سرکوب رسانه‌های مستقل، وبسایتی برای تبلیغات خود ایجاد کرد

۳۰ حمل ۱۴۰۵، ۱۳:۴۷ (‎+۱ گرینویچ)

سخنگوی طالبان اعلام کرد که این گروه وبسایتی به نام «پرمختگ» به هدف آنچه «تسهیل اطلاع‌رسانی به مردم و رسانه‌های افغانستان» خوانده، ایجاد کرده است.

ذبیح‌الله مجاهد گفت رسانه‌ها از این پس اطلاعات را از طریق همین بانک دریافت و منتشر خواهند کرد تا به گفته او از انتشار «اطلاعات نادرست» از سوی مخالفان جلوگیری شود.

طالبان در نزدیک به پنج سال گذشته رسانه‌های مستقل افغانستان را سرکوب و کنترول شدیدی را بر این نهادها در داخل کشور اعمال کرده است.

سخنگوی طالبان روز یکشنبه ۳۰ حمل در مراسمی که در ارگ کابل برگزار شد، اعلام کرد که ایجاد سازوکار جدید می‌تواند از «تبلیغات دشمن» جلوگیری کند و دستاوردهای اداره آن‌ها را منعکس کند.

او همچنین از ادارات و سخنگویان طالبان خواست تا در اطلاع‌رسانی‌های خود از این وبسایت استفاده کنند.

این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که طالبان از زمان بازگشت به قدرت در اسد ۱۴۰۰، محدودیت‌های گسترده‌ای بر رسانه‌ها و آزادی بیان در افغانستان اعمال کرده‌ است. بر اساس گزارش‌ها، پخش برخی برنامه‌های سیاسی زنده ممنوع شده و از رسانه‌ها خواسته شده است تا پیش از نشر، محتوای برنامه‌های خود را با نهادهای مربوطه این گروه در میان بگذارند.

عبدالواسع، رئیس دفتر رئیس‌وزرای طالبان، در مراسم گشایش این وبسایت ادعا کرد که اداره طالبان به اشتراک‌گذاری اطلاعات بدون سانسور متعهد است.

او تأکید کرد که طالبان به آگاهی عمومی اهمیت می‌دهد و تلاش دارد اطلاعات دقیق و به‌موقع را در اختیار شهروندان قرار دهد.

با این حال، شماری از فعالان رسانه‌ای که به دلایل امنیتی نخواستند نام‌شان ذکر شود، به افغانستان اینترنشنال گفتند که این اقدام را نوعی دیگر از سانسور می‌دانند.

به باور آنان، طالبان تلاش دارد جریان اطلاعات را کنترول کرده و رسانه‌ها را به نشر مطالبی محدود کند که از سوی خود این گروه تهیه و تأیید شده باشد.

طالبان بارها مدیران رسانه‌ها و خبرنگاران را به دلیل‌ رعایت نکردن این محدودیت‌ها بازداشت و زندانی کرده‌ است.

گزارش‌های بیش از چهار سال گذشته همچنین نشان می‌دهد که طالبان در موارد متعدد، رسانه‌ها و شهروندان را از انتشار اطلاعات درباره برخی موضوعات خاص منع کرده‌ است. با وجود این، مقام‌های طالبان همواره گزارش‌ها درباره سانسور یا محدودیت بر رسانه‌ها را رد کرده و تأکید کرده‌اند که هیچ محدودیتی وجود ندارد و اقدامات انجام‌شده صرفاً در چارچوب تنظیم و تقویت فعالیت‌های رسانه‌ای است.

در بیش از چهار سال گذشته، پس از بازگشت طالبان به قدرت، بسیاری از رسانه‌های مستقل در افغانستان تعطیل شده‌ و کارمندان رسانه‌ای مهاجرت کرده‌اند.

حقانی سربازگیری از میان جوانان ولایت‌های هم‌مرز با پاکستان را آغاز کرده است

۳۰ حمل ۱۴۰۵، ۱۳:۴۴ (‎+۱ گرینویچ)

منابع به افغانستان اینترنشنال می‌گویند طالبان روند جذب جوانان از ولایت‌های هم‌مرز با پاکستان را برای تقویت ساختار امنیتی خود آغاز کرده است. به گفته منابع، طالبان در مرحله نخست حدود هزار تن از قوم زازی را به درخواست سراج‌الدین حقانی به صفوف خود جذب می‌کند.

یک منبع آگاه که به‌دلیل حساسیت موضوع نخواست نامش فاش شود، به افغانستان اینترنشنال گفت که از هر ولسوالی مرزی با مشورت قبایل، پنجاه تن برای پیوستن به پولیس سرحدی و قطعات دفاعی طالبان انتخاب خواهند شد. برای افراد جذب‌شده، شرایطی مانند داشتن «سابقه جهادی» نیز در نظر گرفته شده است.

ولایت‌هایی که این روند در آن‌ها جریان دارد، عمدتاً در امتداد مرز دیورند موقعیت دارند که شامل خوست، پکتیا، پکتیکا، کنر، نورستان، قندهار و هلمند می‌شود.

گفته می‌شود یکی از اهداف این برنامه، افزایش نفوذ طالبان در جوامعی است که پیش از این تعامل محدودی با این گروه داشتند. طالبان در دوران نظام جمهوری و در سال‌های جنگ با حکومت پیشین افغانستان و نیروهای خارجی، در مناطقی مانند ولسوالی زازی میدان و ولایت پنجشیر حضور نداشت.

هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، سال گذشته به وزارت دفاع این گروه دستور داده بود که در ولایت پنجشیر ۱۵۰۰ جوان را جذب کند. به این افراد آموزش نظامی شش‌ماهه داده شد و شماری از آنان پس از آن به صفوف ارتش طالبان پیوستند.

ولسوالی‌های زازی میدان در ولایت خوست و زازی اریوب در ولایت پکتیا که هر دو در نزدیکی مرزهای پاکستان قرار دارند، به‌گونه تاریخی مناطقی دانسته می‌شوند که همواره در کنار حکومت‌های مرکزی، امنیت خود را از طریق نیروهای محلی اربکی تأمین کرده‌اند.

به‌باور تحلیلگران، یکی از دلایل جذب نیرو از قبایل ساکن در مناطق مرزی، نیازهای امنیتی در این مناطق است. در ماه‌های اخیر، روابط طالبان با پاکستان دچار تنش شده، برخی پوسته‌ها از دست رفته و درگیری‌ها در امتداد مرز دیورند افزایش یافته است.

طالبان تا اکنون به‌گونه رسمی در مورد جذب نیرو از ولسوالی‌های مرزی چیزی نگفته است.