دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) در گزارشی تازه اعلام کرد که در پی سیلاب‌های ویرانگر اخیر در افغانستان، نیازهای امدادی در این کشور به شدت افزایش یافته است. اوچا نوشت دست‌کم ۷۳ هزار و ۳۰۰ نفر تحت تاثیر سیلاب قرار گرفتند و «صدها نفر کشته و زخمی شده‌اند.»
در این گزارش که روز چهارشنبه نهم ثور منتشر شده، شمار دقیق کشته‌شدگان و افراد زخمی مشخص نشده است.
با این حال، بر اساس داده‌های اولیه تا کنون تا ۷۵۰۰ خانه آسیب دیده یا تخریب شده‌اند.
اوچا هشدار داده است که خطرات حفاظتی در مناطق سیل‌زده به شدت افزایش یافته است؛ بیش از ۱۴ هزار نفر در معرض خطر خشونت‌های مبتنی بر جنسیت (GBV) قرار دارند. همچنین جابجایی مهمات عمل‌نکرده و ماین‌ها توسط جریان آب، جان حدود ۲.۷ میلیون نفر را در مناطق آلوده به مواد انفجاری تهدید می‌کند.
این نهاد همچنین اضافه کرد که از ۲۸ حمل تا ۶ ثور سال جاری بخش‌های وسیعی از اراضی کشاورزی در سیلاب نابود شده و معیشت هزاران خانواده روستایی در معرض تهدید قرار دارد.
در گزارش آمده است که سیلاب‌ها نیازهای انسانی را عمیق‌تر کرده و خطر ناامنی غذایی، شیوع بیماری‌های مرتبط با آب آلوده و بی‌سرپناهی را افزایش داده است.
به گفته اوچا، اولویت فوری، سرپناه اضطراری، آب سالم، خدمات بهداشتی و کمک‌های غذایی است.
دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد گفت شرکای بشردوستانه در حال پاسخ‌گویی‌اند و ارسال تجهیزات و خدمات نجات، اسکان موقت، آب و بهداشت در جریان است.
هم‌زمان تیم‌های ارزیابی برای برآورد دقیق‌تر تلفات، خسارت‌ها و نیازها به ولایات مختلف اعزام شده‌اند تا برنامه‌ریزی برای تداوم کمک‌ها با استناد به داده‌های میدانی انجام شود.
اوچا اعلام کرد که تا کنون نیاز قطعی ۵۶ هزار و ۹۰۰ نفر به کمک‌های فوری تائید شده است؛ تیم‌های امدادی موفق شده‌اند به حدود ۳۱ هزار نفر کمک‌های اضطراری شامل مواد غذایی، پول نقد، سرپناه موقت و خدمات بهداشتی ارائه کنند. با این حال، ارزیابی‌ها در ۳۴ ولسوالی همچنان ادامه دارد و انتظار می‌رود آمار نیازمندان افزایش یابد.
منتقدان و کارشناسان بر این باورند که تمرکز افراطی طالبان بر محدودیت‌های اجتماعی، باعث شده است که مدیریت بحران و نوسازی زیرساخت‌های فرسوده به حاشیه رانده شود.
در حالیکه سیلاب‌های فصلی سال‌هاست جان و مال مردم را تهدید می‌کند، مقامات طالبان به جای سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، بخش بزرگی از منابع افغانستان را صرف نهادهای امنیتی و تبلیغاتی خود کرده‌اند. به گفته منتقدان، فقدان برنامه برای مقابله با بلایای طبیعی، اکنون هزینه‌های سنگینی را بر دوش فقیرترین قشر جامعه گذاشته است که در گل‌ولای سیلاب رها شده‌اند.
از سوی دیگر، محدود کردن فعالیت زنان در سازمان‌های امدادرسان از سوی طالبان، طبق گزارش‌ها، بر کارایی تیم‌های ارزیابی در مناطق فاجعه‌زده تاثیر گذاشته است.
