اتحادیه اروپا به مناسبت روز جهانی آزادی مطبوعات، گفت خشونت علیه خبرنگاران هنوز یک مشکل جدی است و بدون فعالیت آزاد رسانه‌ها تحقق دموکراسی ممکن نیست. به گفته این اتحادیه تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی ۱۲۹ خبرنگار کشته شده و از سال ۱۹۹۳ تاکنون این رقم به ۱۹۲۲ نفر رسیده است.
روز جهانی آزادی مطبوعات هر سال در سوم می (۱۳ ثور) گرامی داشته می‌شود. این روز به ابتکار سازمان ملل متحد و یونسکو برای تأکید بر اهمیت آزادی بیان و نقش رسانه‌ها در جوامع دموکراتیک نام‌گذاری شده است.
اتحادیه اروپا به مناسبت این روز در گزارشی تأکید کرده است که آزادی و تنوع رسانه‌ها از پایه‌های اساسی دموکراسی‌اند و بدون رسانه‌های آزاد، تحقق دموکراسی واقعی ممکن نیست.
در این گزارش، با استناد به آمارهای جهانی، آمده است که خبرنگاران و کارکنان رسانه‌ها همچنان با تهدیدهای جدی امنیتی و حرفه‌ای روبه‌رو هستند؛ تهدیدهایی که شدیدترین نمود آن قتل خبرنگاران است.
اتحادیه اروپا برای حمایت از رسانه‌ها دو قانون مهم تصویب کرده است. یکی از این قوانین، دستورالعملی برای جلوگیری از پرونده‌های بی‌اساس و فشارهای قضایی علیه خبرنگاران و فعالان حقوق بشر است.
قانون دیگر، «قانون آزادی رسانه‌های اروپا» است که با هدف تقویت استقلال رسانه‌ها، شفافیت و تأمین امنیت خبرنگاران تدوین شده است.
مقام‌های اتحادیه اروپا می‌گویند کشورهای عضو این قوانین را در نظام‌های حقوقی خود اجرا خواهند کرد تا خبرنگاران بتوانند بدون هراس به فعالیت حرفه‌ای خود ادامه دهند.
در تازه‌ترین شاخص جهانی آزادی مطبوعات که از سوی گزارشگران بدون مرز برای سال ۲۰۲۶ منتشر شده، افغانستان در میان ۱۸۰ کشور در جایگاه ۱۷۵ قرار گرفته است.
بر اساس این گزارش، طالبان همچنان با اعمال مجموعه‌ای گسترده از مقررات، در پی کنترول رسانه‌ها، سرکوب هرگونه نظارت انتقادی و تحمیل روایت تبلیغاتی خود هستند. افغانستان سال گذشته نیز در همین جایگاه قرار داشت؛ وضعیتی که به گفته این نهاد، نشان‌دهنده بحران عمیق رسانه‌ها در کشور تحت حاکمیت طالبان است.
در این فهرست، پس از افغانستان، کشورهای عربستان سعودی، ایران، چین، کوریای شمالی و اریتره قرار گرفته‌اند.
در همین گزارش آمده است که ناروی برای دهمین سال پیاپی در صدر جدول جهانی آزادی مطبوعات قرار دارد، در حالی که اریتره برای سومین سال متوالی در رتبه آخر ایستاده است.
همچنین در گزارش آمده است که از اکتوبر ۲۰۲۳ تاکنون، در غزه بیش از ۲۲۰ خبرنگار به دست ارتش اسرائیل کشته شده‌اند؛ دست‌کم ۷۰ تن از آنان هنگام انجام وظیفه حرفه‌ای جان باخته‌اند.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
