فرماندهی امنیه طالبان در بدخشان، تایید کرد که دستکم دو نفر از باشندگان ولسوالی ارگو در نتیجه درگیری با نیروهای طالبان کشته شدهاند. طالبان میگوید این درگیری پس از آن آغاز شد که قطعه مبارزه با مواد مخدر در روستای آتنجلو در ولسوالی ارگو اعزام شد تا مزارع خشخاش را تخریب کند.
سخنگوی فرماندهی پولیس طالبان در بدخشان روز شنبه، در خبرنامهای نوشت که شماری از کشاورزان و باشندگان محل به «تحریک افراد خلافکار و قاچاقبران مواد مخدر» تلاش کردند تا مانع تخریب مزارع خشخاش شوند.
او گفت که در نتیجه تنشها، یک کودک روز جمعه جان باخت و یک تن دیگر روز شنبه ۱۹ ثور در جریان اعتراض و درگیری کشته شد.
فرماندهی امنیه طالبان گفته است که در حال حاضر وضعیت در ساحه عادی و منطقه تحت کنترول نیروهای طالبان قرار دارد.
منابع محلی روز شنبه به افغانستان اینترنشنال گفتند که درگیری طالبان با مردم ولسوالی ارگو بر سر تخریب کشت خشخاش همچنان ادامه دارد.
منابع مردمی در ولسوالی ارگو گفتند که این دو باشنده محل بر اثر شلیک گلوله طالبان کشته شدهاند.
در ویدئویی که از ولسوالی ارگو به دست افغانستان اینترنشنال رسیده، اعتراض ساکنان محل علیه طالبان ادامه دارد.
با تشدید درگیریها، طالبان شبکههای مخابراتی را در بدخشان محدود کردهاند.
فرماندهی امنیه طالبان در بدخشان همچنین اذعان کرد که معترضان شاهراه کشم–فیضآباد را برای مدت کوتاهی به روی رفتوآمد بست و این شاهراه با تلاش مسئولان امنیتی، علمای دینی و متنفذین قومی دوباره به روی ترافیک بازگشایی شده است.
بر اساس اطلاعات منابع، درگیری از روز جمعه ۱۸ ثور در روستای آتنجلو آغاز شد، زمانی که نیروهای طالبان برای تخریب مزارع خشخاش وارد منطقه شدند.
والی طالبان و معاون او در روزهای اخیر به برخی ولسوالیهای بدخشان سفر کردند و از مردم خواسته بودند با نیروهای طالبان در تخریب کشت خشخاش همکاری کنند.
پیش از این نیز گزارش شده بود که طالبان برای تخریب مزارع خشخاش در ولسوالی کشم، دستکم ۱۵۰۰ نیرو اعزام کرده است.
این نخستین بار نیست که مردم ولسوالی ارگو در برابر تخریب کشت خشخاش و نبود کشت جایگزین مقاومت میکنند.
در سالهای گذشته نیز هنگام برداشت کوکنار، درگیریهای خونینی میان مردم و طالبان در این ولسوالی رخ داده که منجر به کشته و زخمی شدن شماری از باشندگان محل شده بود.
رهبر طالبان در سال ۱۴۰۱ کشت خشخاش را ممنوع کرد. با این حال گزارشهای متعددی درباره ادامه کشت کوکنار، عمدتا در ولایتهای شمالی و جنوبی کشور منتشر شده است.
کشاورزان میگویند نبود کشت بدیل مناسب، نبود بازار مطمئن برای محصولات جایگزین و عدم حمایت مالی و فنی، آنها را ناگزیر به ادامه کشت کوکنار کرده است، چون راه درآمد دیگری برای تامین معیشت خانوادههایشان ندارند.
