خبرگزاری فرانسه به نقل از منابع محلی و امنیتی گزارش داد در حمله شبه‌نظامیان به منطقه «ایتوری» در شمال‌شرق جمهوری دموکراتیک کنگو، دست‌کم ۶۹ نفر کشته شدند؛ حمله‌ای که تازه‌ترین موج خشونت‌ها در منطقه‌ای غنی از طلا و هم‌مرز با اوگاندا به شمار می‌رود.
به گفته منابع محلی، مهاجمان از نیروهای وابسته به شبه‌نظامیان «کودکو» (Cooperative for the Development of Congo) بودند که اواخر ماه آپریل این حمله را انجام دادند.
منابع امنیتی شمار قربانیان را ۶۹ نفر اعلام کردند، اما دیودونه لوسا، از مقام‌های محلی حفاظت غیرنظامی، به خبرگزاری فرانسه گفت تعداد کشته‌شدگان «بیش از ۷۰ نفر» است.
بر اساس این گزارش، ادامه حضور نیروهای کودکو و نبود امنیت در منطقه باعث شد جمع‌آوری و انتقال اجساد برای چند روز به تعویق بیفتد.
گروه کودکو مدعی دفاع از جامعه عمدتا کشاورز «لندو» در برابر جامعه عمدتا دامدار «هما» است. در مقابل، گروه مسلح دیگری به نام «کنوانسیون انقلاب مردمی» (CRP) اعلام کرده برای دفاع از جامعه هما فعالیت می‌کند.
خبرگزاری فرانسه نوشت این دو گروه تنها بخشی از گروه‌های مسلح فعال در شرق کنگو هستند. از دیگر گروه‌های فعال در منطقه می‌توان به «نیروهای دموکراتیک متحد» (ADF) اشاره کرد؛ گروهی متشکل از شورشیان پیشین اوگاندایی که با گروه حکومت اسلامی (داعش) اعلام بیعت کرده است.
منابع محلی و امنیتی همچنین پنج‌شنبه اعلام کردند نیروهای دموکراتیک متحد طی دو روز حمله در ایتوری و کیوو شمالی دست‌کم ۳۶ نفر را کشته‌اند.
از سال ۲۰۲۱، ارتش اوگاندا در کنار ارتش جمهوری دموکراتیک کنگو در بخش‌هایی از ایتوری و کیوو شمالی برای مقابله با نیروهای دموکراتیک متحد مستقر شده است. گزارش خبرگزاری فرانسه می‌گوید ارتش کنگو در برخی موارد از نیروهای کودکو نیز به‌عنوان نیروی کمکی استفاده می‌کند.
در همین حال، هیات سازمان ملل متحد در جمهوری دموکراتیک کنگو (MONUSCO) روز جمعه درباره موج «مرگبار» حملات علیه غیرنظامیان در شرق این کشور هشدار داد.
مونوسکو اعلام کرد «ده‌ها غیرنظامی در روزهای اخیر» در ایتوری، کیوو شمالی و کیوو جنوبی کشته شده‌اند، هرچند جزئیات بیشتری ارائه نکرد.
شرق جمهوری دموکراتیک کنگو که سرشار از منابع معدنی است، طی سه دهه گذشته صحنه درگیری‌های مداوم میان گروه‌های مسلح، شبه‌نظامیان و نیروهای دولتی بوده است.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
