همسایههای قنسولگری افغانستان در شهر بن آلمان به مجله اشپیگل گفتهاند که پس از ورود نماینده طالبان به این ساختمان، زندگی روزمره آنان تغییر کرده، کودکان مسیر مکتب را عوض کردهاند و برخی خانهها پردههای خود را پایین میکشند.
اشپیگل نوشته است که سید مصطفی هاشمی، نماینده طالبان، چند ماه پیش وارد قنسولگری افغانستان در بن شده و از آن زمان فضای محله آرام اوکسدورف تغییر کرده است.
به نوشته اشپیگل، این ساختمان در یک کوچه آرام، کنار یک درخت بید و پشت یک حصار قرار دارد و از بیرون شبیه یک خانه معمولی سهطبقه دیده میشود. در باغ آن یک تاب و چند چوکی قرار دارد، اما اکنون یک نماینده طالبان در آن مستقر است.
اشپیگل نوشته است که همسایهها میگویند پس از آمدن او، وضعیت برای آنان دیگر مثل گذشته نیست.
ورنر ماخلایدت، یکی از همسایهها، گفته است نخستینبار که نماینده طالبان را در این منطقه دید، با خود گفت: «اینجا چه خبر است؟»
او گفته است که هنگام قدمزدن با سگش، مردی با لباس سنتی از او خواست از پیادهرو کنار برود و همراه سگش به خیابان برود. ماخلایدت گفته است فکر میکند آن مرد از سگش ترسیده بود.
به گفته او، یکبار دیگر همان مرد را دیده که با یک کیسه از نانوایی محل برگشته است. ماخلایدت گفته است به نظر میرسد او در محل جا افتاده است.
مایک کوگل، همسایه دیگر قنسولگری، عینکساز و پدر خانواده است و در طبقه کنار ساختمان قنسولگری زندگی میکند. از بالکن خانه او هنوز موترهای دیپلوماتیک قدیمی در محوطه قنسولگری دیده میشود.
همسایهها به اشپیگل گفتهاند که با افغانها مشکلی ندارند. آنان گفتهاند در گذشته گاهی برای مادران و کودکان منتظر در برابر قنسولگری آب یا شیر گرم میآوردند. اگر موتری راه ورودی خانهای را میبست، به داخل قنسولگری میرفتند و از مسئولان میخواستند مالک موتر را صدا بزنند.
اما به گفته آنان، پس از آمدن نماینده طالبان، وضعیت عوض شده است. یکی از زنان محل به اشپیگل گفته است: «من وارد قلمرو چنین طالبی نمیشوم. همین که او حالا اینجا در خیابان ما است، برایم قابل قبول نیست. این با ارزشهای من سازگار نیست.»
به نوشته اشپیگل، همسایهها یک گروه واتساپ به نام «قنسولگری عمومی اوکسدورف» ساختهاند. آنان تقریبا هر روز با اداره نظم شهری تماس میگیرند تا موترهایی را که نادرست پارک شدهاند، جریمه کند.
همسایهها به شهردار نیز نامه نوشتهاند و حتی به فکر فرستادن دادخواست به بوندستاگ یا پارلمان آلمان افتادهاند. اشپیگل نوشته است که آنان میگویند بهعنوان شهروندان عادی آلمان، ابزار زیادی برای مقابله با حضور نماینده طالبان در محله خود ندارند.
به نوشته اشپیگل، پس از تغییر وضعیت قنسولگری، موترهای زیادی در اطراف ساختمان پارک میشود. شمارهپلیتهایی از ویسبادن، زاربروکن، برمن، ماینتس، سوییس و هالند دیده شده است.
همسایهها گفتهاند این محل هیچگاه به این اندازه شلوغ نبوده است. در یک روز، یک افغان در موترش روبهروی قنسولگری نشسته بود و برای گذراندن وقت گیتار مینواخت.
اشپیگل نوشته است که در یک سهشنبه ماه مارچ، ورنر ماخلایدت با سه همسایه دیگر در برابر قنسولگری ایستاده بودند. آنان پیدرپی به اطراف نگاه میکردند، گویی نگران بودند زیر نظر باشند. در همان زمان، مراجعهکنندگان یکییکی از در کوچک وارد ساختمان میشدند و پشت حصار بلند ناپدید میشدند.
به گفته همسایهها، زنان پس از بیرونشدن از قنسولگری، چند قدم دورتر چادر خود را برمیداشتند و سوار موتر میشدند.
اشپیگل نوشته است که همسایهها اکنون میخواهند بدانند مردی که در این ساختمان مستقر شده، کیست و پیشینه او چیست. ماخلایدت گفته است: «او [یقینا] نزد طالبان سرایدار نبوده است.»
بر اساس گزارش اشپیگل، نام این نماینده طالبان سید مصطفی هاشمی است. او متولد هرات در ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۹ است و در جولای ۲۰۲۵ با ویزا و پاسپورت دیپلوماتیک وارد آلمان شد.
در گزارش آمده است که میلیونها داده، پرونده شخصی و مکاتبه افغانهای مهاجر در سرورهای این نمایندگی نگهداری میشد. به نوشته اشپیگل، این مسئله باعث نگرانی افغانهایی شده است که خود یا خانوادههایشان از طالبان گریختهاند.
حضور نماینده طالبان در بن همزمان با تلاش دولت آلمان برای اخراج افغانهای «مجرم» به کابل صورت گرفت.
آلمان طالبان را بهعنوان «دولت مشروع» به رسمیت نمیشناسد و همکاری سیاسی با آن ندارد.
