طالبان از شناسایی یک ساحه باستانی در لغمان خبر داد

اشپیگل نوشته است که سید مصطفی هاشمی، نماینده طالبان، چند ماه پیش وارد قنسولگری افغانستان در بن شده و از آن زمان فضای محله آرام اوکسدورف تغییر کرده است.

به نوشته اشپیگل، این ساختمان در یک کوچه آرام، کنار یک درخت بید و پشت یک حصار قرار دارد و از بیرون شبیه یک خانه معمولی سه‌طبقه دیده می‌شود. در باغ آن یک تاب و چند چوکی قرار دارد، اما اکنون یک نماینده طالبان در آن مستقر است.

اشپیگل نوشته است که همسایه‌ها می‌گویند پس از آمدن او، وضعیت برای آنان دیگر مثل گذشته نیست.

ورنر ماخلایدت، یکی از همسایه‌ها، گفته است نخستین‌بار که نماینده طالبان را در این منطقه دید، با خود گفت: «اینجا چه خبر است؟»

او گفته است که هنگام قدم‌زدن با سگش، مردی با لباس سنتی از او خواست از پیاده‌رو کنار برود و همراه سگش به خیابان برود. ماخلایدت گفته است فکر می‌کند آن مرد از سگش ترسیده بود.

به گفته او، یک‌بار دیگر همان مرد را دیده که با یک کیسه از نانوایی محل برگشته است. ماخلایدت گفته است به نظر می‌رسد او در محل جا افتاده است.

مایک کوگل، همسایه دیگر قنسولگری، عینک‌ساز و پدر خانواده است و در طبقه کنار ساختمان قنسولگری زندگی می‌کند. از بالکن خانه او هنوز موترهای دیپلوماتیک قدیمی در محوطه قنسولگری دیده می‌شود.

همسایه‌ها به اشپیگل گفته‌اند که با افغان‌ها مشکلی ندارند. آنان گفته‌اند در گذشته گاهی برای مادران و کودکان منتظر در برابر قنسولگری آب یا شیر گرم می‌آوردند. اگر موتری راه ورودی خانه‌ای را می‌بست، به داخل قنسولگری می‌رفتند و از مسئولان می‌خواستند مالک موتر را صدا بزنند.

اما به گفته آنان، پس از آمدن نماینده طالبان، وضعیت عوض شده است. یکی از زنان محل به اشپیگل گفته است: «من وارد قلمرو چنین طالبی نمی‌شوم. همین که او حالا اینجا در خیابان ما است، برایم قابل قبول نیست. این با ارزش‌های من سازگار نیست.»

به نوشته اشپیگل، همسایه‌ها یک گروه واتس‌اپ به نام «قنسولگری عمومی اوکسدورف» ساخته‌اند. آنان تقریبا هر روز با اداره نظم شهری تماس می‌گیرند تا موترهایی را که نادرست پارک شده‌اند، جریمه کند.

همسایه‌ها به شهردار نیز نامه نوشته‌اند و حتی به فکر فرستادن دادخواست به بوندستاگ یا پارلمان آلمان افتاده‌اند. اشپیگل نوشته است که آنان می‌گویند به‌عنوان شهروندان عادی آلمان، ابزار زیادی برای مقابله با حضور نماینده طالبان در محله خود ندارند.

به نوشته اشپیگل، پس از تغییر وضعیت قنسولگری، موترهای زیادی در اطراف ساختمان پارک می‌شود. شماره‌پلیت‌هایی از ویسبادن، زاربروکن، برمن، ماینتس، سوییس و هالند دیده شده است.

همسایه‌ها گفته‌اند این محل هیچ‌گاه به این اندازه شلوغ نبوده است. در یک روز، یک افغان در موترش روبه‌روی قنسولگری نشسته بود و برای گذراندن وقت گیتار می‌نواخت.

اشپیگل نوشته است که در یک سه‌شنبه ماه مارچ، ورنر ماخلایدت با سه همسایه دیگر در برابر قنسولگری ایستاده بودند. آنان پی‌درپی به اطراف نگاه می‌کردند، گویی نگران بودند زیر نظر باشند. در همان زمان، مراجعه‌کنندگان یکی‌یکی از در کوچک وارد ساختمان می‌شدند و پشت حصار بلند ناپدید می‌شدند.

به گفته همسایه‌ها، زنان پس از بیرون‌شدن از قنسولگری، چند قدم دورتر چادر خود را برمی‌داشتند و سوار موتر می‌شدند.

اشپیگل نوشته است که همسایه‌ها اکنون می‌خواهند بدانند مردی که در این ساختمان مستقر شده، کیست و پیشینه او چیست. ماخلایدت گفته است: «او [یقینا] نزد طالبان سرایدار نبوده است.»

بر اساس گزارش اشپیگل، نام این نماینده طالبان سید مصطفی هاشمی است. او متولد هرات در ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۹ است و در جولای ۲۰۲۵ با ویزا و پاسپورت دیپلوماتیک وارد آلمان شد.

در گزارش آمده است که میلیون‌ها داده، پرونده شخصی و مکاتبه افغان‌های مهاجر در سرورهای این نمایندگی نگهداری می‌شد. به نوشته اشپیگل، این مسئله باعث نگرانی افغان‌هایی شده است که خود یا خانواده‌هایشان از طالبان گریخته‌اند.

حضور نماینده طالبان در بن هم‌زمان با تلاش دولت آلمان برای اخراج افغان‌های «مجرم» به کابل صورت گرفت.

آلمان طالبان را به‌عنوان «دولت مشروع» به رسمیت نمی‌شناسد و همکاری سیاسی با آن ندارد.

دفتر رسانه‌ای طالبان در هرات اعلام کرد که نوراحمد اسلام‌جار در این دیدار درباره تسریع روند ۲۴ ساعته شدن بندر تورغندی، ساخت یک‌هزار و ۲۵۰ متر خط آهن برای تخلیه و بارگیری کالا، و انتقال دو لوکوموتیو برای انجام امور فنی گفت‌وگو کرده است.

او همچنین بر گسترش و تقویت تجارت و ترانزیت میان افغانستان و ترکمنستان تأکید کرده و و گفته است که اداره ولایتی هرات در این زمینه آمادگی دارد.

در خبرنامه طالبان به اظهارات هیئت ترکمنستانی اشاره‌ای نشده است.

مقام‌های طالبان و ترکمنستان پیش از این دو قرارداد برای توسعه بندر تورغندی و ساخت خط آهن از تورغندی تا منطقه صنوبر هرات امضا کرده بودند. دو طرف همچنین در چندین نشست درباره توسعه خطوط آهن و پروژه تاپی در افغانستان گفت‌وگو کرده‌اند.

بندر تورغندی یکی از گذرگاه‌های مهم مرزی افغانستان در ولایت هرات است که این کشور را به ترکمنستان وصل می‌کند و از مسیرهای اصلی انتقال کالا، مواد نفتی و ترانزیت میان افغانستان و آسیای میانه به شمار می‌رود.

طالبان پیش‌تر نیز از امضای توافق‌نامه‌ای با ترکمنستان برای گسترش بندر تورغندی خبر داده بود، اما هنوز روشن نیست این طرح تا چه اندازه عملی شده و در چه مرحله‌ای قرار دارد.

همزمان، با افزایش تنش‌ها با پاکستان و اختلال در بخشی از تجارت با این کشور، طالبان تلاش کرده‌ روابط تجاری خود را با کشورهای آسیای میانه و ایران گسترش دهد.

در همین حال، پاکستان نیز روابط اقتصادی خود را با کشورهای آسیای مرکزی تقویت کرده است. رهبران قزاقستان و اوزبیکستان سال گذشته به پاکستان سفر کردند و چندین توافق‌نامه تجاری و اقتصادی با اسلام‌آباد امضا شد.

شرکت لجستیک ملی پاکستان نیز سوم ثور اعلام کرد که نخستین محموله ترانزیتی از قرغیزستان از مسیر چین، بدون عبور از افغانستان، با موفقیت به ایالت گلگت پاکستان رسیده است.

در این گزارش آمده است که که داوطلبان سازمان تازه‌تاسیس «ری‌وایلد» در آغاز سال ۲۰۲۶ شش منطقه تالابی را بررسی کردند.

این بررسی بخشی از سرشماری بین‌المللی پرندگان آبی بود که از سال ۱۹۶۷ هر سال در کشورهای مختلف انجام می‌شود و اکنون ۱۸۹ کشور در آن سهم دارند.

تیم چهار نفره سازمان ری‌وایلد، با حضور پرنده‌شناسان افغان، از تالاب‌های آمو در تخار، آب‌ایستاده در غزنی، بند نغلو، بند سروبی، بند درونته و بند سرده بازدید کرده است.

در این بررسی، بند سرده در غزنی بهترین محل برای پرندگان آبی شناخته شد. تیم تحقیقاتی در این منطقه ۴۵ گونه پرنده را ثبت کرد، از جمله نزدیک به ۳۰۰ مرغابی سرسبز کوچک، بیش از ۶۰۰ مرغابی معمولی و نزدیک به ۲ هزار چنگر اوراسیایی.

در بند سروبی ۱۹ گونه، در درونته ۱۵ گونه و در نغلو ۱۲ گونه پرنده ثبت شد. با این حال، گزارش می‌گوید آلودگی، شکار، ماهی‌گیری با تور، کاهش سطح آب و گسترش زمین‌های زراعتی زیستگاه پرندگان را در این مناطق آسیب زده است.

تیم ری‌وایلد در آب‌ایستاده غزنی، که زمانی پناهگاه فلامینگوها و محل توقف پرندگان مهاجر بود، هیچ آبی پیدا نکرد. در این منطقه هیچ پرنده آبی دیده نشد و تنها چند چکاوک روی بستر خشک تالاب ثبت شد.

به گفته ایوب علوی، رئیس سازمان ری‌وایلد، وضعیت پرندگان و تالاب‌ها در مقایسه با گزارش‌های گذشته خوب نیست. او گفته است که حیات پرندگان زیر فشار است و برای شناخت کامل وضعیت، بررسی تالاب‌های بیشتری لازم است.

گزارش می‌گوید شکار، خشک‌سالی، تغییرات اقلیمی، برداشت آب زیرزمینی، آلودگی و گسترش زراعت از تهدیدهای اصلی برای تالاب‌ها و پرندگان مهاجر در افغانستان است.

در بخشی از گزارش آمده است که پرندگان مهاجر ممکن است اکنون از توقف در برخی مناطق، از جمله دشت شمالی، خودداری کنند، زیرا شکار و دام‌گذاری در این مناطق خطرناک است.

سازمان ری‌وایلد و اداره ملی حفاظت از محیط زیست افغانستان پس از این بررسی، کار مشترکی را برای حفاظت از پرندگان مهاجر آغاز کرده‌اند. این همکاری شامل یک کارزار رسانه‌ای برای جلوگیری از شکار، دام‌گذاری و تجارت غیرقانونی پرندگان است.

سازمان بین‌المللی مهاجرت روز یکشنبه ۲۱ ثور اعلام کرد که به خانواده‌های آسیب‌دیده از سیلاب در ولایت‌های ننگرهار، لغمان و کنر کمک‌رسانی کرده و این روند همچنان ادامه دارد. به گفته این سازمان، در ولسوالی شیرزادِ ننگرهار سیلاب‌ها خسارات سنگینی برجا گذاشته و بسیاری از خانواده‌ها همچنان به کمک فوری نیاز دارند.

این نهاد پیش‌تر نیز اعلام کرده بود که سیلاب‌های ویرانگر در سراسر افغانستان بیش از ۷۰ هزار نفر را آسیب‌دیده ساخته، خانه‌های زیادی را ویران کرده و دسترسی به خدمات اولیه را مختل کرده است.

همزمان، دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) در افغانستان هشدار داده بود که بارندگی‌ها و سیلاب‌های اخیر، وضعیت بشردوستانه کشور را پیچیده‌تر کرده است. به گفته اوچا، با وجود افزایش تلاش‌های امدادرسانی، وقوع رویدادهای تازه و مشکلات اکمالاتی، دامنه کمک‌های بشردوستانه همچنان محدود مانده است.

این بورسیه‌ها برای کسانی است که مدرک لیسانس دارند و قصد ادامه تحصیل در مقطع ماستری یا دکتری را در دانشگاه‌های جاپان دارند. جاپان به این دسته از پذیرفته‌شدگان عنوان «دانشجوی پژوهشی» می‌دهد و هزینه تحصیل آن‌ها به‌طور کامل رایگان خواهد بود.

سفارت جاپان تاکید کرده که انتخاب نهایی صرفا بر اساس کیفیت مدارک، نتیجه آزمون کتبی و مصاحبه انجام می‌شود و هیچ‌گونه تبعیضی بر اساس مذهب، زبان، قومیت یا جنسیت اعمال نخواهد شد.

در این دوره، بنیاد آقاخان در افغانستان در جمع‌آوری مدارک و تسهیل فرآیندهای آزمون کتبی با سفارت جاپان همکاری می‌کند، اما هیچ نقشی در مرحله نهایی انتخاب و تصمیم‌گیری ندارد.

تمامی آزمون‌ها به صورت حضوری و صرفا در شهر کابل برگزار می‌شوند و امکان شرکت از خارج افغانستان وجود ندارد.

به دلیل حجم بالای درخواست‌های مورد انتظار، فقط متقاضیانی که در مرحله بررسی اولیه مدارک پذیرفته شوند، برای آزمون کتبی دعوت خواهند شد.

این برنامه بخشی از تعهد بلندمدت دولت جاپان برای حمایت از توسعه منابع انسانی افغانستان است.

جاپان حتی پس از تحولات سال ۲۰۲۱، یکی از معدود کشورهایی بوده که همچنان بورسیه‌های تحصیلی خود را برای دانشجویان افغان ادامه داده و سالانه شماری دانشجو را تحت برنامه MEXT پذیرش می‌کند. این بورسیه‌ها معمولا شامل کمک‌هزینه ماهانه، بلیت رفت‌وبرگشت و بیمه درمانی نیز می‌شوند.