تیم فوتبال سلتیک در یک دیدار پرهیجان و نفس‌گیر، با پیروزی ۳ بر ۱ مقابل هارتس در هفته پایانی لیگ برتر اسکاتلند، قهرمان این رقابت‌ها شد و پنجاه‌وششمین عنوان قهرمانی تاریخ خود را به‌دست آورد. سلتیک که تا دقایق پایانی از رقیبش عقب بود، با دو گل دیرهنگام به برتری رسید.
دایزن مائدا و کالوم اوسماند توانستند برای این تیم در لحظه‌های پایان این دیدار گلزنی کنند و عنوان قهرمانی را از هارتس بگیرند؛ تیمی که تنها به یک تساوی برای قهرمانی نیاز داشت.
کالوم اوسماند در واپسین ثانیه‌های وقت‌های اضافی، توپ را وارد دروازه خالی هارتس کرد تا ورزشگاه سلتیک پارک غرق در شادی شود و هواداران سلتیک به داخل میدان هجوم ببرند.
این چهاردهمین قهرمانی سلتیک در پانزده فصل اخیر لیگ اسکاتلند بود؛ اما شاید هیچ‌یک به اندازه این فصل دشوار و پراسترس نبوده است. سلتیک از آغاز ماه اکتوبر در جدول پایین‌تر از هارتس قرار داشت؛ اما پس از بازگشت مارتین اونیل به عنوان سرمربی موقت در ماه جنوری، روند تیم تغییر کرد و آن‌ها فصل را با هفت پیروزی پیاپی به پایان رساندند.
مارتین اونیل، سرمربی ۷۴ ساله سلتیک، پس از بازی گفت: «این‌جا خاص‌ترین مکان روی زمین است.» او که اکنون چهارمین قهرمانی لیگ خود را با سلتیک تجربه کرده، از عملکرد هارتس نیز ستایش کرد و گفت: «آن‌ها داستان بزرگ این فصل بودند و شایسته تمام احترام‌ها هستند.»
کیرن تیرنی، مدافع سلتیک، این قهرمانی را «باورنکردنی» توصیف کرد و گفت: «این فصل دیوانه‌وار بود. ما هرگز تسلیم نشدیم و این تیم از نظر ذهنی قوی‌ترین تیمی است که در آن حضور داشته‌ام.»
برای کالوم مک‌گرگور، کاپیتان سلتیک، این یازدهمین قهرمانی لیگ اسکاتلند بود. او از مارتین اونیل نیز تمجید کرد و گفت: «او بارها ما را نجات داد. همه فکر می‌کردند دیگر شانسی نداریم.»
در سوی مقابل، هارتس یک بار دیگر در روز پایانی فصل، رؤیای قهرمانی را از دست داد؛ اتفاقی که ۴۰ سال پیش نیز برابر سلتیک برای این تیم رخ داده بود.
هارتس که از آغاز ماه اکتوبر به مدت ۲۲۶ روز صدرنشین جدول بود، در نیمه نخست بازی عملکرد بهتری داشت و در دقیقه ۴۳ با ضربه سر لارنس شنکلند از روی کرنر استیفن کینگزلی پیش افتاد.
اما سلتیک در وقت‌های تلف‌شده نیمه اول، با استفاده از یک ضربه پنالتی که پس از بازبینی VAR اعلام شد، بازی را مساوی کرد. آرنه انگلس پنالتی را به گل تبدیل کرد تا امید به اردوی سلتیک بازگردد.
در نیمه دوم، سلتیک فشار زیادی وارد کرد. پس از آن‌که کلچی ایهیناچو تیر دروازه را لرزاند، دایزن مائدا موفق شد گل دوم را به ثمر برساند. هرچند ابتدا کمک‌داور گل را آفساید اعلام کرد، اما پس از بررسی VAR، گل پذیرفته شد.
هارتس در دقایق پایانی برای زدن گل تساوی، حتی دروازبان خود را نیز به جلو فرستاد؛ اما همین موضوع زمینه ضدحمله سلتیک را فراهم کرد تا کالوم اوسماند گل سوم و قهرمانی‌بخش تیمش را ثبت کند.
این شکست، ضربه بزرگی برای هارتس بود؛ تیمی که بسیار نزدیک شده بود تا پس از آبردین در سال ۱۹۸۵، نخستین تیمی باشد که خارج از سلتیک و رنجرز قهرمان لیگ اسکاتلند می‌شود.
بازیکنان و هواداران هارتس احتمالاً همچنان به پنالتی جنجالی دیدار هفته گذشته سلتیک برابر مادرول فکر خواهند کرد؛ مسابقه‌ای که سلتیک با نتیجه ۳ بر ۲ پیروز شد و دوباره شانس قهرمانی را به سود خود تغییر داد. اگر آن بازی مساوی می‌شد، سلتیک برای قهرمانی در دیدار پایانی نیاز به پیروزی با اختلاف سه گل داشت.
