ترس از اخراج و بی‌سرنوشتی؛ زنان مهاجر پاکستان را شبیه زندان بزرگ می‌دانند

سارا(نام مستعار)، وکیل مدافع پیشین در کابل، می‌گوید زمانی برای دفاع از دیگران دادخواهی می‌کرد، اما اکنون خود در وضعیت دشواری قرار دارد و نیازمند حمایت است. او گفت: «از ترس پولیس نمی‌توانم صدایم را بلند کنم. تاکنون هشت بار به من هشدار داده‌اند که اگر با رسانه‌ها گفت‌وگو کنم، از پاکستان اخراج خواهم شد.»

او افزود که پرونده مهاجرت به امریکا دارد، اما هنوز سرنوشتش روشن نیست.

بنفشه (اسم مستعار)، که پیش‌تر آموزگار در کابل بود، می‌گوید در سال ۲۰۲۳ به پاکستان رفته و پیش از آن نیز از ایران اخراج شده بود. او اکنون با یک خانواده پاکستانی زندگی می‌کند.

مدت اعتبار ویزای او نیز پایان یافته و شکایت دارد که مقام‌های پاکستانی برای مهاجران افغان تسهیلات ویزا فراهم نمی‌کنند.

او می‌گوید: «از ترس پولیس حتی نمی‌توانم کودکان بیمارم را نزد داکتر ببرم. وضعیت آن‌قدر خراب شده که دیگر نمی‌توانم کار کنم، چون پولیس خانه‌به‌خانه می‌گردد و تا ناوقت شب زیر هر بلاک ایستاده و اسناد هر رهگذر را بررسی می‌کند.»

این زنان افغان از جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری خواسته‌اند صدای آنان را بشنوند و زمینه انتقال امن به کشور ثالث برای‌شان فراهم کنند تا از ترس و سرنوشت نامعلوم رهایی یابند.