بارونس فیونا هاجسون، عضو مجلس اعیان بریتانیا، در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال وضعیت زنان در حاکمیت طالبان را «فاجعه‌بار» توصیف کرده و گفته است که طالبان درک نمی‌کند زنان «سرمایه عظیم انسانی» برای افغانستان هستند.
او به‌رغم تاکید بر اهمیت تعامل با طالبان، تصریح کرده است که برای تغییر رویکرد این گروه، فشار نیز ضروری است.
بارونس فیونا هاجسون روز پنجشنبه در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال، با اشاره به محرومیت زنان از آموزش، کار و حضور در عرصه عمومی، گفت که این محدودیت‌های طالبان عملاً به «محو زنان از عرصه عمومی» انجامیده است.
او افزود که طالبان حقوق زنان را به عنوان یک «مسئله غربی» می‌بینند، در حالی که به گفته او، زنان افغان سال‌ها برای حقوق خود مبارزه کرده‌اند.
خانم بارونس هشدار داده است که ادامه محدودیت‌ها بر زنان، به‌ویژه در زمینه آموزش، کار و مشارکت اجتماعی، وضعیت انسانی را وخیم‌تر کرده و با اصول اساسی حقوق بشر در تضاد است.
با این‌حال، بارونس هاجسون گفته است که با طالبان باید نوعی تعامل وجود داشته باشد، اما این تعامل به معنای به رسمیت شناختن این گروه یا ایجاد روابط دیپلوماتیک رسمی نیست.
او تاکید کرده که گفت‌وگو و ارتباط با طالبان نباید مشروعیت سیاسی برای این گروه تلقی شود.
این عضو مجلس اعیان بریتانیا در ادامه گفته است که بخشی از مشکل این است که توجه جهانی از افغانستان منحرف شده و جنگ‌ها و بحران‌های جدید باعث شده‌اند که موضوع افغانستان در اولویت سیاست خارجی کشورها قرار نگیرد.
او در بخش دیگری از سخنانش بر اجماع جهانی در برابر مسئله افغانستان تاکید کرده و گفته است که برای حل چالش‌های جاری در افغانستان به‌ویژه چالش‌های سد راه زنان، نیاز به همکاری گسترده‌تر جامعه جهانی وجود دارد.
خانم بارونس پیش از این نیز در نشست مجلس اعیان بریتانیا تصریح کرد که مسئله حقوق اساسی زنان افغانستان نباید از سوی جامعه جهانی نادیده گرفته شود و این موضوع باید همواره در محور گفت‌وگوها و بحث‌های بین‌المللی قرار داشته باشد.
طالبان پس از بازگشت به قدرت، محدودیت‌های گسترده‌ای بر زندگی زنان و دختران وضع کرد. این گروه آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را متوقف کرد، زنان را از رفتن به دانشگاه محروم ساخت و کار آنان را در بسیاری از اداره‌ها، نهادهای غیردولتی و سازمان‌های بین‌المللی محدود کرد.
طالبان همچنان سفر زنان بدون محرم را محدود کرده و حضور آنان را در بسیاری از بخش‌های عمومی، از جمله پارک‌ها، ورزشگاه‌ها و سالن‌های زیبایی ممنوع ساخته است. نهادهای حقوق بشری می‌گویند این محدودیت‌ها زنان را از آموزش، کار، مشارکت اجتماعی و حضور در زندگی عمومی کنار زده است.
