کریکت‌بورد انگلستان و ولز اعلام کرده است که تابستان امسال میزبان تیم کریکت زنان پناهنده افغان خواهد بود؛ سفری که از آن به‌عنوان یک رویداد تاریخی در عرصه ورزش یاد شده است. این سفر از اول سرطان ١٤٠٦ آغاز خواهد شد و برای تیم زنان مهاجر افغان فرصت مناسب تمرینی است.
به گفته کریکت‌بورد انگلستان این سفر ورزشی می‌تواند برای تیم زنان افغانستان، فرصت‌های معیاری تمریناتی در کنار برگزاری مسابقات بیست‌آوره فراهم کند. بخش بزرگی از این برنامه با همکاری باشگاه کریکت مریلبون و بنیاد مریلبون برگزار خواهد شد.
همچنان بازیکنان این تیم در دیدار نهایی جام جهانی کریکت بیست‌آوره زنان ۲۰۲۶ در ورزشگاه لاردز حضور خواهند یافت؛ اقدامی که زمینه ارتباط بیشتر آنان با جامعه جهانی کریکت را فراهم می‌سازد.
کریکت‌بورد انگلستان نوشته است: «این سفر از نگاه فرهنگی و ورزشی اهمیت ویژه‌ای دارد. پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در ماه آگست سال ۲۰۲۱، زنان از ورزش و زندگی اجتماعی کنار زده شدند. در نتیجه، شماری از بازیکنان زن که با کریکت‌بوردافغانستان قرارداد داشتند، کشور را ترک کردند.»
بیشتر این بازیکنان در آسترالیا دوباره اسکان یافته‌اند و تلاش کرده‌اند زندگی و آرزوهای ورزشی خود را از نو بسازند.
با وجود مهاجرت اجباری، این بازیکنان همچنان تعهد عمیق خود را نسبت به کریکت حفظ کرده‌اند. این سفر نه تنها فرصتی برای رقابت دوباره آنان به‌عنوان یک تیم است، بلکه نشان‌دهنده حمایت کریکت انگلستان از اصل فراگیری و حق حضور زنان در ورزش نیز است.
نهاد «ایتس گیم آن» که از سوی مل جونز و اما استیپلز بنیان‌گذاری شده، همراه با داکتر کاترین اوروی، نقش مهمی در انتقال امن این بازیکنان پس از رویدادهای افغانستان در آگست ۲۰۲۱ داشته است.
این نهاد اکنون با همکاری سازمان‌های بین‌المللی ورزشی، برنامه‌هایی را برای گسترش برابری، فراگیری و ایجاد فرصت برای ورزشکاران زن مهاجر و کمتر دیده‌شده طراحی و اجرا می‌کند.
کلر کانر، معاون اجرایی کریکت‌بوردانگلستان و مسئول بخش کریکت زنان انگلستان، گفته است: «ما خوشحال هستیم که این تیم در دیدار نهایی جام جهانی کریکت بیست‌آوره زنان ۲۰۲۶ نیز حضور خواهد داشت. کریکت مسئولیت دارد از اصل فراگیری و ایجاد فرصت حمایت کند و ما به میزبانی این سفر افتخار می‌کنیم.»
مل جونز نیز گفته است: «این سفر یک گام مهم رو به جلو است، اما در عین حال نشان می‌دهد که هنوز کارهای زیادی باقی مانده است. این بازیکنان با وجود تمام دشواری‌ها، شجاعت و تعهد فوق‌العاده‌ای نسبت به کریکت نشان داده‌اند. آنان سزاوار فرصت‌های بیشتر و جایگاه شایسته در جامعه جهانی کریکت هستند.»
