مارکو روبیو، وزیر خارجه امریکا، روز جمعه گفت که در مذاکرات با ایران درباره یک توافق احتمالی صلح، «پیشرفت اندکی» حاصل شده و واشنگتن در انتظار پاسخ تهران به آخرین پیشنهاد ترامپ است. این پیشنهاد پیشتر از طریق میانجی‌های پاکستانی به ایران منتقل شده و تهران در حال بررسی آن است.
روبیو در سویدن و در حاشیه نشست وزرای خارجه ناتو به خبرنگاران گفت: «ما در انتظار نتیجه گفت‌وگوهای جاری هستیم. مقداری پیشرفت جزئی وجود داشته است. نمی‌خواهم آن را بزرگ جلوه دهم، اما کمی حرکت دیده می‌شود و این خوب است.»
او تأکید کرد که اصول اساسی موضع امریکا تغییر نکرده و گفت: «ایران هرگز نباید سلاح هسته‌ای داشته باشد. این رژیم نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد. برای رسیدن به این هدف باید موضوع غنی‌سازی و اورانیوم غنی‌شده را حل کنیم.»
روبیو همچنین به موضوع تنگه هرمز اشاره کرد و گفت هیچ کشوری نباید بپذیرد که ایران برای عبور کشتی‌های تجاری از این آبراه مهم «سیستم عوارضی» ایجاد کند.
به گفته او، ایران در تلاش است عمان را برای مشارکت در چنین سازوکاری در یک آبراه بین‌المللی قانع کند؛ اقدامی که او آن را «غیرقابل قبول» خواند و هشدار داد در صورت اجرا، ممکن است در دیگر نقاط جهان نیز تکرار شود.
در مقابل، یک مقام ارشد ایرانی پیشتر گفت که تهران به دلیل «تغییر بنیادین شرایط» ناشی از جنگ امریکا و اسرائیل، حق دارد محدودیت‌های جدیدی بر عبور کشتی‌ها در تنگه هرمز اعمال کند.
روبیو همچنین گفت که در صورت تصویب نشدن پیش‌نویس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل درباره تنگه هرمز، این موضوع «مایه تأسف» خواهد بود و افزود: «ببینیم آیا سازمان ملل هنوز کار می‌کند یا نه.»
این پیش‌نویس که از سوی بحرین ارائه شده، خواستار توقف فوری حملات و تهدیدهای ایران علیه کشتی‌ها در تنگه هرمز و همچنین توقف حملات به کشورهای خلیج فارس است. همچنین به موضوع ماین‌گذاری دریایی و تلاش ایران برای اعمال عوارض بر کشتی‌ها اشاره دارد.
روبیو گفت این قطعنامه بیشترین تعداد حامی را در میان اعضای شورای امنیت داشته، اما برخی کشورها احتمال وتوی آن را بررسی می‌کنند.
پیش‌نویس مشابهی ماه گذشته توسط چین و روسیه وتو شده بود.
او افزود: «ما تلاش می‌کنیم به اجماع جهانی برسیم تا از وقوع این وضعیت جلوگیری شود.»
در مقابل، سفیر ایران در سازمان ملل این پیش‌نویس را «یک‌طرفه و دارای اشکالات جدی» توصیف کرده و گفته است راه‌حل بحران تنگه هرمز، پایان جنگ امریکا و اسرائیل و رفع محدودیت‌ها علیه ایران است.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیشتر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
