محسن رضایی، کاپیتان تیم ملی تکواندوی افغانستان، در واکنش به انتقادها از عملکرد تیم ملی در رقابت‌های قهرمانی آسیا و مسابقات کسب سهمیه بازی‌های آسیایی در مغولستان، از ورزشکاران این رشته دفاع کرد و گفت که قضاوت درباره نتایج تیم بدون در نظر گرفتن شرایط و امکانات موجود، منصفانه نیست.
او با انتشار یک کلیپ ویدیویی گفت، تیم ملی تکواندوی افغانستان با کمترین امکانات و حمایت در برابر بهترین ورزشکاران جهان رقابت می‌کند و با وجود شکست‌ها، ملی‌پوشان توانسته‌اند پا‌به‌پای حریفان خود مبارزه کنند.
رضایی افزود:
«اگر هم باختی وجود داشته، با اختلاف بسیار کم بوده است. ورزشکاران ما در طول سال شاید تنها یک یا دو بار فرصت حضور در مسابقات برون‌مرزی را پیدا می‌کنند و این موضوع هم روی رنکینگ آنان تأثیر می‌گذارد و هم از نظر روحی فشار زیادی ایجاد می‌کند.»
کاپیتان تیم ملی تکواندو تأکید کرد که ورزشکاران افغانستان علاوه بر مشکلات فنی و کمبود امکانات، زیر فشار افکار عمومی، رسانه‌ها و حتی برخی ورزشکاران دیگر نیز قرار دارند؛ شرایطی که تحمل آن برای هر ورزشکار دشوار است.
او با مقایسه وضعیت تکواندوکاران افغانستان با ورزشکاران کشورهای دیگر گفت، ورزشکاران کشورهای دیگر سالانه ده تا پانزده بار در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کنند، کمپ‌های تمرینی مجهز دارند، از حمایت مالی، امکانات حرفه‌ای، معاش مناسب و کادر فنی کامل برخوردارند؛ اما ورزشکاران ما تقریباً بدون هیچ امکاناتی تمرین و رقابت می‌کنند.
رضایی افزود که زمانی می‌توان از تیم ملی تکواندو انتقاد جدی کرد که همانند سایر کشورهای دنیا، امکانات و شرایط لازم برای ورزشکاران فراهم شده باشد.
او گفت، آن زمان حق دارید بپرسید چرا نتیجه نگرفته‌اید؛ اما امروز ورزشکاران ما با حداقل امکانات در میدان حضور پیدا می‌کنند و برای نام افغانستان مبارزه می‌کنند.
محسن رضایی همچنین به تفاوت شرایط تکواندوی جهان در مقایسه با سال‌های گذشته اشاره کرد و گفت، اگر ده یا پانزده سال پیش تکواندوی افغانستان مدال می‌گرفت، شرایط آن زمان با امروز کاملاً فرق داشت. در گذشته شاید بیست کشور قدرت اصلی بودند؛ اما حالا بیش از ۲۰۰ کشور در سطح بالا رقابت می‌کنند و سیستم رنکینگ نیز شرایط را دشوارتر ساخته است.
او از تمام ملی‌پوشان تیم تکواندو و همچنان بشیر تره‌کی، مربی تیم ملی، قدردانی کرد و گفت آنان با وجود همه دشواری‌ها، با تعهد و تلاش فراوان برای موفقیت افغانستان مبارزه می‌کنند.
رضایی افزود، من خودم ده سال در همین شرایط بوده‌ام و می‌دانم بدون حمایت، تحمل این سختی‌ها چقدر دشوار است. متأسفانه وقتی مدال می‌گیری، تشویق نمی‌شوی؛ اما وقتی نتیجه نمی‌گیری، مورد انتقاد قرار می‌گیری.
او تأکید کرد:
«انتقاد بدون تشویق، در اصل عقده‌گشایی است.»
کاپیتان تیم ملی تکواندو ابراز امیدواری کرد که افغانستان بتواند سهمیه بازی‌های آسیایی را کسب کند و حتی به مدال نیز برسد.
او گفته است، تکواندو پرافتخارترین فدراسیون ورزشی افغانستان بوده، هست و خواهد ماند. اگر به این رشته توجه و سرمایه‌گذاری جدی صورت بگیرد، بدون شک نتایج بسیار خوبی به دست خواهد آمد.
رضایی همچنین گفت که دوست داشته در این مسابقات حضور داشته باشد؛ اما به دلیل برخی شرایط موفق به شرکت نشده است. با این حال، او وعده داد که تکواندوی افغانستان در ماه‌ها و سال‌های آینده پیشرفت خواهد کرد.
او در پایان افزود که شنیده است یکی از شرکت‌های خصوصی تصمیم دارد روی تکواندوی افغانستان سرمایه‌گذاری کند و اگر این اقدام عملی شود، تأثیر بسیار مثبتی بر آینده این رشته خواهد داشت.
