فدراسیون ورزشهای آبی افغانستان رقابتهای انتخابی شنا را با حضور ۶۵ ورزشکار در شهر کابل برگزار کرد. این مسابقات به هدف شناسایی و گزینش بهترین شناگران برای تشکیل تیم منتخب زیر ۱۸ سال کابل، در شش رده سنی ۸، ۱۰، ۱۲، ۱۴، ۱۶ و ۱۸ سال راهاندازی شده بود.
ورزشکاران در سبکهای پروانه، کرال پشت، شنای آزاد و کرال سینه با یکدیگر رقابت کردند و تواناییهای خود را به نمایش گذاشتند.
در پایان این رقابتها، ۳۰ شناگر برتر موفق شدند عضویت تیم منتخب شهر کابل را بهدست آورند.
همزمان با برگزاری این مسابقات، رقابت نمایشی شنای پارالمپیک نیز با حضور هفت ورزشکار دارای معلولیت برگزار شد.
محسن رضایی، کاپیتان تیم ملی تکواندوی افغانستان، در واکنش به انتقادها از عملکرد تیم ملی در رقابتهای قهرمانی آسیا و مسابقات کسب سهمیه بازیهای آسیایی در مغولستان، از ورزشکاران این رشته دفاع کرد و گفت که قضاوت درباره نتایج تیم بدون در نظر گرفتن شرایط و امکانات موجود، منصفانه نیست.
او با انتشار یک کلیپ ویدیویی گفت، تیم ملی تکواندوی افغانستان با کمترین امکانات و حمایت در برابر بهترین ورزشکاران جهان رقابت میکند و با وجود شکستها، ملیپوشان توانستهاند پابهپای حریفان خود مبارزه کنند.
رضایی افزود:
«اگر هم باختی وجود داشته، با اختلاف بسیار کم بوده است. ورزشکاران ما در طول سال شاید تنها یک یا دو بار فرصت حضور در مسابقات برونمرزی را پیدا میکنند و این موضوع هم روی رنکینگ آنان تأثیر میگذارد و هم از نظر روحی فشار زیادی ایجاد میکند.»
کاپیتان تیم ملی تکواندو تأکید کرد که ورزشکاران افغانستان علاوه بر مشکلات فنی و کمبود امکانات، زیر فشار افکار عمومی، رسانهها و حتی برخی ورزشکاران دیگر نیز قرار دارند؛ شرایطی که تحمل آن برای هر ورزشکار دشوار است.
او با مقایسه وضعیت تکواندوکاران افغانستان با ورزشکاران کشورهای دیگر گفت، ورزشکاران کشورهای دیگر سالانه ده تا پانزده بار در مسابقات بینالمللی شرکت میکنند، کمپهای تمرینی مجهز دارند، از حمایت مالی، امکانات حرفهای، معاش مناسب و کادر فنی کامل برخوردارند؛ اما ورزشکاران ما تقریباً بدون هیچ امکاناتی تمرین و رقابت میکنند.
رضایی افزود که زمانی میتوان از تیم ملی تکواندو انتقاد جدی کرد که همانند سایر کشورهای دنیا، امکانات و شرایط لازم برای ورزشکاران فراهم شده باشد.
او گفت، آن زمان حق دارید بپرسید چرا نتیجه نگرفتهاید؛ اما امروز ورزشکاران ما با حداقل امکانات در میدان حضور پیدا میکنند و برای نام افغانستان مبارزه میکنند.
محسن رضایی همچنین به تفاوت شرایط تکواندوی جهان در مقایسه با سالهای گذشته اشاره کرد و گفت، اگر ده یا پانزده سال پیش تکواندوی افغانستان مدال میگرفت، شرایط آن زمان با امروز کاملاً فرق داشت. در گذشته شاید بیست کشور قدرت اصلی بودند؛ اما حالا بیش از ۲۰۰ کشور در سطح بالا رقابت میکنند و سیستم رنکینگ نیز شرایط را دشوارتر ساخته است.
او از تمام ملیپوشان تیم تکواندو و همچنان بشیر ترهکی، مربی تیم ملی، قدردانی کرد و گفت آنان با وجود همه دشواریها، با تعهد و تلاش فراوان برای موفقیت افغانستان مبارزه میکنند.
رضایی افزود، من خودم ده سال در همین شرایط بودهام و میدانم بدون حمایت، تحمل این سختیها چقدر دشوار است. متأسفانه وقتی مدال میگیری، تشویق نمیشوی؛ اما وقتی نتیجه نمیگیری، مورد انتقاد قرار میگیری.
او تأکید کرد:
«انتقاد بدون تشویق، در اصل عقدهگشایی است.»
کاپیتان تیم ملی تکواندو ابراز امیدواری کرد که افغانستان بتواند سهمیه بازیهای آسیایی را کسب کند و حتی به مدال نیز برسد.
او گفته است، تکواندو پرافتخارترین فدراسیون ورزشی افغانستان بوده، هست و خواهد ماند. اگر به این رشته توجه و سرمایهگذاری جدی صورت بگیرد، بدون شک نتایج بسیار خوبی به دست خواهد آمد.
رضایی همچنین گفت که دوست داشته در این مسابقات حضور داشته باشد؛ اما به دلیل برخی شرایط موفق به شرکت نشده است. با این حال، او وعده داد که تکواندوی افغانستان در ماهها و سالهای آینده پیشرفت خواهد کرد.
او در پایان افزود که شنیده است یکی از شرکتهای خصوصی تصمیم دارد روی تکواندوی افغانستان سرمایهگذاری کند و اگر این اقدام عملی شود، تأثیر بسیار مثبتی بر آینده این رشته خواهد داشت.
تیم نایگوهیانگ کوریای شمالی با پیروزی یک بر صفر برابر توکیو وردی بلیزا از جاپان، عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان فوتبال زنان آسیا را بهدست آورد. دیدار نهایی این رقابتها در مجتمع ورزشی سوون کوریای جنوبی برگزار شد و کیم کیونگیونگ، مهاجم نایگوهیانگ، تنها گل بازی را به ثمر رساند.
به گزارش رویترز، تیم نایگوهیانگ که هفته گذشته وارد شهر سوون شده بود، در مرحله نیمهنهایی نیز تیم میزبان را با نتیجه ۲ بر ۱ شکست داده بود. این سفر، نخستین حضور ورزشکاران کوریای شمالی به کوریای جنوبی طی هشت سال گذشته به شمار میرود.
در بازی نهایی، بازیکنان توکیو وردی در مهار سرعت و فشار حملات تیم کوریای شمالی ناکام بودند و بارها در ضدحملات آسیبپذیر ظاهر شدند.
گل پیروزی نایگوهیانگ در دقیقه ۴۴ به ثمر رسید؛ جایی که جونگ کوم پس از عبور از مدافع جاپانی، توپ را به روی دروازه ارسال کرد و کیم کیونگیونگ با ضربهای دقیق دروازه را باز کرد.
توکیو وردی در نیمه دوم تلاش زیادی برای جبران نتیجه انجام داد؛ اما برابر خط دفاع منظم نایگوهیانگ موفق به خلق موقعیت جدی نشد و حتی نتوانست یک شوت در چارچوب ثبت کند.
رقابتهای لیگ قهرمانان فوتبال زنان آسیا که نخستین فصل آن در سالهای ۲۰۲۴–۲۰۲۵ برگزار شد، برای تیم قهرمان یک میلیون دالر جایزه در نظر گرفته است.
با این قهرمانی، نایگوهیانگ جواز حضور در جام قهرمانان زنان فیفا در سال آینده و همچنان نخستین جام جهانی باشگاههای زنان در سال ۲۰۲۸ را نیز بهدست آورد.
نایگوهیانگ نخستین تیم باشگاهی فوتبال زنان از کوریای شمالی است که در رقابتهای قارهای شرکت میکند.
کوریای شمالی در فوتبال زنان آسیا سابقه درخشانی دارد و در دهه ۲۰۰۰ سه بار قهرمان جام ملتهای زنان آسیا شده است.
با این حال، تیم ملی زنان این کشور پس از آنکه پنج بازیکنش در جام جهانی ۲۰۱۱ آزمایش دوپینگ مثبت داشتند، از حضور در جام جهانی ۲۰۱۵ محروم شد.
امید سهاک، ملیپوش وزن منفی ۸۷ کیلوگرام تیم ملی تکواندوی افغانستان در مرحله یکهشتم نهایی بیستوهفتمین دور رقابتهای تکواندوی قهرمانی آسیا در مغولستان، مقابل محمدحسین یزدانی از ایران با نتیجه دو بر صفر شکست خورد و از ادامه مسابقات بازماند.
راوند نخست این دیدار با نتیجه ۹ بر ۱ و راوند دوم نیز با حساب ۸ بر ۷ به سود تکواندوکار ایرانی پایان یافت.
رقابتهای تکواندوی قهرمانی آسیا، که همزمان مسابقات انتخابی بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا جاپان نیز به شمار میرود، از ۲۱ تا ۲۵ ماه می با حضور ورزشکارانی از ۴۲ کشور آسیایی در مغولستان برگزار میشود.
امید سهاک چهارمین نماینده افغانستان بود که در این رقابتها پا به شیاپچانگ گذاشت؛ اما او نیز همانند دیگر نمایندگان افغانستان در نخستین مبارزهاش شکست خورد و حذف شد.
تا اکنون هیچیک از ورزشکاران افغانستان موفق به کسب سهمیه بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ نشدهاند. پیش از این، علیاکبر امیری، آزاد بیگ نوروزی و امید سهاک در دیدار نخست خود شکست خوردند و احسام رحیمی نیز در دومین مبارزه برابر حریفش مغلوب شد و از رقابتها کنار رفت.
براساس گزارشهای «تیآرتی ورلد» و باشگاه آلپاین پاکستان، ذکیه ریور احمد، به نخستین زن افغان بدل شد که توانسته است قله ۸۸۴۸ متری اورست، بلندترین نقطه جهان را فتح کند. دستاوردی تاریخی که نام او را در میان چهرههای ماندگار کوهنوردی افغانستان و جهان ثبت کرده است.
ذکیه احمد ریور، متولد دهه ۱۹۹۰ میلادی در روستای «جودری» ولسوالی جاغوری ولایت غزنی است. او پس از بازگشت دوباره طالبان به قدرت در افغانستان، به استرالیا مهاجرت و در آنجا زندگی تازهای را آغاز کرد.
«تیآرتی ورلد» گزارش داده است که شرکت رهنمای گردشگری «اورستون» این موفقیت را در صفحه اینستاگرام خود تأیید کرده و ویدیویی نیز منتشر کرده است. در این ویدیو، ذکیه احمد پس از رسیدن به قله اورست، از طریق مخابره واکیتاکی به یکی از مسئولان تور میگوید: «میتوانی لطفاً به مادرم زنگ بزنی؟»
خواهر ذکیه احمد نیز پس از انتشار این خبر، در صفحه اینستاگرامش نوشت: «زیباترین لحظه برای خانواده ما؛ برای پدرم، مادرم و برادران و خواهرانم.»
باشگاه آلپاین پاکستان، نهاد رسمی کوهنوردی این کشور، روز پنجشنبه اعلام کرد که ذکیه احمد صبح همان روز همراه با دو راهنمای نیپالی—داوا تنزینگ شرپا و فوربا گیالجن شرپا—موفق شد به قله اورست برسد.
این دو راهنما از روستای «تامه» در منطقه خومبوی نیپال هستند؛ منطقهای که بسیاری از شرپاهای نامدار جهان از آنجا برخاستهاند.
ذکیه احمد که اکنون بهعنوان یک پناهجوی افغان و فعال حقوق بشر شناخته میشود، پس از ترک افغانستان در استرالیا اسکان یافت. باشگاه آلپاین پاکستان این صعود را یک دستاورد تاریخی برای افغانستان و همچنین برای زنان کوهنورد کشورهای درگیر جنگ و بحران توصیف کرده است.
حامیان او نیز این موفقیت را نمادی از مقاومت، شجاعت و اراده زنان، پناهجویان و جوامع آواره در سراسر جهان دانستهاند.
کوه اورست، واقع در رشتهکوه هیمالیا در مرز نیپال و منطقه تبت چین، با وجود ارتفاع مرگبار و شرایط دشوار، همچنان یکی از مهمترین و خطرناکترین مقصدهای کوهنوردی جهان به شمار میرود.
فیضان لاخانی، خبرنگار پاکستانی جیونیوز، در پیامی نوشته است:
«ذکیه ریور احمد، یک پناهجوی افغان در استرالیا، امروز بهعنوان نخستین زن افغان که ساعت ۷:۲۰ صبح به قله اورست صعود کرد، تاریخساز شد. او که زمانی آرزوی روزنامهنگاری در افغانستان را داشت، اکنون با شجاعت، انعطافپذیری و اراده استوارش الهامبخش جهان است.»
ذکیه احمد پیشتر در گفتوگو با رسانهها گفته بود که میخواهد قله اورست را به نام دختران افغانستان فتح کند.
این کوهنورد ۳۱ ساله افغان در سال ۲۰۲۲، پس از تحولات سیاسی افغانستان، به استرالیا پناهنده شد. او پیش از این نیز موفق شده بود قلههای نوشاخ افغانستان، مونبلان فرانسه، میرا پیک نیپال و ناندا دوی هند را فتح کند.
کوهنوردان حرفهای میگویند صعود به اورست نیازمند سالها تمرین سخت، آمادگی بدنی و یادگیری تخنیکهای پیشرفته کوهنوردی است. ذکیه احمد نیز پیشتر گفته بود که برای رسیدن به این هدف، تمرینات فشرده و طولانیمدتی را پشت سر گذاشته است.
به گزارش بلومبرگ، ارزش خالص داراییهای لیونل مسی، ستاره ۳۸ ساله فوتبال ارجنتاین، با در نظر گرفتن درآمدهای فوتبالی، سرمایهگذاریها و قراردادهای تبلیغاتی، از مرز یک میلیارد دالر گذشته است. بر اساس این گزارش، مسی در کنار کریستیانو رونالدو از ثروتمندترین فوتبالیستهای جهان هستند.
پیش از این، رونالدو پس از پیوستن به باشگاه النصر عربستان سعودی، نخستین فوتبالیست تاریخ لقب گرفت که به ثروت میلیارد دالری دست یافته است.
بلومبرگ مینویسد که مسی از سال ۲۰۰۷ تاکنون بیش از ۷۰۰ میلیون دالر تنها از محل دستمزد و پاداش دریافت کرده است. او پس از قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲، پیشنهاد هنگفت سالانه ۴۰۰ میلیون دالری از عربستان سعودی را رد کرد و در نهایت به باشگاه اینتر میامی پیوست.
قرارداد مسی با اینتر میامی شامل سهم مالکیت در باشگاه و همچنین همکاری با سرویس «اپل تیوی پلاس» میشود. به گفته مالک این باشگاه، درآمد سالانه مسی از این قرارداد—با احتساب امتیازهای جانبی—بین ۷۰ تا ۸۰ میلیون دالر برآورد میشود.
مسی همچنان در بخشهای مختلف از جمله املاک، رستورانداری و ورزش سرمایهگذاری کرده است. مدیریت فعالیتهای تجاری او را پدرش، خورخه مسی، بر عهده دارد.