امام‌علی رحمان، رئیس‌جمهور تاجیکستان، در یک نشست رسمی دستور داد که کیفیت آموزش «الفبای نیاکان» در نهادهای آموزشی تاجیکستان بهتر شود. الفبای نیاکان در تاجیکستان به خط فارسی گفته می‌شود. زبان رسمی این کشور، فارسی تاجیکی است اما با خط سیریلیک نوشته می‌شود.
خط فارسی پیش از دوره شوروی در تاجیکستان رایج بود، اما در سال ۱۳۱۹ خورشیدی جای خود را به خط سیریلیک داد.
این تغییر بخشی از سیاست زبانی اتحاد شوروی بود که با هدف نزدیک‌تر کردن شهروندان تاجیک به فضای فرهنگی و اداری شوروی انجام شد.
آقای رحمان دستور داده است که در چارچوب آموزش و ترویج «تاریخ و فرهنگ آریایی»، کیفیت آموزش این خط در نهادهای آموزشی بهتر شود.
در تاجیکستان، آموزش «الفبای نیاکان» تا پیش از سال ۱۳۹۳ خورشیدی از صنف چهارم آغاز می‌شد و تا صنف هفتم، هفته‌ای یک ساعت تدریس می‌گردید. پس از بازنگری برنامه آموزشی در سال ۱۳۹۳، این مضمون به صنف‌های هفتم و هشتم منتقل شد و زمان آموزش آن به دو ساعت در هفته افزایش یافت.
یکی از انتقادها در تاجیکستان این است که تدریس خط فارسی در صنوف بالا انجام می‌شود که آموختن آن را برای نوجوانان دشوار می‌کند.
همچنان دانشگاه ملی تاجیکستان می‌گوید در دانشکده ادبیات این دانشگاه، «الفبای نیاکان و املای آن» در کنار درس‌هایی مانند تاریخ زبان تاجیکی و متن‌های کلاسیک تدریس می‌شود.
به نقل از خاور، خبرگزاری دولتی تاجیکستان، هدف حکومت از آموزش خط فارسی آشنا کردن نسل جوان با میراث مکتوب، ادبی و علمی گذشته تاجیکان و تقویت شناخت تاریخی و فرهنگی آنان است.
امام‌علی رحمان سال گذشته نیز به وزارت «معارف و علم» و نهادهای تحصیلات عالی این کشور دستور داد که برای گسترش آموزش این خط «تدابیر موثر» بگیرند. او از روشنفکران این کشور نیز خواست در این روند سهم بگیرند.
بازگشت تاجیکستان به خط فارسی یا آنچه در این کشور «الفبای نیاکان» خوانده می‌شود، دهه‌هاست که یکی از بحث‌های مهم فرهنگی و زبانی در این کشور است.
در سال‌های پایانی شوروی، با اوج گرفتن بحث‌های هویتی در تاجیکستان، موضوع بازگشت به خط فارسی دوباره مطرح شد. قانون زبان سال ۱۳۶۸ خورشیدی تاجیکستان، زبان تاجیکی را زبان دولتی خواند و زمینه آموزش خط فارسی را در مکتب‌ها فراهم کرد.
با این حال، این روند هرگز به تغییر رسمی خط کشور منجر نشد. پس از جنگ داخلی تاجیکستان و تحولات سیاسی دهه ۱۳۷۰ خورشیدی، خط سیریلیک در عمل خط رسمی و رایج باقی ماند.
وزارت معارف تاجیکستان وزارت معارف و علم تاجیکستان در وبسایت خود، کمبود آموزگاران متخصص، نبود صنف‌های ویژه، کمبود مواد دیداری و نیاز به راهنمای روش تدریس را از چالش‌های آموزش «الفبای نیاکان» دانسته است.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
