آسوشیتدپرس: جنگ ایران طرح استقرار نیروهای بین‌المللی در غزه را مختل کرده است
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد «جنگ ایران» روند استقرار نیروهای بین‌المللی در نوار غزه را در چارچوب طرح صلح دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، پیچیده‌تر کرده است.
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد «جنگ ایران» روند استقرار نیروهای بین‌المللی در نوار غزه را در چارچوب طرح صلح دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، پیچیده‌تر کرده است.
بر اساس این گزارش که پنج‌شنبه هفتم جوزا منتشر شد، همکاری علنی رهبران عرب و مسلمان با امریکا و اسرائیل در پی تحولات جنگ ایران با دشواری بیشتری روبه‌رو شده است، زیرا «بسیاری در منطقه، امریکا و اسرائیل را متجاوز می‌دانند».
هم‌زمان، بحران جهانی انرژی ناشی از جنگ ایران، منابع و توان اقتصادی کشورهای منطقه را تحلیل برده است.
با وجود برقراری آتش‌بس میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده از ۱۹ حمل، درگیری‌های پراکنده میان دو طرف همچنان ادامه دارد.
بامداد هفتم جوزا، ارتش امریکا اعلام کرد چند پهپاد جمهوری اسلامی را در نزدیکی تنگه هرمز سرنگون کرده و یک سایت نظامی مرتبط با پرتاب پهپادها را هدف قرار داده است.
در سوی دیگر، سپاه پاسداران از حمله به یک پایگاه هوایی امریکا خبر داد.
در پی تشدید تنش‌ها و افزایش نگرانی‌ها درباره اختلال در کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز، قیمت جهانی نفت روند صعودی به خود گرفت و بهای نفت برنت با بیش از سه درصد افزایش، به ۹۷ دالر و ۲۹ سنت در هر بشکه رسید.
ابهام در سرنوشت «نیروی بین‌المللی تثبیت»
آسوشیتدپرس در ادامه نوشت «نیروی بین‌المللی تثبیت» غزه که در نخستین نشست «هیئت صلح» ترامپ در ماه فبروری با تبلیغات گسترده معرفی شد، همچنان در مرحله بلاتکلیفی قرار دارد.
جاسپر جفرز، جنرال امریکایی منصوب‌شده برای فرماندهی این نیروی ۲۰ هزار نفری، پیش‌تر وعده داده بود ماموریت آن تضمین «صلح پایدار و رفاه آینده» پس از جنگ ویرانگر اسرائیل و حماس خواهد بود.
با این حال، پس از گذشت سه ماه، هنوز نیروی مشخصی تشکیل نشده است، زیرا هیچ یک از پنج کشور متعهد، سهم عملیاتی خود را برای اعزام نیرو ایفا نکرده‌اند.
تلاش‌ها برای تقویت آتش‌بس شکننده در غزه نیز با بن‌بست مواجه شده است. حماس همچنان از خلع سلاح خودداری می‌کند و اسرائیل نیز ضمن ادامه حملات به مواضع این گروه نیابتی جمهوری اسلامی، کنترول مناطق بیشتری از این باریکه را در دست گرفته است.
ارتش اسرائیل پنجم جوزا در حمله‌ای محمد عوده، فرمانده شاخه نظامی حماس، را از پا درآورد. عوده پس از کشته شدن عزالدین حداد، فرماندهی شاخه نظامی حماس را بر عهده گرفته بود.
تصمیم اندونزیا برای تعلیق مشارکت
آسوشیتدپرس گزارش داد یک هفته پس از آغاز جنگ ایران، اندونزیا مشارکت خود را در طرح اعزام نیروی بین‌المللی، «به حالت تعلیق نامحدود» درآورد.
بر اساس برنامه اولیه، قرار بود اندونزیا در مرحله نخست حدود هزار نیرو را در ماه اپریل اعزام کند و سپس هفت هزار نیروی دیگر در ماه جون به این ماموریت بین‌المللی بپیوندند.
آسوشیتدپرس تصمیم جاکارتا را «بزرگ‌ترین ضربه» به نیروی بین‌المللی تثبیت توصیف کرد و نوشت اندونزیا در میان کشورهای مشارکت‌کننده، از جمله مراکش، قزاقستان، کوزوو و آلبانیا، متعهد به تامین بیشترین سهم بود.
شفری شمس‌الدین، وزیر دفاع اندونزیا، دلیل تعلیق این طرح را نبود دستورالعمل اجرایی و کاهش تمرکز واشنگتن بر پروژه عنوان کرد.
او در سخنانی در پارلمان اندونزیا گفت: «تحولات جدیدی رخ داده است. با توجه به شدت بالای درگیری میان نیروهای امریکا و ایران، موضوع هیئت صلح عملا به حاشیه رانده شده و در نتیجه، نیروهای امنیتی بین‌المللی نیز کنار گذاشته شده‌اند.»
او تاکید کرد اندونزیا هنوز هیچ دستورالعمل مشخصی برای اجرای این ماموریت دریافت نکرده است.
افکار عمومی اندونزیا و جنگ ایران
محمد ذوالفقار رخمت، یکی از مدیران مرکز مطالعات اقتصادی و حقوقی جاکارتا، گفت ملاحظات داخلی احتمالا در تصمیم اندونزیا درباره نیروی بین‌المللی تثبیت تاثیرگذار بوده است.
به نوشته آسوشیتدپرس، جنگ ایران در اندونزیا به‌عنوان پرجمعیت‌ترین کشور مسلمان جهان، با مخالفت افکار عمومی روبه‌روست.
افزایش شدید قیمت‌ها در پی این مناقشه، اقتصاد اندونزیا را تحت فشار قرار داده و هم‌زمان، تردیدهای زیادی درباره کارآمدی هیئت صلح غزه مطرح شده است.
رخمت گفت: «اگر با مردم عادی در خیابان صحبت کنید، فکر نمی‌کنم آن‌ها باور داشته باشند که هیات صلح واقعا بتواند به مردم غزه کمک کند.»
او افزود اعزام نیرو به خاورمیانه در شرایطی که اقتصاد اندونزیا با مشکلات جدی مواجه است، به نگرانی‌ها دامن زده است.
در همین حال، کشته شدن چهار نیروی حافظ صلح اندونزیایی در ماه حمل که در چارچوب ماموریت سازمان ملل در لبنان فعالیت می‌کردند، نگاه افکار عمومی را نسبت به چنین طرح‌هایی منفی‌تر کرده است.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، روز سه‌شنبه، ۷ دلو برای نخستین سفر رسمی راهی چین می‌شود. این نخستین سفر یک رهبر بریتانیا از سال ۲۰۱۸ به چین به شمار می‌رود.
آقای استارمر قرار است در جریان این سفر با شی جی پینگ، رئیس‌جمهور چین و لی چیانگ، نخست‌وزیر این کشور دیدار کند.
محور اصلی گفت‌وگوها توسعه همکاری‌های اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری و گسترش دسترسی شرکت‌های بریتانیایی به بازار چین اعلام شده است.
انتظار می‌رود پیتر کایل، وزیر تجارت بریتانیا و ده‌ها مدیر ارشد شرکت‌های بزرگ نیز او را همراهی کنند.
بریتانیا در پی جذب فناوری و سرمایه‌گذاری چین و همچنین دسترسی بیشتر به دومین اقتصاد بزرگ جهان برای خدمات مالی، صنعت موتر سازی و صادرات ویسکی اسکاتلندی است.
دولت بریتانیا این سفر را مبتنی بر «عمل‌گرایی واقع‌بینانه» توصیف کرده و تأکید دارد که در کنار حفظ گفت‌وگوی دیپلوماتیک با چین، همچنان نسبت به مسائل امنیتی و مداخلات خارجی حساس خواهد بود.
سفر استارمر در حالی انجام می‌شود که روابط لندن و واشنگتن در پی سیاست‌های تجاری و مواضع جنجالی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، با تنش‌هایی همراه شده و برخی متحدان سنتی امریکا در حال بازنگری در رویکرد خود نسبت به چین هستند.
سفر استارمر به چین در حالی انجام می‌شود که نشانه‌هایی از ترک برداشتن تلاش او برای حفظ رابطه‌ای گرم با دونالد ترامپ دیده می‌شود. این تلاش پیش‌تر با توافقی تجاری همراه شد و تعرفه‌های امریکا بر صنایع کلیدی موترسازی و هوافضای بریتانیا را کاهش داد.
بریتانیا امیدوار است این سفر به تقویت اقتصاد این کشور کمک کند، اما در عین حال با خطر خشم منتقدان سرسخت چین در داخل کشور و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روبه‌روست.
اقتصاد بریتانیا به عنوان ششمین اقتصاد بزرگ جهان و همچنین محبوبیت آقای استارمر، هر دو به تقویت نیاز دارند.
دولت او در تحقق وعده‌های رشد اقتصادی و کاهش بحران هزینه‌های زندگی برای میلیون‌ها خانوار با مشکل مواجه بوده است.
حزب کارگر در نظرسنجی‌ها از حزب راست افراطی «ریفورم یوکی» عقب افتاده و برخی نمایندگان نگران حزب به‌طور علنی درباره جایگزینی استارمر با چهره‌ای کاریزماتیک‌تر، مانند اندی برنام، شهردار منچستر را مطرح کرده‌اند.
تحلیلگران این سفر را نشانه تلاش بریتانیا برای ایجاد توازن میان روابط با امریکا و چین و دستیابی به فضای مانور مستقل‌تر در سیاست خارجی ارزیابی می‌کنند.
ناظران بر این باورند که این سفر در کنار سفر نخست‌وزیر کانادا و صدراعظم آلمان، نشان می‌دهد اروپا و متحدان امریکا دارند رویکرد همکاری کنترول‌شده با چین را در پیش بگیرند.
