فارغان دانشگاه تخار: «یک‌ونیم سال است اسناد تحصیلی ما توزیع نشده است»

این خبر در رسانه‌ها بازتاب نیافت.

چهار مرد متاهل در جریان این رویداد بازداشت شده‌اند. بازداشت آنان با همکاری پرسونل حوزه چهارم امنیتی و مدیریت امر به معروف انجام شده است.

یکی از افراد بازداشت‌شده خودش عضو طالبان است. این زن را به مکتب لیسه قراول برده بودند و همراه سه نفر دیگر مورد آزار قرار داده بود. آنان در جریان عمل بازداشت شدند.

نگرانی ما این است که شاید تنها یک تصویر نمایشی از آنان گرفته شود و پس از یکی دو روز دوباره آزاد شوند. به همین دلیل از شما خواهش می‌کنم این گزارش را همگانی بسازید تا کاری که انجام شده پنهان نماند.

این رویداد در مکتب رخ داده است؛ جایی که باید محل آموختن علم و معرفت باشد. در حالی که دختران پس از صنف ششم اجازه رفتن به مکتب را ندارند، زنان در همان مکتب شب‌هنگام با زور و جبر مورد آزار قرار می‌گیرند.

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

مشکل این است که پس از فعال‌سازی، جزئیات بسته به‌طور روشن برای مشترک معلوم نمی‌شود. معلوم نیست چه مقدار از بسته فعال شده، چه مقدار باقی مانده و چرا بخشی از خدماتی که بابت آن پول پرداخت شده، در دسترس نیست.

در تصاویر پیوستی که به شما ارسال کردم هم دیده می‌شود که پیام فعال‌سازی بسته‌ها ارسال شده، اما وضعیت واقعی بسته برای مشترک روشن نیست. وقتی مردم پول می‌پردازند، حق دارند بدانند دقیقاً چه خدماتی دریافت می‌کنند.

بسیاری از کاربران احساس می‌کنند میان تبلیغ بسته‌ها و خدماتی که در عمل دریافت می‌کنند، تفاوت وجود دارد. مردم در شرایط دشوار اقتصادی با زحمت اعتبار تلفن خود را تهیه می‌کنند و انتظار دارند همان خدماتی را بگیرند که پولش را پرداخت کرده‌اند.

از مسئولان شبکه روشن می‌خواهیم این مشکل را فوری بررسی کنند، دلیل فعال‌نشدن کامل بسته‌ها را روشن بسازند و از ضایع‌شدن حق مشترکان جلوگیری کنند.

از نهادهای مسئول مخابراتی نیز می‌خواهیم این موضوع را بررسی کنند و از حقوق مصرف‌کنندگان دفاع کنند.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

در داخل سه‌چرخه سه زن نشسته بودند؛ دو خواهر همراه مادرشان که به طرف شهر نو هرات می‌رفتند. آنان ۹۰ هزار افغانی پول نقد و حدود دوصد گرام طلا با خود داشتند. یکی از دختران این خانواده تازه نامزد شده بود و یک گلوبند طلا به ارزش پنج لک افغانی، سه انگشتر طلا، یک چوری و گوشواره‌های طلا همراهش بود.

دزدان مسلح همه پول و طلاهای آنان را گرفتند. گفته می‌شود که دزدان این زنان را نخست به مرگ تهدید کردند و بعد گفتند که آنان را با خود می‌برند.

پس از این رویداد، دزدان از داخل کوچه برامان به طرف جاده ابریشم و درب عراق رفتند. آنان یک موتر برقی سفیدرنگ داشتند و سلاح‌های امریکایی با خود حمل می‌کردند.

زنانی که در این رویداد زیان دیده‌اند، باشنده ساحه تیل‌فروش‌های شهر هرات هستند.

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

هیچ نگهبانی هم وجود ندارد. اگر هم وجود دارد، با دزدان همدست است و هیچ چیزی نمی‌گوید و اقدامی نمی‌کند.

لطفا صدای ما را به گوش مسوولان برسانید.

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

آنان می‌گویند عکاسی حرام است، در حالی که خودشان با گوشی عکس می‌گیرند و در فیسبوک نشر می‌کنند.
تنها منبع درآمد ما در این شرایط دشوار و بیکاری همین عکاسی بود. این را هم از ما گرفتند.

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»