«پس از بسته‌شدن دوکان خیاطی‌ام، نانی برای خوردن ندارم»
«من یک مادر از هرات هستم و فرزان بیماری دارم که در خانه نیاز به نان و دوا دارند. من یک دوکان کوچک خیاطی داشتم، اما دوکانم از سوی امر به معروف بسته شد. از سوی امر به معروف به من گفته شد که زن حق کار در بیرون و دکانداری را ندارد.
خیلی تلاش کردم با آنها گفت‌وگو کنم، بسیار گریه کردم و بسیار اصرار کردم اما قبول نکردند و حتا خشونت کردند.
حالا شما قضاوت کنید که من باید چه کار کنم. من یک مادر تنها هستم که جز خدا دیگر راهی ندارم. خودم از تشویش زیاد مریض شده‌ام و فشار عصبی پیدا کرده‌ام.
لطفا صدای مرا به گوش مسئولان برسانید.»
«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»
