شبکه تحلیلگران افغانستان می‌گوید که بحران محیط زیست در این کشور با خشکسالی، سیلاب، کمبود آب، آلودگی، ناامنی غذایی و فشار بر شهرها گره خورده و پیامدهای آن در سال‌های آینده نیز بر زندگی مردم افغانستان اثر خواهد گذاشت.
در گزارشی که روز چهارشنبه، ۱۳ جوزا از سوی این نهاد پژوهشی منتشر شده آمده است که کمبود آب اکنون تنها مشکل ولایت‌های خشک مانند فراه و نیمروز نیست و شهرهای زیادی در افغانستان را درگیر کرده است.
در این گزارش آمده است که پیش‌بینی پایان یافتن آب زیرزمینی کابل تا سال ۲۰۳۰ توجه جهانی را جلب کرده، اما علاوه بر کابل شهرهای دیگر افغانستان نیز درگیر این بحران هستند.
شبکه تحلیلگران افغانستان گفته است که در شهرهای مختلف افغانستان، نل‌ها خشک می‌شود، چاه‌ها عمیق‌تر حفر می‌شوند و نهادهای دولتی زیر فشار افزایش تقاضا و ناتوانی شدید برای پاسخگویی به نیازها قرار دارد.
با این حال، در همین گزارش آمده است که کارشناسان اقلیمی زراعتی برای گندم، که محصول اصلی افغانستان است، چشم‌انداز نسبتاً مثبت پیش‌بینی کرده‌اند. دلیل آن توزیع گسترده تخم‌های مقاوم در برابر خشکسالی گفته شده که به افزایش برداشت در سطح کشور کمک کرده است.
شبکه تحلیلگران افغانستان گفته است که نظام غذایی افغانستان زیر فشار فزاینده قرار دارد. برداشت‌های داخلی کافی و یکدست نیست و مسیرهای تجارتی در سال‌های اخیر بارها تغییر کرده است.
در این گزارش آمده است که بارندگی‌های بهاری برای پیش‌بینی برداشت خوب گندم کافی بوده، اما واقعیت بلندمدت بحران اقلیمی و خشکسالی‌های پی‌درپی همچنان ویرانگر است.
گزارش می‌گوید که افغانستان با وجود سهم اندک در تولید آلاینده‌های جهانی با بحران‌های اقتصادی و اجتماعی فزاینده ناشی از تغییرات اقلیمی روبه‌رو است.
بر پایه این گزارش، شوک‌های اقلیمی مانند سیلاب، خشکسالی، لغزش زمین، برف‌کوچ و گرمای شدید، سالانه بین ۵۵۰ میلیون دالر در سال عادی و سه میلیارد دالر در سال خشکی به اقتصاد افغانستان زیان می‌زند.
این گزارش همچنان به آلودگی هوا در افغانستان پرداخته و نوشته است که زمستان‌های کابل با دود خفه‌کننده همراه است، زیرا مردم برای گرم کردن خانه‌های خود زغال‌سنگ، چوب و حتا پلاستیک می‌سوزانند و از موترهای فرسوده استفاده می‌کنند.
اما این گزارش گفته است که بدترین کیفیت هوا در افغانستان نه در کابل، بلکه در جنوب‌غرب و شمال کشور دیده می‌شود، جایی که توفان‌های گردوغبار، تشدیدشده با تغییرات اقلیمی، از مرزهای کشور وارد می‌شود.
در همین گزارش آمده است که آلودگی فقط به هوا محدود نیست. در شهرها، کانال‌های فاضلاب باز بوی بد در کوچه‌ها پخش می‌کند، سپتیک‌های نامناسب آب زیرزمینی را آلوده می‌کند و زباله‌ها جمع نمی‌شود. آلودگی صوتی نیز با بلندگوهای فروشندگان در روز و صدای سگ‌های ولگرد در شب بر زندگی مردم اثر می‌گذارد.
