یک شهروند از غزنی: «طالبان زمین‌های دولتی شهرک مهاجرین را به مافیای زمین تسلیم کرده است»

وقتی توسط استخبارات طالبان در کابل 'ربوده شدم' ۴۵ روز درباره زنده بودن و محل نگهداری من به خانواده‌ام هیچ اطلاعاتی داده نشد.

حتی خانواده من فکر می‌کرد که شاید قبر من بی‌نشان باشد و از زنده بودن من کاملاً ناامید شده بود.
طالبان برای ۴۵ روز به من اجازه تماس نداد و این برایم شبیه این بود که گویا ربوده شده‌ام.
ملاقات حضوری من بعد از دو ماه اجازه داده شد و توانستم خانواده‌ام را پشت شیشه‌های زرهی ملاقات کنم.
طالبان می‌گوید در زندان‌هایش شکنجه نیست، اما من خودم شاهد عینی شکنجه بودم.

دیدم که چگونه با چشم‌های بسته و دست‌های بسته مرا شکنجه می‌کرد. افراد طالبان چنان مرا شکنجه کردند که پس از سه سال آزادی، هنوز درد و آثار این شکنجه با من است و در هر جایی باشد، می‌توانم از شکنجه‌های وحشیانه آن‌ها سخن بگویم.
من حتی افرادی را دیدم که زخم‌های بدن‌شان در بدترین حالت بود، اما در زندان نگهداری می‌شدند. فردی را دیدم که استخوان انگشت خود را با دست دیگرش از میان زخم‌ها بیرون کشید.
فردی را دیدم که پایش تازه جراحی شده بود، چون زخمی شده بود. او را با ابزار و لباس شفاخانه در زندان انداخته بودند و حتی توان رفتن به تشناب را نداشت.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

نمونه آن سرک دانشگاه کابل است که از سیلو شروع می‌شود و تا چهارراهی دهبوری ادامه دارد.

این مسیر دو کیلومتر هم نیست، اما شش ماه است که کار آن جریان دارد و هنوز هم ۴۰ درصد آن تکمیل نشده است.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

همچنین گزارش‌ها و اطلاعاتی دریافت کرده‌ایم که نشان می‌دهد افراد مرتبط با این پرونده‌ها ممکن است توسط استخبارات و پولیس طالبان شناسایی، جست‌وجو و تعقیب شوند.

وضعیت امنیتی و اقتصادی ما بسیار دشوار است. علاوه بر این، افرادی با همکاری وکیل محل، کوچه، در جست‌وجوی من هستند و این موضوع نگرانی‌های ما را دوچندان کرده است.

از شما تقاضا داریم صدای ما را به گوش مسئولان و نهادهای مربوطه برسانید و به وضعیت من و خانواده‌ام توجه شود.
لطفاً در انعکاس این موضوع و رساندن صدای ما همکاری نمایید.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

این وضعیت دسترسی بخش‌های مختلف جامعه به آموزش، تجارت و ارتباطات را دشوار ساخته است.

از مسئولان طالبان می‌خواهم که قیمت خدمات اینترنتی شرکت‌های مخابراتی را به‌گونه جدی بررسی کنند و برای حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان، کاهش هزینه‌ها و بهبود کیفیت خدمات اقدام کنند.

اینترنت دیگر یک کالای تجملی نیست، بلکه نیاز اساسی زندگی، آموزش و پیشرفت جامعه است و باید با قیمت مناسب در دسترس همه شهروندان قرار گیرد.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

این مسوول دولتی طالبان در قریه‎‌های قرلق، ترگنی و سیدا سه هکتار زمین را تریاک کاشته است.

چرا تریاک این‌ها را از بین نمی‌برند؟

چرا پشت مردم بی‌دفاع و مظلوم را گرفته‌اند و اولادهای مردم را می‌کشند و بندی می‌کنند؟»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»