خبرگزاری فرانسه به نقل از اداره احصائیه و معلومات طالبان گزارش داد پوشش جنگلی در افغانستان از سال ۲۰۱۱ تاکنون، ۳۵ درصد افزایش یافته است. تمایل افغان‌ها به کاشت درخت، حمایت نهادهای امدادی از آنان برای حفظ پوشش جنگلی و برنامه‌های درختکاری از عوامل این افزایش است.
خبرگزاری فرانسه به استناد آمار اداره ملی احصائیه و معلومات نوشت که مجموع جنگل‌ها در کل افغانستان نسبت به سال ۲۰۱۱ به دلیل برنامه‌های درختکاری و پروژه‌های احیای جنگل‌ها افزایش یافته است.
طبق این گزارش حفظ پوشش جنگلی با چالش‌های محلی روبه‌روست؛ طوری که تا سال ۲۰۲۵ تنها ۲.۵ درصد از خاک افغانستان جنگلی بوده و در برخی مناطق هنوز این پوشش در حال کاهش است.
به گفته محمد ناصر شالیزی، پژوهشگر دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی، از زمان تهاجم شوروی در سال ۱۹۷۹ تا سقوط اولین حکومت طالبان در اوایل دهه ۲۰۰۰، حدود ۵۰ درصد از پوشش جنگلی افغانستان از بین رفت.
در شرق افغانستان، قاچاق چوب به پاکستان باعث قطع گسترده درختان شد، در حالی که در مناطق خشک‌تر مرکزی و شمالی که به «کمربند پسته» معروف‌اند، مردم از چوب برای گرمایش و پخت‌وپز استفاده می‌کردند.
اما به گفته شالیزی در دو دهه گذشته، روند جنگل‌زدایی به«به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است».
به باور کارشناسان در کشوری مانند افغانستان که بسیاری از مناطق آن دورافتاده است و دولت منابع مالی محدودی دارد، مدیریت جنگل توسط جوامع محلی مؤثرترین روش برای احیای جنگل‌هاست.
فعالیت نهادهای امدادی و توسعه‌ای برای حمایت از جوامع محلی برای کاشت درخت و تغییر نگرش شهروندان به اهمیت درختان بر افزایش شمار درخت‌ها در افغانستان تاثیر مثبتی داشته است.
کارشناسان می‌گویند که برای حفاظت از جنگل‌های قدیمی باقی‌مانده و همچنین کاشت در مناطق جنگلی؛ نه فقط در محیط‌های شهری، به تلاش بیشتری لازم دارد.
اپوروا اوزا، مسئول تغییرات اقلیمی در بنیاد آقاخان به خبرگزاری فرانسه گفت: «کارهای خوبی در حال انجام است، اما برای مقابله با اثرات گرمایش جهانی باید بسیار بیشتر انجام شود.»
این نهاد توانسته در هفت ولایت افغانستان، ۵۰۰ میکروجنگل را ایجاد کند.
پریسا ملک‌زاده، هماهنگ‌کننده کشاورزی افغانستان در بنیاد آقا خان می‌گوید که میکروجنگل‌ها «اکوسیستم‌ها را احیا می‌کنند، حاصل‌خیزی خاک را افزایش می‌دهند، به مقاومت در برابر تغییرات اقلیمی کمک می‌کنند و معیشت مردم را تقویت می‌کنند.»
مقام‌های طالبان نیز هدف‌گذاری کرده‌اند که بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۳۰، ۲۰۰ میلیون درخت بکارند و برای این کار تا حدی به سازمان‌های غیردولتی، سازمان ملل و بخش خصوصی تکیه دارند.
روح‌الله امین، رئیس بخش تغییرات اقلیمی اداره حفاظت محیط زیست گفته که سال گذشته هدف کاشت هشت میلیون درخت بود، اما در نهایت ۱۷ میلیون درخت کاشته شده است.
او گفته که هدف امسال ۹ میلیون درخت است.
با این حال کاشت درختان، شامل انتخاب گونه‌های بومی سازگار با اقلیم، کمبود آب و آسیب دام‌ها به نهال‌ها از چالش‌های عمده است.
براساس ارزیابی اداره محیط زیست، برخی جنگل‌ها به دلیل «کمبود مراقبت یا آب» با مشکل مواجه شده، از جمله منطقه‌ای که خشکسالی باعث نابودی ۷۰ درصد درختان کاج شده است.
در برخی مناطق افغانستان شوراهای قبیله‌ای از جنگل‌ها محافظت می‌کنند و کسانی را که به آن‌ها آسیب بزنند جریمه می‌کنند.
در شماری ولایات نیز انجمن‌های مدیریت جنگل که توسط روستاییان و کشاورزان منتخب اداره می‌شوند، تشکیل شده‌اند.
سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد از سال ۲۰۱۹ به این انجمن‌ها کمک کرده تا پنج میلیون درخت بکارند.
